เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1061 ถังอวิ๋นฟื้นแล้ว
ถังอวิ๋นจนปัญญา “ช่วยไม่ได้นี่! ถ้าฉันไม่กลับ ต่อไปฉันคง
กลายเป็นคนโง่ อีกอย่างพ่อแม่ของฉันกำลังรออยู่”
ฟังมาถึงตรงนี้ เหล่าภรรยาก็ไม่รั้งตัวถังอวิ๋นไว้อีกแล้ว
ตอนนั้นเอง ฉู่ลั่วจึงปรากฏตัวออกมา
ถังอวิ๋นกับเหล่าภรรยารีบเข้าไปหาทันที “ท่านปรมาจารย์ เป็น
ยังไงบ้างคะ? ทางยมโลกว่ายังไงบ้าง? วิญญาณเร่ร่อนพวกนี้
สามารถเข้าสู่ยมโลกได้ไหมคะ? แล้วพวกเขาเอาสิ่งของเหล่านี้ติดตัว
ไปด้วยได้หรือเปล่า?”
“แล้วต่อไปฉันจะสามารถเผาเครื่องบูชาไปให้พวกเขาได้ไหม
คะ?”
ฉู่ลั่วพยักหน้าตอบ “ค่ะ ฉันติดต่อไว้เรียบร้อยแล้วล่ะ”
วิญญาณของภรรยาทั้งหลายจึงพากันโล่งใจ
ถังอวิ๋นบอกลาวิญญาณเหล่านั้น เธอกอดปลอบพวกเขาทีละตน
เอ่ยกำชับเป็นอย่างดี และใส่ใจในทุกรายละเอียด
หลินโจวอี้ยืนพิงเสา ยกมือกอดอก ปลายเท้าเคาะพื้นไม่หยุด
เขาอยากเร่งเร้าเธอหลายครั้ง แต่ก็ต้องอดทนไว้
จนกระทั่งยมทูตขาวดำที่มารับวิญญาณปรากฏตัว เขาจึงดึง
ตัวถังอวิ๋นออกมา “เอาล่ะ เอาล่ะ พวกเราอย่าทำให้พวกเขาเสียเวลา
เลย”
ถังอวิ๋น “…”
ส่วนยมทูตขาวดำที่เห็นวิญญาณทั้งหมดในพระราชวังแห่งนี้ อีก
ทั้งส่วนใหญ่ยังเป็นวิญญาณเร่ร่อน ก็รู้สึกเหมือนจะเป็นลมเสียให้ได้
พวกเขาอยากจะหันหลังกลับให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย
ทว่าเมื่อเห็นสายตาเรียบนิ่งของฉู่ลั่ว กำลังมองมายังพวกเขา
ด้วยสีหน้าคล้ายยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้ม จึงทำได้เพียงเดินเข้าไปทำหน้าที่
“ไปกันเถอะ ไปยมโลกกันได้แล้ว!”
“ทางยมโลกจะลงทะเบียนให้พวกเจ้า”
“พวกเจ้าต้องขอบคุณปรมาจารย์ฉู่ด้วยล่ะ”
“ขอบคุณท่านปรมาจารย์” เหล่าวิญญาณเร่ร่อนต่างกล่าว
ขอบคุณฉู่ลั่ว
จากนั้นจึงอำลาถังอวิ๋น
สุดท้ายก็เดินมาตรงหน้าหลินโจวอี้ แล้วเตือนเขาว่า “ถ้านายก
ล้ารังแกสามีของฉัน ฉันจะไปหลอกหลอนนายทุกวัน ให้นายมีแต่
เรื่องโชคร้ายคอยดูสิ”
หลินโจวอี้ “…”
วิญญาณเร่ร่อนตนต่อไปก็บอกฉู่ลั่วเช่นกัน “ขอบคุณท่าน
ปรมาจารย์”
เอ่ยกับถังอวิ๋นว่า “สามี คุณต้องดูแลตัวเองให้ดีนะคะ!”
และเตือนหลินโจวอี้ “ส่วนนายก็ระวังตัวไว้หน่อยนะ”
วิญญาณแต่ละตนกล่าวขอบคุณและเอ่ยเตือนไปเรื่อย ๆ
จนกระทั่งวิญญาณทุกดวงถูกยมทูตขาวดำนำตัวไปจนหมดแล้ว
ฉู่ลั่วจึงใช้มือข้างหนึ่งจับหลินโจวอี้ มืออีกข้างก็จับตัวถังอวิ๋น
“ไปกันเถอะ! ร่างกายของคุณคงรอต่อไปไม่ไหวแล้ว”
……
ตี้จิง
โรงพยาบาล
คนตระกูลถังยืนอยู่หน้าห้องพักผู้ป่วยด้วยความกังวล พยายาม
ยื่นหน้าเข้าไปมองข้างใน แต่กลับไม่เห็นอะไรเลย ยกเว้นแผ่นหลัง
ของฉู่ลั่วเท่านั้น
“เสี่ยวจื่อ หนูบอกว่าปรมาจารย์ท่านนี้ ช่วยอวิ๋นอวิ๋นได้จริงใช่
ไหม?”
จิ่งจื่อทั้งตื่นเต้นและเชื่อมั่นมาก “แน่นอนค่ะ คุณลุงคุณป้า ก่อน
หน้านี้หนูเคยเล่าให้ฟังแล้วไม่ใช่เหรอคะ?”
“ปรมาจารย์ฉู่มาเข้าฝันหนู บอกว่าช่วยญาติผู้พี่ได้แล้ว”
“หลายวันมานี้คุณลุงคุณป้าก็ได้ดูคลิปของปรมาจารย์ฉู่แล้วนี่
คะ! ความสามารถของปรมาจารย์ฉู่ พวกคุณยังต้องสงสัยอีกเหรอ
คะ?”
คนตระกูลถังยังไม่เชื่อมากนัก แต่พวกเขาทำได้เพียงเดินไปมา
อยู่นอกห้อง
แต่ตอนที่เห็นหลินโจวอี้ยืนห่างออกไปไม่ไกล สีหน้าคนตระกูล
ถังก็ย่าแย่ลง
“ไม่รู้ทำไมปรมาจารย์ฉู่ถึงต้องพาเขามาด้วย?”
“เขายังกล้ามาปรากฏตัวต่อหน้าอวิ๋นอวิ๋นอีกเหรอ!”
“รอให้อวิ๋นอวิ๋นฟื้นขึ้นมาก่อน ถึงตอนนั้นอย่าให้พวกเขาได้เจอ
กันเด็ดขาด ถ้าอวิ๋นอวิ๋นรู้เรื่องดี ๆ ที่เขาทำเอาไว้ล่ะก็ เธอต้องโมโห
จนไม่ดีต่อร่างกายอีกแน่”
หลินโจวอี้ยืนพิงผนังอยู่ไม่ไกล กำลังมองประตูห้องผู้ป่วยอย่าง
พะวงใจ เขาขมวดคิ้วแน่น
แต่เมื่อได้ยินคำพูดของคนตระกูลถัง สีหน้าของเขาก็ชะงักค้าง
ก่อนจะก้มหน้าลงเงียบ ๆ
ในตอนนั้นเอง ประตูห้องผู้ป่วยพลันเปิดออก
“ถังอวิ๋นฟื้นแล้วค่ะ”