เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1120 เราก าลังขาดคน
โกวซินคุกเข่าลงอย่างรวดเร็ว กระทั่งคนที่อยู่ตรงนั้นยังไม่ทันได้
ตอบสนองอะไร
ก่อนหน้านี้เขามีท่าทีหยิ่งผยองมาก แต่ตอนนี้กลับถ่อมตัว เรียก
ฉู่ลั่วว่าท่านปรมาจารย์ทุกคำ ไม่แม้แต่จะชายตามองจิ่งอันฉิงอีกแล้ว
เขาคว้ามือของเฉาว่านอย่างกระตือรือร้น “พี่เฉา โครงการนี้ต้อง
นับรวมผมเข้าไปด้วยนะครับ!”
เขาหันไปมองฉู่ลั่ว “ปรมาจารย์ฉู่ ถ้าผมเข้าร่วมโครงการนี้ ก็จะ
ไม่ได้รับผลกระทบอะไรใช่ไหมครับ”
“โครงการนี้เป็นเพียงการบรรเทาพลังวิญญาณชั่วร้ายที่กระจาย
ออกมาเท่านั้น แต่ว่า คุณทำลายแปดโลงศพปราบวิญญาณร้าย จน
เป็นสาเหตุให้คนงานต้องเสียชีวิต ตอนนี้โชคของคุณกำลังดี จึงยัง
ยับยั้งเอาไว้ได้ แต่ก็ทำให้ชีวิตคุณไม่ราบรื่นไปช่วงหนึ่ง…”
ไม่รอให้ฉู่ลั่วพูดจบ โกวซินก็เข้าใจอย่างถ่องแท้แล้ว
เขาตบโต๊ะ ชี้ใส่จิ่งอันฉิงพร้อมทั้งด่าทอ “เธอมันคนไม่ได้เรื่อง
เธอเป็นคนบอกเองว่าขอแค่ทำทางเข้าที่จอดรถอะไรนั่นไว้ ก็จะทำให้
ฉันได้ที่ดินผืนนี้มาอย่างง่ายดายแท้ ๆ”
“แล้วตอนนี้เป็นยังไง ที่ดินก็ไม่ได้ ซ้ายังต้องแบกหนี้ชีวิตคนอื่น
อีก”
เมื่อเผชิญหน้ากับคำพูดด่าทออย่างโกรธแค้นของโกวซิน สีหน้า
ของจิ่งอันฉิงก็โมโหขึ้นมาเช่นกัน เธอกัดฟัน “แต่คุณก็เห็นด้วยแล้ว
นี่”
“ฉันเห็นด้วยแล้วเธอทำสำเร็จไหม? เธอดูปรมาจารย์ฉู่สิ ยึดมั่น
ในหลักการ อะไรควรทำอะไรไม่ควรทำ แยกแยะชัดเจนทั้งหมด ไม่
เหมือนเธอ…”
เขาหัวเราะเสียงเย็น “ไม่รู้ทำไมตระกูลฟู่ถึงแนะนำเธอให้ฉัน หรือ
พวกเขามีเจตนาอะไรกันแน่”
หลังจากด่าจิ่งอันฉิงเสร็จ เขาก็หันมามองฉู่ลั่วอย่าง
ประจบประแจงอีกครั้ง “ปรมาจารย์ฉู่ ถ้าผมเริ่มทำความดีสั่งสมบุญ
ตอนนี้ จะชดใช้ให้คนงานที่เกิดเรื่องได้ไหมครับ”
เขาพยายามยกตัวอย่างความดีที่ตนเองสามารถทำได้ พลางมอง
ฉู่ลั่วด้วยความคาดหวัง
ฉู่ลั่วตอบ “แต่การทำความดี ต้องไม่ถามถึงอนาคต”
โกวซินพึมพำประโยคนี้ออกมา เหมือนจะเข้าใจแต่ก็ไม่
จิ่งอันฉิงมองฉู่ลั่วซึ่งถูกคนรุมล้อม ก่อนจะหยิบกระเป๋าตัวเอง
ขึ้นมา เธอหันหลังคิดจะเดินออกไป แต่เดินไปได้ก้าวเดียว กลับถูก
โกวซินคว้าแขนไว้ “เธอจะไปไหน?”
“ที่นี่ไม่มีเรื่องอะไรเกี่ยวข้องกับฉันแล้ว ฉันยังไปไม่ได้อีกเหรอ?”
“ไปได้ แต่คืนเงินฉันมาก่อน!”
จิ่งอันฉิง “…”
โกวซิน “ทำไม? เธอคิดจะเบี้ยวเหรอ? อยากให้ฉันโทรไปบ้าน
ตระกูลจิ่งไหม หรือจะให้ฉันโทรไปหาตระกูลฟู่ล่ะ?”
เขาหยิบโทรศัพท์ออกมา ทำท่าจะต่อสาย แต่ถูกจิ่งอันฉิงกด
แขนเอาไว้
“ฉันจะคืนให้”
“เจ็ดสิบล้าน!” โกวซินเสนอราคา
“อะไรนะ…ทำไมคุณถึงฉวยโอกาสแบบนี้? คุณให้ฉันมาแค่ห้า
สิบล้านเองนะ!”
โกวซินหักนิ้วคำนวนพร้อมเอ่ยว่า “ห้องเพรสซิเดนสวีทของ
โรงแรมห้าดาวไม่ใช่เงินเหรอ? พื้นที่ขนาดใหญ่ใจกลางเมืองไม่ใช่
เงินเหรอ? เสื้อผ้าหรูระดับไฮเอนท์ไม่ใช่เงินเหรอ?”
“คุณหนูจากตระกูลจิ่งผู้สูงส่ง ว่าที่สะใภ้ตระกูลฟู่ในอนาคต เงิน
แค่เจ็ดสิบล้านคงจ่ายคืนได้ใช่ไหม!”
ใบหน้าของจิ่งอันฉิงสลับสีขาวแดงไปมา
“ภายในสามวัน ฉันจะเอาเงินมาให้คุณ”
“แบบนั้นก็ดี”
จากนั้นจิ่งอันฉิงจึงเดินออกไปอย่างโกรธเคือง
ฉู่ลั่วมองแผ่นหลังของอีกฝ่าย ก่อนหยิบโทรศัพท์มือถือและ
ติดต่อไปหาซู่เซี่ยงหยาง เล่าเรื่องของจิ่งอันฉิงให้ฟัง
ซู่เซี่ยงหยางเงียบไป ก่อนจะพูดขึ้น “เจ้านิกาย คุณรู้ไหมครับ?”
ฉู่ลั่ว “…”
“พวกเราจับตามองฉู่หร่านอยู่”
“อืม”
“บุปผาแห่งยมโลกพวกเราก็กำลังตรวจสอบ”
“อืม”
“เรื่องราวเหนือธรรมชาติที่เป็นเหตุการณ์ใหญ่พวกเราก็เป็นคน
จัดการ”
“…เพราะฉะนั้น…”
“เพราะฉะนั้น ไม่มีคนเหลือแล้วครับ”
ฉู่ลั่วชะงัก เธอแอบสงสัยว่าตัวเองโทรผิดเบอร์หรือเปล่า
เธอเหลือบมองหมายเลขโทรศัพท์ แต่ก็ไม่เห็นความผิดปกติ
“อะไรคือไม่มีคน!”
“สำนักงานของเราเพิ่งก่อตั้งมาได้เท่าไหร่เองครับ? เรื่องของฉู่ห
ร่านพวกเราแบ่งคนออกไปตามดูเธอ ส่วนบุปผาแห่งยมโลกก็เป็น
เรื่องใหญ่ ต้องแบ่งคนไปทางนั้นค่อนข้างเยอะ ครั้งก่อนลัทธิเต๋าทำ
เรื่องปิดบังสวรรค์ และตอนนี้พวกเรายังมีหลายเรื่องที่ต้องตรวจสอบ
มีหลายอย่างที่ต้องจัดการ…”
ซู่เซี่ยงหยางพูดเร็วขึ้นเรื่อย ๆ “ท่านเจ้านิกายที่รัก คุณรู้ไหมครับ
ว่าพวกเรายุ่งกันขนาดไหน?”
“ถ้าคุณมาที่องค์กรตอนนี้ จะเห็นเลยว่าพวกเราเป็นศพเดินได้
และอะไรที่เรียกว่านรกบนดิน”
ไม่รอให้ซู่เซี่ยงหยางบ่นจบ ฉู่ลั่วก็พูดอย่างไร้ความปราณีว่า
“ก่อนหน้านี้ฉันบอกแล้ว ว่าจะจัดการแค่เรื่องของลัทธิเต๋า ไม่เข้าไป
ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องการบริหารองค์กร”
ซู่เซี่ยงหยางหัวเราะเสียงขมขื่น
ตอนแรกที่ไม่ให้ฉู่ลั่วมาบริหารจัดการ เพราะกลัวว่าจะเป็นให้
อำนาจเธอมากเกินไป
แต่ตอนนี้…
นี่มันแกว่งเท้าหาเสี้ยนชัด ๆ !
“ไม่เข้ามาบริหารจัดการก็ได้ครับ แต่คุณต้องจัดการเรื่องรับ
สมัครคนนะ! ผมได้นอนแค่สามสี่ชั่วโมงต่อวันมาครึ่งเดือนแล้ว”
คนนอนหลับไม่สนิท มักจะมีความโกรธแค้นที่ฝังลึกมาก
“ถ้าหานักพรตไม่ได้ ปีศาจก็ได้ครับ! พวกต้าอีทั้งห้าคนทำงาน
ได้ดีมาก ผมเตรียมจะเลื่อนตำแหน่งให้พวกเขาแล้ว”
“ถ้าปีศาจหายาก จะเป็นผีก็ได้ครับ ตอนนี้เซียนพู่กันกลายเป็นที่
ปรึกษาของทางสถาบันวิจัยแล้ว”
ฉู่ลั่วคิดไม่ถึงเลยว่าการบริหารจัดการองค์กรจะยากขนาดนี้
ซู่เซี่ยงหยางพูดเสียงเด็ดขาด “เจ้านิกาย เรากำลังขาดคนนะ
ครับ!”
YOU MAY ALSO LIKE
