เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1119 เธอท าให้เขาตาย
โกวซินหัวเราะเย็นชา “เหล่าเฉา ถ้าคุณไม่ยินดีจะทำ ก็ขายที่ดิน
ตรงนี้ให้ผมเถอะ! ผมทำเอง!”
“มีปรมาจารย์ทลายเมฆาอยู่ทั้งคน ผมไม่กลัวอะไรอยู่แล้ว”
จิ่งอันฉิงยกริมฝีปากขึ้น ในดวงตาเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง
“ปรมาจารย์ฉู่ เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือคนยังมีคน” เธอแสดง
ท่าทางอวดดี “การยอมรับว่าความสามารถของตัวเองเทียบคนอื่น
ไม่ได้ ไม่ขายหน้าหรอกค่ะ”
“เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือคนยังมีคนนั้นแน่นอนอยู่แล้ว” ฉู่ลั่วที่
ตอนแรกยังขมวดคิ้ว ตอนนี้สีหน้าเธอกลับมาเยือกเย็นอย่างปกติแล้ว
“แต่ไม่ใช่เธอ”
“ยังจะไม่ยอมรับอีกเหรอ?” โกวซินหัวเราะในลำคอ “คุณแก้
ผลกระทบสิบปีของเน็ตไอดอลคนนั้นไม่ได้ แต่ปรมาจารย์ทลายเมฆา
ทำได้ไม่ใช่เหรอ? ตอนนี้เขาไม่ใช่แค่ไม่ได้รับผลกระทบ แต่ยังประสบ
ความสำเร็จในหน้าที่การงาน เงินทองก็ไหลมาเทมา”
“บนโลกใบนี้ ขอแค่มีเงิน ไม่ว่าเรื่องอะไรก็สำเร็จได้ทั้งนั้น”
จิ่งอันฉิงเลิกคิ้ว เหมือนจะยิ้มแต่ไม่ยิ้ม ทว่าเมื่อเห็นสีหน้าเยาะเย้ย
ของฉู่ลั่ว เธอก็พลันชะงักไป
“วิถีแห่งกรรมคนเรานั้นอาจมองไม่เห็น แต่ผลกรรมจะยังตามติด
ไปถึงลูกหลานแม้จะผ่านไปหลายรุ่น” ฉู่ลั่วถอนหายใจเบา ๆ “ตอน
แรกเขายังมีโอกาสรอด แต่เธอไปทำลายผลกรรมของเขา เท่ากับตัด
หนทางรอดของเขาแล้ว”
“จิ่งอันฉิง ชีวิตนี้ของเขา มีเธอเป็นสาเหตุ”
จิ่งอันฉิงขมวดคิ้ว “คุณพูดเรื่องอะไร?”
ในตอนนั้นเอง ประตูสำนักงานฝ่ายโครงการก็ถูกเปิดออก หญิง
สาวหน้าตาสวยในชุดทำงานคนหนึ่งเดินเข้ามา เธอเอียงศีรษะกระซิบ
บอกบางอย่างกับโกวซินสองสามประโยค
“อะไรนะ!”
โกวซินลุกขึ้นยืนทันที ก่อนจะรับแท็บเล็ตมาจากเลขา แล้วตั้งใจ
ดูอย่างละเอียดถี่ถ้วน
ใบหน้าของเขาขาวซีดลงทันที
บุหรี่ที่คาบไว้มุมปาก หล่นลงพื้นไปแล้ว
ใบหน้าเขาเต็มไปด้วยอาการตื่นตระหนก ไม่เหลือท่าทางสูงส่ง
เหมือนกับก่อนหน้านี้
เขาหันไปมองจิ่งอันฉิงที่มีสีหน้าไม่เข้าใจ ก่อนจะมองฉู่ลั่วที่มีสี
หน้าเหมือนเข้าใจทุกอย่าง
เขารีบวางแท็บเล็ตไว้บนโต๊ะ “ท่านปรมาจารย์ ช่วยผมด้วยครับ!
ผมยังไม่อยากตาย!”
คนที่อยู่ตรงนั้นต่างพากันตกตะลึง
โดยเฉพาะเฉาว่านกับภรรยา
จิ่งอันฉิงก็ตกใจเช่นกัน เธอไม่รู้เลยว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น “ประธาน
โกว คุณหมายความว่ายังไง?”
“คุณดูเอาเองสิ!”
โกวซินยัดแท็บเล็ตใส่มือจิ่งอันฉิงที่อยู่ตรงหน้า
#เน็ตไอดอลฆ่าตัวตายในบ้าน ที่เกิดเหตุนองเลือด เขาคือคนที่
เคยร่วมไลฟ์สตรีมกับปรมาจารย์เมฆใสเฝ้ามองตะวัน#
ไม่รู้ว่าเพราะเน็ตไอดอลฆ่าตัวตาย หรือเพราะมีฉู่ลั่วเข้าไป
เกี่ยวข้องด้วย จึงมีคนมาแสดงความคิดเห็นใต้ข่าวนี้เป็นจำนวนมาก
หลังเห็นจิ่งอันฉิงตกใจ โกวซินก็ยิ่งตื่นตระหนก “คุณไม่รู้อะไร
เลยเหรอ? พวกคุณเป็นปรมาจารย์ แค่คำนวณดูก็ทำนายออกมาได้
แล้วไม่ใช่เหรอ?”
จิ่งอันฉิงวางแท็บเล็ตลงเงียบ ๆ ไม่ได้ตอบคำถามนั้น
โกวซินเห็นเธอไม่พูด จึงได้แต่มองฉู่ลั่ว “ปรมาจารย์ฉู่ เป็นผม
เองที่มีตาแต่ไร้แวว เป็นผมที่เลว เป็นผม…”
“ไม่สิ ไม่ใช่ผม ทั้งหมดเป็นเพราะเธอ เธอบอกว่าจะช่วยเอาที่ดิน
ผืนนี้มาให้ผม เธอเป็นคนให้ผมเปิดช่องทางตรงนั้น…”
“ผมแค่อยากได้ที่ดินผืนนี้เท่านั้นเอง!”
สีหน้าของจิ่งอันฉิงย่าแย่ถึงที่สุด เธอมองผู้ชายที่เมื่อครู่ยังเคารพ
ยกย่องตัวเอง แต่ตอนนี้แทบจะชี้นิ้วจิ้มถูกจมูกเธออยู่แล้ว
เธอผลักนิ้วเขาออก มือทั้งสองข้างตบโต๊ะเสียงดัง มองฉู่ลั่วอย่าง
โกรธเคือง “เขาตายได้ยังไง? เธอแอบลงมือทำอะไรลับหลังหรือ
เปล่า?”
“เธอยังไม่เข้าใจอีกเหรอ?”
จิ่งอันฉิง “เข้าใจอะไร?”
“เธอไม่เข้าใจกฎของลัทธิเต๋า แต่กลับทำลายวิญญาณจนเป็น
เถ้าถ่าน”
จิ่งอันฉิง “…”
ฉู่ลั่วลุกขึ้นจากเก้าอี้เช่นกัน เธอเดินตรงเข้าไปหาจิ่งอันฉิงทีละ
ก้าว จนกระทั่งเผชิญหน้ากับอีกฝ่าย มือข้างหนึ่งกดไหล่ของเธอไว้
เธอออกแรงเบา ๆ ก็กดตัวให้จิ่งอันฉิงนั่งบนเก้าอี้ได้แล้ว
“ตอนแรกเขาจะได้รับผลกรรมแค่สิบปี ถ้าเขามั่นทำความดีสั่ง
สมบุญบารมี บางทีไม่ถึงสิบปี เวรกรรมก็อาจจะหายไปแล้ว”
“แต่เธอกลับให้เขาทำลายวิญญาณเหล่านั้น”
“วิญญาณที่ถูกทำลายไปพวกนั้น ไม่มีญาติเหรอ? ไม่มีบรรพ
บุรุษเหรอ? ไม่มีลูกหลานเหรอ?”
“ทำลายผลกรรมของตัวเอง ไม่ยอมให้ผลกรรมควบคุม
วิญญาณ…หรือแม้แต่คนที่มีชีวิต ล้วนสามารถฆ่าและทรมานเขาได้
อย่างป่าเถื่อน โดยจะไม่ถูกบันทึกไว้ในยมโลก”
จิ่งอันฉิงดวงตาเบิกกว้าง
“ตอนแรกเขาไม่ต้องตาย แต่เธอทำให้เขาตายแล้ว!”
เปาเหวินฉีหยิบโทรศัพท์มาอ่านข่าวนี้เช่นกัน เธอพูดอย่างหวาด
ผวาว่า “ฉันเข้าใจแล้วล่ะ ก็เหมือนกับว่าตอนแรกคนคนนี้แค่ขโมย
เล็กน้อย ชดใช้เงินคืนให้ก็พอแล้ว แต่เขากลับฆ่าคน จึงต้องรับโทษ
ประหารเท่านั้น”
เธอเคยดูไลฟ์สตรีมของฉู่ลั่ว และจำคนที่เชื่อมต่อไลฟ์สตรีมคน
นี้ได้
เขาเป็นชายหนุ่มคนหนึ่ง มีชีวิตชีวาอย่างเต็มเปี่ยม แต่สมอง
ค่อนข้างมีปัญหา
น่าเสียดาย…
อายุยังน้อยแท้ ๆ
ตุบ!
โกวซินคุกเข่าลงทันทีหลังจากกรีดร้องเสียดัง “ท่านปรมาจารย์
ช่วยผมด้วย!”