เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1111 ปกปิดข่าวฉาว
เดิมทีโต๊ะอาหารที่ควรเต็มไปด้วยความสุข ตอนนี้กลับแยกฝั่งกัน
อย่างชัดเจน
ด้านหนึ่งฉู่เจิ้งกับภรรยากำลังรักใคร่เอ็นดูฉู่หร่าน ทั้งยังใส่ใจ
เรื่องหน้าที่การงานและเป็นห่วงสุขภาพร่างกายของเธออีกด้วย
ส่วนอีกด้าน อู่หลินกับสามีเหมือนกำลังทำการแข่งขันกัน แต่ละ
คนต่างชื่นชมฉู่ลั่วกันเต็มที่
“ลั่วลั่ว! ยายดูข่าวแล้วนะ ลั่วลั่วของพวกเราเก่งมากจริง ๆ!”
“เจ้าหน้าที่ทางการจากหลายแห่งต่างยกย่องชื่อหนูทั้งนั้น”
“รายการวาไรตี้ที่หนูเข้าร่วมก็มีคนดูเยอะมาก”
“ยังมีไลฟ์สตรีมอีก…”
“หนูเพิ่งไลฟ์สตรีมได้ไม่นานเท่าไหร่ ก็มีแฟนคลับมากมาย
ขนาดนี้แล้ว! ชาวเน็ตในอินเทอร์เน็ตหลายคนพูดกันว่า แฟนคลับ
ของหนูมีมากกว่าศิลปินที่อยู่ในวงการมาหลายปีเสียอีกนะ”
ฉู่หร่านคือคนอยู่ในวงการมาหลายปี
ตอนนี้มีแฟนคลับยังไม่มากเท่าฉู่ลั่ว
เธอรู้สึกว่าทุกคำพูดของอู่หลินล้วนพุ่งเป้ามาที่เธอ เพราะแบบนี้
กระทั่งจะยกยิ้มมุมปากก็ยังทำไม่ได้
อาหารมื้อนี้เต็มไปด้วยมีดและดาบ
พี่น้องชายสามคนของตระกูลฉู่ค่อนข้างเป็นห่วงคุณตาคุณยาย
แต่เมื่อเห็นสายตาของฉู่ลั่ว พวกเขาจึงค่อยโล่งใจ
กระทั่งมื้อเย็นใกล้จบลง
ฉู่เจิ้งกลับเอ่ยปากขึ้นว่า “ครอบครัวเรายังเหมือนครอบครัว
เดียวกันไม่เปลี่ยน ถ้าอย่างนั้นก็เอาหร่านหร่านกลับเข้าทะเบียนบ้าน
เถอะ!”
เมื่อพูดไปแล้ว เขาก็ไม่ได้สนใจคนอื่น สายตาจ้องมองฉู่เหว่ยฮ่า
วคนเดียว “แกเป็นหัวหน้าครอบครัว แกคิดว่ายังไง?”
ฉู่เหว่ยฮ่าวไม่กล้าพูด ทำได้เพียงมองซ่งเชียนหย่า
เขารักและเอ็นดูลูกสาวคนนี้ แต่ว่า…ก็ไม่กล้าทำให้ภรรยาโกรธ
เคืองเช่นกัน
ซ่งเชียนหย่ามีสีหน้าเย็นชา
อู๋ไฉ่ย่อมเห็นสายตาของลูกชายแน่นอน เธอจึงอดหัวเราะเย็นชา
ไม่ได้ “เชียนหย่า! หร่านหร่านเรียกเธอว่าแม่มาตั้งหลายปี ทำไมเธอ
ถึงใจร้าย ไล่ลูกสาวออกไป…”
“ถึงยังไงหร่านหร่านก็ถูกเลี้ยงมาในบ้านตระกูลฉู่ ไม่ว่าจะด้าน
ไหน เธอก็ดีกว่าคนอื่น”
เธอกำลังหมายถึงฉู่ลั่ว
ซ่งเชียนหย่าวางตะเกียบลง หยิบผ้าเช็ดปากมาเช็ด “คุณพ่อคุณ
แม่คะ พวกคุณลืมไปแล้วเหรอ! เป็นพวกคุณเองที่เห็นด้วยว่าให้ย้าย
เธอออกจากทะเบียนบ้าน”
“ตอนนี้คิดจะย้ายเธอกลับเข้ามาในทะเบียนบ้านอีกครั้ง”
“ทะเบียนบ้านของตระกูลฉู่เป็นห้องน้าสาธารณะเหรอคะ? อยาก
เข้าก็เข้า อยากออกก็ออก”
คำพูดนี้ตบหน้ากันเกินไปแล้ว
ฉู่เหว่ยฮ่าวดึงชายแขนเสื้อเธอโดยไม่รู้ตัว “ที่รัก หร่านหร่านเป็น
ลูกสาวของพวกเรา เธอต้องโดดเดี่ยวอยู่ข้างนอกคนเดียว พวกเรา
ย้ายเธอกลับเข้าทะเบียนบ้านเถอะนะ!”
“แค่ย้ายกลับเข้าทะเบียนบ้าน แต่ต้องให้หร่านหร่านยังอยู่ข้าง
นอกเหมือนเดิม แค่ทำเป็นพิธีเท่านั้น”
ใครจะคาดคิดว่าซ่งเชียนหย่าจะชักเสื้อตัวเองออก เธอลุกขึ้น
มองฉู่เหว่ยฮ่าวด้วยสายตาขุ่นเคือง “ฉู่เหว่ยฮ่าว คุณอยากย้ายเธอ
กลับเข้ามาในทะเบียนบ้าน เพราะเธอเป็นลูกสาวของคุณแค่นั้นเอง
เหรอ?”
เธอยืนตัวตรง เดินไปยังที่แขวนกระเป๋า หยิบรูปปึกหนึ่งออกมา
แล้วปาใส่ฉู่เหว่ยฮ่าว
“สิบล้าน ปาปารัสซี่แบล็กเมล์แล้วเรียกเงินจากฉันไปสิบล้าน
เพื่อปกปิดข่าวฉาวของพวกคุณสองคน”
รูปหลายสิบใบปลิวว่อน ก่อนตกลงบนโต๊ะ
ฉู่เหว่ยฮ่าวก้มมองจึงพบว่าในรูปนั้น ถ่ายผ่านช่องกระจก
หน้าต่างที่เปิดแง้มไว้เล็กน้อย สามารถเห็นใบหน้าด้านข้างของฉู่ห
ร่านกับเขาได้ชัดเจน
ฉู่หร่านกำลังซบอยู่ในอ้อมกอดของเขา เธอเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย
พร้อมกับทำหน้ามุ้ย
เหมือนกำลังออดอ้อนอยู่
หากเขาไม่ใช่คนในเหตุการณ์ ต้องคิดว่านี่เป็นเมียน้อยที่เสี่ย
ใหญ่คนไหนเลี้ยงเอาไว้แน่นอน
จากนั้นเขากวาดตามองรูปอื่น ๆ
มีทั้งฉู่หร่านกำลังฟุบอยู่ในอกเขา รูปที่ฉู่หร่านแอบเช็ดน้าตา มี
รูปที่เขาคอยเช็ดน้าตา…
ประจวบเหมาะกับมุมที่ถ่าย ยิ่งทำให้สถานการณ์ดูคลุมเครือขึ้น
ไปอีก
“ที่รัก ผมกับหร่านหร่านจะทำแบบนั้นได้ยังไง! พวกเราเป็นพ่อ
ลูกกันนะ!”
เขาต้องเป็นสัตว์เดรัจฉานขนาดไหน ถึงจะคิดอะไรอย่างนั้นกับ
ลูกสาวตัวเองได้!
“คุณเชื่อภาพพวกนี้เหรอ?”
ซ่งเชียนหย่าก้มหน้า ทำให้เขามองสีหน้าเธอไม่ออก “เธอไม่ใช่
ลูกสาวแท้ ๆ ของคุณ”
ฉู่เหว่ยฮ่าว “…”
เธอเงยหน้าขึ้นช้า ๆ น้าตาเอ่อคลอ ใบหน้าดูเจ็บปวด “มิน่า คุณ
ถึงเอาแต่บอกว่าจะย้ายเธอกลับเข้าทะเบียนบ้านครั้งแล้วครั้งเล่า ก่อน
หน้านี้คุณยังไม่ได้เป็นแบบนี้”
“เดิมทีแค่ฉันโมโห ไม่ว่าเรื่องอะไรคุณก็รับปากตลอด แต่เรื่องนี้
คุณกลับปฏิเสธทุกครั้ง”
ฉู่เหว่ยฮ่าวน้าท่วมปาก
เขารักและเอ็นดูฉู่หร่านเป็นเรื่องหนึ่ง แต่พ่อแม่เองก็กำลังบีบ
บังคับเขาด้วย!
“ที่รัก ผม…”
“ไม่ต้องพูดแล้ว” ซ่งเชียนหย่าสะอื้น “ในเมื่อคุณอยากย้ายเธอ
กลับเข้ามาในทะเบียนบ้านขนาดนี้ ก็พากลับมาเถอะ!”
มุมปากของฉู่หร่านยังไม่ทันยกขึ้น ก็ได้ยินซ่งเชียนหย่ากล่าวต่อ
อีกว่า “พวกคุณสองคนอยู่ในทะเบียนบ้านเดียวกันไปเลย!”
“พ่อคะ แม่คะ พวกเราไปกันเถอะค่ะ”
“ฉู่เหว่ยฮ่าว ส่วนเราสองคน หย่ากัน!”