เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1116 วิธีไหนก็ไม่ส าคัญ

เพียงเท้าเหยียบคันเร่ง รถก็พุ่งทะยานออกสู่ถนนราวกับลูกศร

จนกระทั่งออกมาไกลจากเขตคฤหาสน์แล้ว เสียงเบรกแสบแก้วหูจึง

ดังขึ้น

ฉู่หร่านนั่งอยู่ที่นั่งคนขับ เธอทุบพวงมาลัยอย่างฉุนเฉียว

“พูดจาน่าฟังเหลือเกินนะ ใครทำร้ายฉันก็ต้องให้ความยุติธรรม

กับฉัน แต่พอเป็นลูกชายตัวเองทำแม้แต่ผายลมก็ยังปล่อยออกมา!”

ยิ่งคิดเธอก็ยิ่งโกรธ ใบหน้าจึงบิดเบี้ยว

โกรธที่ฉู่เหว่ยฮ่าวไม่ทำอะไรเพื่อเธอ

โกรธฉู่เจิ้งกับอู๋ไฉ่ที่ไร้ประโยชน์เกินไป

ฉู่หร่านทุบพวงมาลัยแรง ๆ อีกครั้ง แตรรถสปอร์ทส่งเสียงดังลั่น

ท้องถนน

เธอหยิบโทรศัพท์ออกมา ต่อสายไปหาเบอร์หนึ่ง ทันทีที่อีกฝ่าย

กดรับ เธอก็ตะโกนใส่ “เกิดอะไรขึ้น? ตอนนี้ตระกูลฉู่ไม่มีใครสนใจ

ฉันสักคน”

“ก่อนหน้านี้ยังดี ๆ อยู่เลย ตอนนี้ฉันเข้าประตูบ้านตระกูลฉู่ไม่ได้

ด้วยซ้า!”

“พวกเขาดูมีชีวิตชีวากันทุกคน”

เธอพ่นคำพูดต่าง ๆ นานาใส่โทรศัพท์อยู่หลายนาทีกว่าจะหยุด

น้าเสียงอีกฝ่ายสงบนิ่ง ราวกับสายลมที่พัดแผ่วเบา “ใครใช้ให้

ตอนนี้เธอไม่ใช่คนตระกูลฉู่แล้วล่ะ พลังควบคุมจะอ่อนแอลงก็เป็น

เรื่องปกติ…”

“ถ้าอย่างนั้นก็เพิ่มการควบคุมสิ!”

อีกฝ่ายหัวเราะเสียงเบา แฝงความเยาะเย้ยอยู่หลายส่วน

“อยากจะเพิ่มก็เพิ่ม? เธอคิดว่ามันเป็นปุ่มกดหรือไง เธอถูกผีตามรัง

ควาน ทั้งพระเครื่องทั้งผีเด็ก…ถ้าไม่ใช่เพราะมี…เธอคงจบเห่ไปนาน

แล้ว!”

“ลูกสาวตระกูลฉู่ ได้รับความโปรดปรานมากมายและมีโชคดี ต่อ

ให้เอาหมูไปวางแทนในตำแหน่งของเธอ ก็ไม่มีทางถูกไล่ออกมาแบบ

นี้หรอก!”

น้าเสียงของอีกฝ่ายไม่มีจังหวะขึ้นลง แต่คำพูดกลับเฉียบคมมาก

ทั้งยังไร้ความปราณีอย่างที่สุด

ฉู่หร่านกัดฟันโกรธจัด “ฉันไม่สน เพิ่มการควบคุมเดี๋ยวนี้”

“เธอกลับไปที่บ้านตระกูลฉู่ก่อน”

ฉู่หร่านถอนหายใจ “ตอนนี้ฉันยังกลับไปได้อีกเหรอ?”

เธอเล่าเรื่องรูปถ่ายของซ่งเชียนหย่ากับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อเช้าให้

ฟัง “ตอนนี้ต่อให้ฉันหาเหตุผลได้ ก็กลับไปไม่ได้”

อีกฝ่ายเงียบไปสักพัก “เธอ…ทำไมจะกลับไปไม่ได้?”

ฉู่หร่าน “…”

“พลังที่ควบคุมฉู่เหว่ยฮ่าวยังแข็งแกร่งอยู่ไม่ใช่เหรอ?”

ฉู่หร่านขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว “หมายความว่ายังไง?”

“ขอแค่กลับไปในบ้านตระกูลฉู่ได้ จะใช้วิธีไหนก็ไม่สำคัญ ไม่ว่า

จะในฐานะลูกสาว หรือว่า…ภรรยา!”

ฉู่หร่านเบิกตากว้าง “นี่จะให้ฉัน…”

“แน่นอน ถ้าจะให้เธอล่อลวงลูกชายของตระกูลฉู่ก็ไม่ใช่ว่า

เป็นไปไม่ได้ แต่ตอนนี้พลังที่ควบคุมทั้งสามคนเอาไว้อ่อนแอลงแล้ว

เธอจะล่อลวงพวกเขาได้ไหมล่ะ?”

ฉู่หร่านกัดฟัน “แต่ฉู่เหว่ยฮ่าวอายุห้าสิบกว่าแล้วนะ จะให้ฉัน…

ฉันทำไมได้หรอก! อีกอย่าง ฉันเป็นคู่หมั้นของหลินโจวอี้…”

“ขึ้นอยู่กับเธอนะ ว่าจะเป็นคู่หมั้นของหลินโจวอี้ที่ไม่มีอะไรเลย

หรือจะกลับไปเป็นที่รักของคนอื่น ๆ เหมือนเมื่อก่อน”

ฉู่หร่านเงียบไป “…”

เมื่อก่อน…

เหมือนเมื่อก่อน…

ความคิดของเธอเริ่มหวั่นไหว

“ฉันจะล่อฉู่ลั่วให้กลับไปเอง เธอก็แค่ต้องจัดการกับตระกูลฉู่ให้

ดี…หรือพูดให้ชัดเจนคือ จัดการกับฉู่เหว่ยฮ่าวก็พอ”

“กลับไปที่ตระกูลฉู่ซะ นี่คือโอกาสเดียวของเธอ”

ฉู่หร่านเม้มปาก “ขอแค่ฉันกลับไปที่ตระกูลฉู่ ทุกอย่างก็จะ

กลับมาเป็นเหมือนเมื่อก่อนใช่ไหม?”

“แน่นอน”

“แล้วฉู่ลั่ว…”

“เรื่องของฉู่ลั่วมีคนไปจัดการแล้ว”

อีกฝ่ายวางสายไปทันที

ฉู่หร่านมองโทรศัพท์มือถือเงียบ ๆ

………

ณ คฤหาสน์

ฉู่ลั่วกำลังอยู่เป็นเพื่อนอู่หลินอยู่ในสวน ทันใดนั้นก็มีเสียงกรีด

ร้องด้วยความตกใจดังออกมาจากภายในบ้าน

“พ่อคะ! พ่อ พ่อเป็นอะไรไปคะ?”

คำพูดนี้ ทำให้คนที่อยู่นอกคฤหาสน์ตื่นตกใจ

ฉู่ลั่วมองอู่หลินสักพักก่อนจะวิ่งเข้าไปในบ้าน แต่กว่านหว่าน

กลับเร็วกว่าเธอมาก

กว่านหว่านวิ่งเพียงไม่กี่ก้าวก็ถลาเข้าคฤหาสน์ไปแล้ว

อู่หลินตบมือฉู่ลั่วเบา ๆ “ไม่เป็นอะไรหรอก หว่านหว่านเธอมี

ประสบการณ์”

หลังจากฉู่ลั่วเข้าไป ก็เห็นกว่านหว่านฝังเข็มตรงจุดผี*[1] ของ

ซ่งฉงอย่างคล่องแคล่วและรวดเร็วมาก

เธอเพิ่งจะฝังลงไปไม่ครบสิบสามเข็ม พลังหยินสายหนึ่งก็ลอย

ออกมาจากร่างของซ่งฉงทันที

*[1] จุดผี 鬼穴 หรือ 13 จุดผี 十三鬼穴 ในสมัยโบราณเป็นจุด

ที่ไว้รักษาอาการผิดปกติทางจิตใจ เพราะในสมัยโบราณเชื่อกันว่า

ความเจ็บป่วยทางจิตเกิดจากภูติผี จุดในการรักษาจึงเรียกว่า “ผี” มี

ทั้งหมด 13 จุด ได้แก่ จุดเหรินจง(จุดวังผี) , จุดเส่าซาง (จุดจดหมาย

ผี), จุดอิ่นไป๋ (จุดรากฐานผี), จุดต้าหลิง (จุดหัวใจผี), จุดเซินม่าย

(จุดถนนผี), จุดเฟิงฝู่ (จุดหมอนผี), จุดเจี๋ยเชอ (จุดเตียงผี), จุดเฉิง

เจียง (จุดเมืองผี), จุดเหลากง (จุดถ้าผี), จุดซ่างซิง (จุดห้องโถงผี),

จุดฮุ่ยหยินผู้ชายจุดหวังเหมินโถวของผู้หญิง (จุดซ่อนผี), จุดชูฉือ

(จุดขาผี), จุดไห่เฉวียน (จุดผนึกผี)