เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1118 แผนอื่นที่ดีกว่า
ตี้จิง
ทันทีที่ฉู่ลั่วลงจากเครื่องบิน ก็ขึ้นรถที่เปาเหวินฉีเตรียมไว้ เพื่อ
รับไปส่งยังสถานที่ก่อสร้าง
เปาเหวินฉีมีสีหน้าละอายใจ “ลั่วลั่ว ขอโทษด้วยนะ! ถ้าไม่ใช่
เพราะเป็นเรื่องเร่งด่วน ฉันคงไม่โทรไปเรียกตัวหนูกลับมา”
“ช่วยเล่าสถานการณ์ให้ฟังหน่อยค่ะ”
“ก่อนหน้านี้หนูให้เหล่าเฉาของเรากว้านซื้อพื้นที่รอบ ๆ นี้ใช่
ไหมจ๊ะ? เหล่าเฉาก็วางแผนเอาไว้แล้ว แต่ว่า…”
“สองวันก่อน เหมือนเขาจะระงับแผนการไว้ชั่วคราว เพราะบอก
ว่ามีแผนอื่นที่ดีกว่านี้”
เปาเหวินฉีมีสีหน้าร้อนใจ “ลั่วลั่ว ฉันเชื่อแค่หนูนะ! ในช่วงหลาย
ปีมานี้ กิจการของเหล่าเฉาใหญ่โตขึ้นเรื่อย ๆ ในสายตาของเขาจึง
เห็นแค่เรื่องเงินเท่านั้น”
“ตอนนี้ฉันไม่ขออะไรเลย หวังเพียงคนในครอบครัวมีสุขภาพ
แข็งแรง อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตากันเท่านั้น”
กระทั่งรถขับมาถึงสถานที่ก่อสร้าง
เปาเหวินฉีเดินนำทางฉู่ลั่ว ตรงไปยังสถานที่ก่อสร้าง เธอเห็นคน
กลุ่มหนึ่งกำลังถือแผนที่ แล้วชี้ไปยังจุดต่าง ๆ จากไกล ๆ
ในคนกลุ่มนั้นมีเฉาว่านอยู่ด้วย
“เหล่าเฉา!”
เปาเหวินฉีตะโกนเสียงดัง
เฉาว่านเงยหน้าขึ้นมาก็เห็นเธอ และยังมีฉู่ลั่วที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ด้วย
“ที่รัก ทำไมคุณถึงเรียกปรมาจารย์ฉู่มาล่ะ?”
น้าเสียงของเขาดูร้อนรนมาก
“เป็นปรมาจารย์ด้วยกันทั้งนั้น ลั่วลั่วมาดูหน่อยจะเป็นอะไรไป?”
“นี่ก็คือปรมาจารย์ฉู่สินะ ยินดีที่ได้พบครับ ยินดีที่ได้พบ!”
ผู้ชายอ้วนคนหนึ่งยืนอยู่ข้างตัวเฉาว่าน ในปากคาบบุหรี่เอาไว้
สวมเสื้อเชิ้ตสีดำ เป็นเพราะดื่มเหล่ามานานหลายปี ท้องของเขาจึง
นูนขึ้นมาจนกระดุมเสื้อแทบจะปริออก
เขายื่นมือมาหาฉู่ลั่ว
เฉาว่านจึงพูดแนะนำ “ปรมาจารย์ฉู่ เขาคือคุณโกว เจ้าของ
บริษัทหัวถิง”
ฉู่ลั่วแค่กวาดตามองมือที่ยื่นมา ก่อนจะหันไปอีกด้านหนึ่ง
“ปรมาจารย์ฉู่ ไม่ได้เจอกันนานเลย”
มือขาวเนียนข้างหนึ่งยื่นมา
เป็นจิ่งอันฉิง
โกวซินที่ถูกคนเมินชะงักไปชั่วครู่ แต่ความเยือกเย็นในดวงตาก็
หายไปอย่างรวดเร็ว
“ปรมาจารย์ทลายเมฆารู้จักปรมาจารย์ฉู่ด้วยเหรอ!”
จิ่งอันฉิงยิ้มจาง “มีโอกาสได้เจอกันครั้งหนึ่ง”
โกวซินยิ้มใจดี เขามองสลับไปมาระหว่างสาวสวยทั้งสอง
“นามแฝงของปรมาจารย์ฉู่คือเมฆใสเฝ้ามองตะวัน กับนามแฝง
ปรมาจารย์ทลายเมฆา ตั้งชื่อได้มีความหมายลึกล้าจริง ๆ ครับ!”
จิ่งอันฉิงก้มหน้าหัวเราะเบา ๆ “บังเอิญน่ะค่ะ”
เมฆใสเฝ้ามองตะวัน!
ทลายเมฆา!
ความหมายบอกเป็นนัยชัดเจนขนาดนี้
มือของจิ่งอันฉิงยังยื่นค้างเอาไว้ “ปรมาจารย์ฉู่ จะไม่จับมือเหรอ
คะ?”
ฉู่ลั่วมองประเมินจิ่งอันฉิง ก่อนจะดึงสายตากลับมามองไปยังเฉา
ว่าน “คุณเฉากำลังจะเปลี่ยนวิธีการที่ฉันเคยบอกไปใช่ไหมคะ?”
เดิมทีเฉาว่านมีความมั่นใจมากว่าสามารถทำอะไรก็ได้ที่ต้องการ
ในพื้นที่ของตนเอง แต่เมื่อเห็นแววตาของฉู่ลั่ว เขาก็รู้สึกร้อนรน
ขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว “ถ้ามีวิธีที่ดีกว่า ก็นับเป็นเรื่องดีไม่ใช่เหรอครับ?”
ในพื้นที่รอบ ๆ ทั้งหมด เขาแทบจะใช้ทรัพย์สินทั้งหมดของ
ครอบครัวได้มา
เขาไม่กล้าเดิมพันหรอก!
“วิธีที่ดีกว่า? วิธีอะไรเหรอคะ?”
จากนั้นทุกคนก็มายังสำนักงานของฝ่ายโครงการ
ฉู่ลั่วถือแบบร่างใหม่ล่าสุดไว้ในมือ
จากเดิมที่มีอาคารสิบกว่าหลัง ตอนนี้เหลือเพียงแปดหลังแล้ว
เฉาว่านถามด้วยท่าทีระมัดระวัง “ปรมาจารย์ฉู่ เป็นยังไงบ้าง
ครับ?”
“ดีมาก!”
เฉาว่านโล่งอก “ถ้าอย่างนั้นก็ดี…”
“ก่อนหน้านี้มีคนตายแค่ไม่กี่คน แต่ตอนนี้จะมีคนตายหลายสิบ
คนแล้ว”
“แค่ก แค่ก…” คำพูดที่ติดอยู่บนริมฝีปากของเฉาว่าน ถูกกลืน
ลงไปทันที “ท่านปรมาจารย์ พูดแบบนี้หมายความว่ายังไงครับ?”
“อาคารทั้งแปดนี้ ไม่ว่าจะตำแหน่งหรือทิศทาง ทั้งหมดสร้างขึ้น
ตามตำแหน่งของแปดโลงศพปราบวิญญาณร้ายทั้งนั้น โลงศพทั้ง
แปดมีไว้กำราบวิญญาณอาฆาตที่ฟันมังกร อาคารทั้งแปดหลังจึงมี
ไว้เพื่อรับพลังวิญญาณร้ายของโลงทั้งแปดที่กระจายออกมา”
“คุณเฉา มีวิธีการหาเงินที่ถูกต้องอยู่ ก็อย่าไปแสวงหาเงินทอง
ในทางที่ไม่ถูกต้องเลยค่ะ”
การใช้พลังหยางของคนเป็นมากดพลังหยิน อีกทั้งยังเป็นที่พัก
อาศัย หากเพียงประมาทนิดเดียว จะเกิดการนองเลือดได้
เดิมทีเฉาว่านก็มีความลังเลอยู่แล้ว เมื่อได้ฟังสิ่งที่ฉู่ลั่วพูด เขาก็
ยิ่งไม่สบายใจ
โกวซินซึ่งนั่งอไขว้ขายู่บนเก้าอี้ด้านข้าง “เหล่าเฉา คุณคงไม่ใช่
พวกขี้ขลาดหรอกใช่ไหม! ฟังเธอพูดแค่ไม่กี่ประโยค ก็จะเปลี่ยนใจ
เสียแล้ว”
“พวกเรามีปรมาจารย์ทลายเมฆาอยู่ด้วย”
ฉู่ลั่วมองจิ่งอันฉิง
จิ่งอันฉิงมีสีหน้าสงบนิ่ง เธอเอ่ยปากขึ้นกล่าวช้า ๆ
“พลังวิญญาณชั่วร้ายทำให้จิตใจผู้คนปั่นป่วนได้แน่นอน แต่
ปรมาจารย์ฉู่รู้ไหมว่าอาคารหลายหลังในเขตนี้ของพวกเราจะสร้างสูง
ขนาดไหน?”
“ทั้งหมดจะสูงกว่าสี่สิบชั้น และเป็นห้องขนาดเล็กทั้งหมด”
“ขอแค่มีคนอยู่อาศัยจำนวนมาก และมีพลังหยางมากพอ พลัง
วิญญาณร้ายที่พุ่งออกมา ก็จะไม่สร้างผลกระทบร้ายแรงแล้ว”
ฝ่ามือของฉู่ลั่วกดลงบนแบบร่าง “เธอเป็นคนออกความเห็น
เหรอ?”
จิ่งอันฉิงยิ้มมุมปาก “ปรมาจารย์ฉู่โปรดชี้แนะด้วย”
ฉู่ลั่วชี้ไปยังทิศทางบนแบบร่าง “เธอลืมไปหรือเปล่าว่าที่ตรงนี้
เป็นฟันมังกร และโลงศพทั้งแปดมีไว้ปราบวิญญาณชั่วร้ายที่บริเวณ
ฟันมังกร”
“ถ้าอย่างนั้นก็ถอนฟันมังกรออกมาสิ”
จิ่งอันฉิงเชิดหน้าขึ้น ท่าทางหยิ่งผยอง “ฟันมังกรมีวิญญาณร้าย
ถ้าอย่างนั้นก็ถอนฟันมังกรออกซะ”
โกวซินปรบมือรัว ๆ “ปรมาจารย์ทลายเมฆากล้าหาญมาก แค่
มองแค่แวบเดียวก็คิดทำการใหญ่ได้แล้ว”
“ไม่เหมือนใครบางคน ที่ใช้วิธีการไม่ชอบเพื่อให้ตัวเองมี
ชื่อเสียง”
เปาเหวินฉีกระแทกกระเป๋าลงบนโต๊ะ “โกวซิน คุณหมายถึง
ใคร?”
“พี่สะใภ้ คุณเป็นผู้หญิงก็อยู่บ้านดูแลสามีกับลูกไปเถอะ อย่าเข้า
มายุ่งกับเรื่องธุรกิจเลย” จากนั้นโกวซินจึงมองเฉาว่าน “เหล่าเฉา ผม
ไม่ได้จะว่าคุณนะ! แต่เรื่องผู้หญิงต้องใส่ใจหน่อย ฐานะอย่างพวก
เรา…อยากได้ผู้หญิงแบบไหนก็เลือกได้หมด ถ้าไม่เชื่อฟัง ก็แค่
เปลี่ยนคนใหม่!”
เฉาว่านรีบโบกมือ “อย่าพูดไร้สาระ ผมกับภรรยาของผมมี
ความสัมพันธ์ที่ดีมาก”
จากนั้นเขาจึงเข้าไปรั้งแขนเปาเหวินฉีไว้ “ที่รัก คุณใจเย็นหน่อย
เถอะ”
“ใจเย็นอะไรคะ? ตอนนี้สมองของคุณเลอะเลือนไปแล้วหรือไง
ไม่ได้ยินที่ลั่วลั่วพูดเหรอคะ? คุณทำแบบนี้ไม่ได้ นี่มันชื่อเสียงทาง
ธุรกิจเลยนะคะ! ฮวงจุ้ยมีปัญหาชัดเจนขนาดนี้ ปรมาจารย์คนอื่น
กลับดูไม่ออกหรือไง?”
“ถ้าเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นมาจริง ๆ มันจะกระทบกับแบรนด์ของเรา”
เปาเหวินฉีอยากงัดเปิดดูสมองของสามีตัวเองนักว่าด้านในนั้นมี
อะไรอยู่กันแน่
“ในอนาคตถ้ามีปัญหาเกิดขึ้นล่ะก็…”
เฉาว่านเริ่มลังเลหนักกว่าเดิม