เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1125 จะย้ายกลับมาท าไม!
อู๋ไฉ่ถึงกับกุมหน้าอก เธอหายใจอย่างหนัก
เมื่อได้ยินคำพูดของซ่งเชียนหย่า ฉู่หร่านจึงเงยหน้าขึ้นช้า ๆ
ใบหน้าเต็มไปด้วยน้าตา เธอกะพริบตาเบา ๆ หยาดน้าตาก็หยดลงมา
จากทางหางตา
“ทุกคนอย่าบังคับเขาเลยค่ะ”
เธอลูบหลังมือตัวเอง “ทั้งหมดเป็นความผิดของหนูเอง ไม่
เกี่ยวกับเขา”
คนตระกูลฉู่ “…”
ฉู่เจิ้ง “หร่านหร่าน หนูพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง? หรือว่าเป็น
ความจริงที่…”
เขามองฉู่เหว่ยฮ่าว
ฉู่เหว่ยฮ่าวเองก็ร้อนรนเช่นกัน “หร่านหร่าน ลูกไม่ต้องกลัว ขอ
แค่ลูกพูดออกมา พ่อจะทวงความยุติธรรมให้ลูกเอง”
ฉู่หร่านทั้งร้องไห้ทั้งส่ายหน้า เธอกระชับเสื้อกันลมบนร่างกาย
แล้ววิ่งออกไปข้างนอก “อย่าถามอีกเลย ไม่ว่าพวกคุณถามอะไร หนู
ก็ไม่มีทางบอกหรอก”
เธอรีบวิ่งไปข้างนอก ก่อนจะขับรถจากไป
เหลือเพียงฉู่เหว่ยฮ่าวกับฉู่เจิ้งเบิกตาโตอยู่ที่เดิม
ฉู่เหิงกะพริบตาเล็กน้อย “คุณปู่ พ่อครับ ก่อนหน้านี้พวกคุณจะ
ย้ายฉู่หร่านกลับเข้ามาในทะเบียนบ้านของตระกูลฉู่…แล้วตอนนี้ยังจะ
ย้ายอยู่ไหมครับ?”
เขาตรวจสอบและพิจารณาด้วยสายตาเฉียบคม
ไม่ใช่แค่เขา แต่คนตระกูลฉู่คนอื่นก็มองด้วยสายตาเช่นเดียวกัน
เมื่อเผชิญหน้ากับสายตาที่เหมือนเครื่องเอ็กซ์เรย์แบบนี้ ฉู่เจิ้งกับ
ฉู่เหว่ยฮ่าวยังจะกล้าพูดอะไรได้
พวกเขาส่ายหน้าพร้อมกัน “ไม่ย้าย ไม่ย้ายแล้ว”
“เธอไม่ใช่ลูกหลานของตระกูลฉู่ด้วยซ้า จะย้ายกลับมาทำไม!”
“ทะเบียนบ้านของลูกสาวแท้ ๆ ฉันยังไม่ย้ายกลับมาเลย แล้วจะ
ย้ายเธอกลับมาทำไมล่ะ!”
ฉู่เหิงถามต่อไปอีกว่า “แล้วมรดกของคุณปู่…”
“แน่นอนว่าต้องยกให้ลูกหลานตระกูลฉู่พวกเรายังไงล่ะ! โดย
เฉพาะลั่วลั่ว หลานสาวที่แท้จริงของฉัน! ก่อนหน้านี้เธอร่อนเร่อยู่ข้าง
นอก ชีวิตตกระกำลำบาก ฉันในฐานะปู่ ต้องชดเชยให้เธอแน่นอน!”
ฉู่เหิง “พ่อครับ แล้วทรัพยากรในวงการบันเทิงของฉู่หร่าน…”
ไม่รอให้ฉู่เหิงพูดจบ ฉู่เหว่ยฮ่าวเอ่ยอย่างมีเหตุผลว่า “ต้องตัด
ออกแน่นอนอยู่แล้ว! ตระกูลฉู่ของพวกเราให้ทรัพยากรกับเธอมาก
เกินไป ตอนอาเหิงเข้าวงการใหม่ ๆ ที่บ้านยังไม่ให้ทรัพยากรเขามาก
เท่าไหร่เลย”
“ตั้งแต่ฉู่หร่านเข้าวงการบันเทิง ที่บ้านก็ทุ่มเททั้งเงินและ
ทรัพยากร แต่ไม่เห็นเธอจะสร้างชื่อเสียงอะไรได้”
ฉู่เหิงยังทำหน้าไม่มั่นใจ เขาพิจารณาอีกคนครู่หนึ่งเสร็จ ก็หัน
ไปพิจารณาอีกคนหนึ่ง
พวกเขาราวกับกำลังตัดสิน ว่าใครกันแน่ที่มีความสัมพันธ์ผิด
ศีลธรรมกับฉู่หร่าน
ฉู่เหว่ยฮ่าวและฉู่เจิ้งยืดอก ใบหน้าแสดงความชอบธรรม ตอนที่
พวกเขามองหน้ากัน ต่างก็ส่ายหน้าไม่เห็นด้วย
“พ่อครับ ความผิดพลาดไม่ได้เกิดขึ้นแล้วเหรอครับ แค่ยอมรับ
ไปก็พอแล้วนี่”
“อาฮ่าว! คนเราหากทำไม่ได้ อย่างน้อยก็ไม่ควรทำ..”
ทั้งสองคนแค่นหัวเราะ ก่อนจะเดินไปหาภรรยาของตน เพื่อแสดง
ความจริงใจ
ฉู่เหิงถอนหายใจ “พ่อครับ คุณปู่ เรื่องเกิดขึ้นไปแล้ว จะเป็นใคร
กันแน่ก็มีแต่พวกคุณที่รู้ดีแก่ใจ แต่ว่า…ในฐานะหลานชายและลูก
ชาย ผมไม่อยากให้ผู้อาวุโสหญิงในครอบครัวต้องเสียใจ”
“ถ้าพวกคุณไปเจอกับฉู่หร่านเป็นการส่วนตัวแม้แต่ครั้งเดียว ไม่
ว่าจะมีเหตุผลหรือข้อแก้ตัวอะไร ผมก็จะเอาเรื่องนี้ไปฟ้องพวกคุณ
แม่”
ฉุ่จิงทำสีหน้าเคร่งขรึม “ไม่ใช่แค่เจอหน้านะครับ จะเป็นโทรหา
หรือส่งข้อความ ก็ไม่ได้ทั้งนั้น”
ฉู่เจิ้งทำเสียงไม่พอใจ “ฉันไม่ได้มีธุระสำคัญอะไรสักหน่อย เจอ
หน้าไม่ได้ ติดต่อไม่ได้ ไม่ติดต่อก็ไม่ติดต่อสิ! ”
เขาหยิบโทรศัพท์ออกมา “เห็นหรือยัง ฉันบล็อกเธอแล้ว!”
ฉู่เหว่ยฮ่าวหยิบโทรศัพท์ออกมาเช่นกัน “พ่อก็บล็อกไปแล้ว”
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังโทรหาเลขาของตนเอง สั่งเสียงเคร่งขรึม
มากว่า “เลขาเหวิน สั่งการลงไปด้วย ต่อไปนี้ไม่อนุญาตให้ฉู่หร่าน
เข้าออกบริษัทตามใจ”
“ส่วนทรัพยากรที่เคยให้ฉู่หร่าน หยุดทั้งหมด”
หลังจากวางสาย เขาก็ทำเสียงเย็นชา “พ่อยืนตัวตรงไม่กลัวว่า
เงาจะเอียง*[1]”
ฉู่เจิ้ง “ยังไงก็ตามฉันไม่มีทางมีความสัมพันธ์กับคนใน
ครอบครัว”
ฉู่เหิงกับฉู่จิงมองหน้ากัน ก่อนถอนหายใจอย่างโล่งอก
อย่างน้อยก็ไม่ต้องกังวลแล้วว่าสองคนนี้จะแอบไปทำอะไรลับหลัง
อีก
……..
ฉู่หร่านเหยียบคันเร่ง ขับรถกลับไปยังที่พักของตัวเอง
ทันทีที่เข้ามาในบ้าน เธอก็ตรงไปยังห้องน้าแล้วอาเจียนออกมา
แค่คิดว่าตัวเองเป็นฝ่ายเข้าไปกอดฉู่เจิ้ง เธอก็รู้สึกรังเกียจ จน
ต้องอาเจียนออกมาจนแขนขาไร้เรี่ยวแรง เธอคลำหาโทรศัพท์มือถือ
แล้วติดต่อไปหาเบอร์หนึ่งทันที
เมื่ออีกฝ่ายรับสาย เธอก็ด่ากราดใส่อีกฝ่ายไม่ยั้ง “แกมันโง่ แก
เสนอความคิดอะไรให้ฉัน!”
หลังถูกด่าไปหนึ่งชุด อีกฝ่ายจึงถามเสียงเบาว่า “เกิดอะไรขึ้น?”
ฉู่หร่านเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้ฟังด้วยความโกรธเกรี้ยว
เหลือแสน
*[1] ยืนตัวตรงไม่กลัวว่าเงาจะเอียง 身正不怕影子斜 หมายถึง
คนที่เที่ยงตรง ทำเรื่องที่ถูกต้อง หรือทำสิ่งใดที่ไม่ใช่เรื่องผิด จึงก็
หวาดหวั่น