เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1075 ขอเพียงให้ภรรยาของผมได้กินอย่างมีความสุข
ณ บ้านฉู่อวิ๋น
ภายในโถงรับแขก
เฉิงยวนส่งแขกกลุ่มสุดท้ายกลับไปแล้ว เมื่อเดินกลับมาที่โถง
รับแขกก็เห็นว่าจั่วโยวโยวยกอาหารสามอย่างกับน้าแกงอีกหนึ่งอย่าง
มาวางไว้บนโต๊ะ
และคนซึ่งนั่งอยู่ที่โต๊ะตรงนั้นก็คือสามีภรรยาคู่หนึ่ง ดูแล้วคงจะ
อายุเจ็ดสิบกว่าปี
เธอลอยไปอยู่ข้าง ๆ ฉู่ลั่วแล้วเอ่ยถาม “นั่นใครกัน? เจ้าเชิญ
พวกเขาเข้ามากินข้าวเป็นพิเศษเลยนี่!”
แขกคนอื่น ๆ ยังไม่ได้รับการต้อนรับแบบนี้เลย
ฉู่ลั่วนั่งลงข้าง ๆ ตอบไปว่า “วันนี้ฉู่จิงโทรมาหาฉัน”
“ตระกูลฉู่เกิดเรื่องอะไรขึ้นอีกล่ะ?”
“พี่ใหญ่ได้รับกฎตระกูลแล้ว”
“ห้ะ!” เฉิงยวนเบิกตาตกใจขึ้นมาทันที
แม้ว่าเธอกับฉู่เหิงจะไม่ได้พบเจอกันบ่อยครั้ง แต่เท่าที่ได้พบเห็น
เขาก็พอจะเข้าใจฉู่เหิงคนนี้อยู่บ้าง
เขาเป็นคนมีความรอบคอบและมีสติปัญญาที่ฉลาดมาก
นับตั้งแต่ได้รู้เรื่องของฉู่หร่าน แค่เพียงเขาจะนำทรัพย์สินจำนวน
มากของตระกูลมาให้ฉู่ลั่วภายใต้สถานการณ์ที่มั่นคงของฉู่หร่านยัง
ทำได้ หรือแม้กระทั่งลูกในท้องของเวินอวิ๋นเสาเขาก็ปกป้องเอาไว้ได้
เป็นอย่างดี
ทั้งความฉลาด การมีกลยุทธ์ และความกล้าหาญ เขาไม่ขาด
แคลนอะไรเลยแม้แต่น้อย
แต่กลับได้รับกฎตระกูลเข้าเสียแล้ว
“เขาไปทำอะไรมา? ทำไมถึงถูกตีล่ะ?”
ฉู่ลั่วนึกถึงคำพูดของฉู่จิง “เขาไปที่บ้านตระกูลเวินแล้วบอกถอน
หมั้น ก็เลยถูกตระกูลเวินตีเอา”
เฉิงยวน “…”
“เขาไปบอกกับตระกูลเวินว่าตัวเองจะไม่แต่งงานกับเวินอวิ๋นเสา
แล้วก็โอนทั้งบ้าน ทรัพย์สินและหุ้นทั้งหมดที่เป็นชื่อเขาให้เป็นชื่อ
ของเวินอวิ๋นเสาแล้ว”
“ชีวิตนี้เขาจะไม่แต่งงาน เขาหวังแค่ว่าตระกูลเวินจะไม่ขัดขวาง
การใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันของเขากับเวินอวิ๋นเสา”
เฉิงยวนแยกเขี้ยวใส่ ถามว่า “แล้วนี่มันไม่ใช่การแต่งงานหรือ
ไง?”
นี่มันยิ่งกว่าการแต่งงานเสียอีก
ในการแต่งงานอย่างน้อยทางฝ่ายหญิงก็มีการออกเงิน
แต่ฉู่เหิงเอาเงินตัวเองไปจัดการแต่งงานชัด ๆ เลย!
“ไม่แปลกเลยที่เขาจะถูกตี!”
ยิ่งไม่ถูกตีต่างหากถึงจะแปลก!
“ถ้าอย่างนั้นมันก็เกี่ยวอะไรกับคนสองคนนี้?”
ฉู่ลั่วมองไปด้านนอก “ฉู่จิงบอกว่าเมื่อเช้านี้ฉู่หร่านพาคนไปที่
บ้านฉู่อวิ๋น”
เฉิงยวน “…”
ขณะกำลังคุยกันอยู่นั้น เสียงกริ่งจากทางประตูก็ดังขึ้น
มุมปากของเฉิงยวนกระตุกไปเล็กน้อย “ฉู่หร่านกับคนตระกูลฉู่
เหรอ?”
ฉู่ลั่วพยักหน้า
เฉิงยวนยิ้มแห้ง ลอยไปที่หน้าประตูอย่างไม่สบอารมณ์นัก
ฉู่ลั่วเบือนสายตากลับไปมองที่ห้องอาหาร
ภายในห้องอาหารนั้น ผีชายหญิงที่อายุมากสองคนกำลังนั่งอยู่ที่
โต๊ะ กินอาหารเย็นด้วยท่าทางดูสง่า
พวกเขาหยอกล้อกับซ่งเมี่ยวเมี่ยวและย่วนถงอยู่เป็นครั้งคราว
แล้วมองยายาที่นั่งถือส้อมเล็ก ๆ กินข้าวอย่างเชื่อฟังอยู่ตรงข้ามเป็น
บางที
“โห!” ผีผู้ชายยิ่งมองยายาก็ยิ่งชอบ “เด็กน้อยคนนี้หน้าเหมือน
คุณจริง ๆ เลยนะ! คิ้วแบบนี้ หน้าตาแบบนี้…ใบหน้ารูปไข่เล็ก ๆ นี่…”
ผีผู้หญิงเช็ดมุมปาก ยิ้มอย่างรักใคร่เช่นกัน “คล้ายจริง ๆ ด้วย
นั้นแหละ”
ส่วนจั่วโยวโยวยังคงง่วนอยู่ในห้องครัว หร่วนย่วนย่วนคอยช่วย
เธออยู่ด้านในนั้น
“พี่ลั่วลั่ว พี่กินด้วยไหมคะ?” ยายายกส้อมในมือขึ้นมา “อร่อย
มากเลยนะคะ!”
ฉู่ลั่วส่ายหน้า นั่งลงที่เก้าอี้ข้าง ๆ ยายา จากนั้นยื่นมือไปลูบผม
เธออย่างอ่อนโยนก่อนมองไปทางผีชายหญิงซึ่งนั่งอยู่ตรงข้าม
เมื่อเห็นสายตาของเธอ ผีชายหญิงก็วางตะเกียบลงอย่างรู้สึกอึด
อัดเล็กน้อย
“ปรมาจารย์ เราจะพยายามไปเข้าฝันพวกลูกหลานให้เร็วที่สุด
เลย”
“จะไม่มีทางให้เป็นหนี้ค้างจ่ายแน่ ๆ”
“คุณอย่ามองแค่เสื้อผ้าของเราเลย ความจริงตระกูลของเราเองก็
นับว่าร่ารวยอยู่เหมือนกันนะ”
ผีชายหญิงกลัวว่าฉู่ลั่วจะไล่พวกเขาออกไปจึงรีบพูด “ตระกูลฉู่ที่
เมืองเจียง ไม่ทราบว่าปรมาจารย์เคยได้ยินไหม? นั่นเป็นตระกูลที่ผม
สร้างมากับมือเลยนะ ก็นับว่าพอมีพอกินอยู่บ้าง…”
“จะคิดราคากี่ล้านก็ไม่ใช่ปัญหา ไม่มีปัญหาอะไรแน่นอน”
“ขอเพียงให้ภรรยาของผมได้กินอย่างมีความสุข…”
การเป็นผีมาอย่างยาวนานแบบนี้ มันยากมากเหลือเกินที่ภรรยา
ของเขาจะได้ในสิ่งที่อยากได้
YOU MAY ALSO LIKE
