เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1050 ฤกษ์มงคลมาถึงแล้ว

คนสองคนที่เดินอยู่ด้านหน้าสุด สวมชุดสีแดงสด ในมือถือปี่

มอญเอาไว้ แม้จะเป่าท้วงทำนองเพลงรื่นเริง แต่เมื่อฟังแล้วกลับรู้สึก

ขนลุกพองเสียอย่างนั้น

พวกเขาส่ายศีรษะ ท่าทางแข็งทื่อ ราวกับเป็นหุ่นเชิดไม่มีผิด

หลินโจวอี้มองอย่างละเอียด สังเกตเห็นว่าไม่ใช่แค่สองคนที่

นำหน้าเท่านั้น แต่กลุ่มคนซึ่งเดินตามหลังมา แต่ละคนต่างสวมชุด

แดง และท่ามกลางกลุ่มคนเหล่านั้น มีเกี้ยวสีแดงสดลวดลายซับซ้อน

อยู่ด้วย

เมื่อกลุ่มคนเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ รูปลักษณ์แข็งทื่อน่าประหลาด

ก็ยิ่งปรากฏชัดเจนขึ้น

แต่สีหน้าของทุกคนในที่แห่งนั้นต่างซีดขาว บนหน้ามีรอยสีแดง

แสนแปลก ๆ ริมฝีปากของพวกเขาเหยียดยิ้มในองศาเดียวกัน

ทั้งหมด

ความรู้สึกน่าขนลุกไต่ขึ้นมาบนแผ่นหลัง

มือข้างหนึ่งแตะขอบหน้าต่าง ก้อนหินขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ ร่วง

ตกพื้นไปโดยไม่ทันระวัง

แม้เสียงกระทบจะเบามาก

คนปกติย่อมไม่มีทางได้ยินแน่นอน

แต่ขบวนรับตัวเจ้าสาวกลับหยุดการกระทำทุกอย่าง เพราะเสียง

อันแผ่วเบานี้

เสียงปี่มอญหยุดชะงัก

ขบวนรับตัวเจ้าสาวที่เหมือนหุ่นเชิด ค่อย ๆ หันศีรษะแข็งทื่อ เงย

หน้ามองขึ้นมาด้านบน

หรือจะพูดให้ถูกคือ ทุกสายตาจ้องมองหลินโจวอี้

หลินโจวอี้รู้สึกเหมือนหัวใจตัวเองจะกระดอนออกมาจากอก เขา

ควบคุมลมหายใจให้แผ่วเบาที่สุด เพราะกลัวว่าจะส่งเสียงดังเกินไป

ผ่านไปพักหนึ่ง เสียงปี่มอญจึงกลับมาดังขึ้นอีกครั้ง

กระทั่งพวกเขามาถึงหน้าประตูใหญ่ของโรงแรม

“ฉันไม่อยากไป”

ผีสาวอายุประมาณยี่สิบสามยี่สิบสี่ปี มองกลุ่มคนที่มารับตัว

เจ้าสาวด้านนอกด้วยความหวาดกลัว

ด้วยเพราะเธอตายไปแล้ว รูม่านตากับใบหน้าจึงดูแปลกมาก

“เขาแต่งงานแบบนี้มาหลายครั้งแล้ว ต้องไม่ใช่คนดีแน่นอน!” ผี

สาวลอยมาอยู่ตรงหน้าพวกฉู่ลั่วอย่างหวั่นกลัว “พวกคุณรีบจับเขา

ตอนนี้เลยไม่ได้เหรอ?”

“เจ้าบ่าวยังไม่มา อีกอย่างพวกเราต้องไปช่วยคนด้วย”

“ครั้งนี้อีกฝ่ายเลือกเธอ ถ้าเปลี่ยนคนกะทันหัน คิดว่าพวกเขา

อาจจะสังเกตได้”

ผีสาวมองขบวนรับตัวเจ้าสาวตัวสั่น

“ฤกษ์มงคลมาถึงแล้ว เชิญเจ้าสาวขึ้นเกี้ยว”

เสียงแปลก ๆ เอ่ยดังขึ้นมาท่ามกลางค่าคืนอันมืดมิด

ตามมาด้วยเสียงกล่าวอย่างพร้อมเพรียงกันของของคนในขบวน

“ฤกษ์มงคลมาถึงแล้ว เชิญเจ้าสาวขึ้นเกี้ยว”

เสียงนี้ทำให้ผีสาวที่รู้สึกลังเลในตอนแรก เปลี่ยนเป็นความกลัว

มากกว่าเดิม

เธอจับแขนของฉู่ลั่วเอาไว้ “ฉันไม่อยากไปแล้ว ฉันไม่อยากไป

จริง ๆ ”

ซู่เซี่ยงหยางคิดไม่ถึงว่าเมื่อความตายใกล้เข้ามา ผีสาวจะคิด

เสียใจทีหลัง

เขาขมวดคิ้ว มองซ้ายขวา หัวสมองหมุนวนรวดเร็วเพื่อหาวิธี

เสียงเอ่ยชวนเชิญเจ้าสาวขึ้นเกี้ยวด้านนอกดังขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว

คลื่นกระแสพลังหยินหลั่งไหลเข้ามาภายในโรงแรม

เหล่าผีที่ครั้งแรกยังเห็นเพียงเลือนราง ได้รับผลจากไอหยิน จึง

ค่อย ๆ มีรูปร่างชัดเจนมากขึ้น

ฉู่ลั่วครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง “ฉันไปเอง ฉันจะใช้ยันต์ปกปิดเอาไว้…”

ทว่าเธอยังพูดทันจบ ชุดแต่งงานสีแดงสดก็โผล่มาตรงหน้าตกลง

บนตัวของผีสาว พริบตาเดียวผีสาวก็สวมชุดวิวาห์สีแดงเรียบร้อย

แล้ว

“ฤกษ์มงคลมาถึงแล้ว เชิญเจ้าสาวขึ้นเกี้ยว”

ผีสาวร้องไห้โฮตัวสั่นกลัวขึ้นสมองที่ไม่มีอยู่แล้ว

ทันใดนั้นเงาแดงสายหนึ่งพลันลอยเข้ามา ใบหน้าประหลาด จุด

แดงสองจุดบนแก้มชวนให้น่าตกใจ ริมฝีปากแข็งทื่อขยับเอ่ยเบา ๆ

“ทำไมเจ้าสาวไม่ขึ้นเกี้ยว? ฤกษ์มงคลกำลังจะผ่านไปแล้ว”

ผีสาวจับตัวฉู่ลั่วไว้ หลบอยู่ด้านหลังเธอ “ฉันไม่ไป เจ้านายของ

พวกคุณแต่งเจ้าสาวไปหลายคนแล้ว ฉันไม่แต่ง! เขาเป็นผู้ชายหลาย

ใจ พวกผู้ชายแม้จะตายไปแล้วจิตใจก็ยังไม่สงบสุข!”

“ฉันไม่แต่ง! ต่อให้ฉันเป็นผีก็ไม่แต่ง…ถุย หรือต้องลงนรกก็ไม่

แต่งเด็ดขาด”

เธอดึงแขนเสื้อของฉู่ลั่ว “พวกคุณเป็นปรมาจารย์ไม่ใช่เหรอ?

รีบกำจัดพวกเขาสิคะ!”

ไอหยินบนตัวเงาสีแดงแผ่รุนแรงขึ้นกว่าเดิม “ถึงนายท่านจะ

หลายใจ แต่ท่านก็ดีกับภรรยาทุกคนมาก”

“หึ! ยังจะมีดีอะไรกัน! …ผีหน้าไหนจะเชื่อคำพูดของคุณ!”