เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1148 มีสิทธิ์อะไรมำฟ้องร้องฉัน

กระทั่งรถแล่นออกไปจนพ้นหมู่บ้ำน ฉู่ลั่วกับเฉิงยวนจึงก้ำวลง

จำกรถ

เมื่อหำสถำนที่ที่ไร้ผู้คนได้แล้ว ฉู่ลั่วหยิบยันต์เคลื่อนย้ำยออกมำ

เฉิงยวนถำม “ต้องรีบร้อนขนำดนี้เลยเหรอ?”

ฉู่ลั่ว “ก่อนหน้ำนี้คิดไม่ถึงว่ำจะขุดเอำพญำเต่ำหัวเสือออกมำได้

พวกเรำต้องรีบจัดกำรเรื่องของโรงเรียนให้เร็วที่สุด”

เฉิงยวนยักไหล่ รับยันต์เคลื่อนย้ำยมำจำกมือฉู่ลั่วทันที

“จัดกำรให้เสร็จเร็ว ๆ ก็ดีเหมือนกัน ช่วงนี้จิ่งเจียเหยียนจะจัดกำร

แข่งขันหำรำชำปีศำจอะไรไม่รู้ ข้ำคิดว่ำนำงพึ่งพำไม่ได้ ไม่แน่ว่ำ

อำจจะสร้ำงปัญหำใหญ่อะไรก็ได้ ต้องจับตำมองนำงเอำไว้ให้ดี”

“มีจิ่วฉำนกับย่วนย่วนอยู่ด้วย ไม่เป็นอะไรหรอก”

เฉิงยวนส่ำยหน้ำ “มันก็ไม่แน่”

ทันทีที่เธอติดยันต์เคลื่อนย้ำยลงบนตัว ฉู่ลั่วจับไหล่ของเฉิงยวน

ไว้ ร่ำงกำยรำวกับเปลี่ยนเป็นสำยลมไม่มีผิด พวกเขำพุ่งผ่ำนป่ำไม้

เคลื่อนผ่ำนกลุ่มคน และผ่ำนรถซึ่งก ำลังเคลื่อนที่ไปมำ ไปถึงยัง

จุดหมำยอย่ำงรวดเร็ว

ในหมู่บ้ำน

หลังฉู่ลั่วนั่งรถออกไปแล้ว จิ่งอันฉิงถึงรู้ได้ชัดเจนว่ำเกิดอะไรขึ้น

กันแน่ ตอนที่เธอคิดจะตำมฉู่ลั่วไป ฉู่ลั่วกลับนั่งรถออกไปแล้ว

เธอยืนอยู่ตรงหน้ำทำงเข้ำหมู่บ้ำนอันเปล่ำเปลี่ยว จิ่งอันฉิงถอน

หำยใจอย่ำงหมดค ำจะพูด

เธอก้มหน้ำมองช่องแสดงควำมคิดเห็นในโทรศัพท์มือถือ เกือบ

ทั้งหมดล้วนเป็นค ำชื่นชมต่อฉู่ลั่ว

ไม่เหลือเงำของเธอจิ่งอันฉิงคนนี้เลย

กำรค้นหำยอดนิยมทั้งหมดล้วนเป็นกำรสร้ำงแปดผีน ำโชคและ

โชคลำภเก้ำประกำร ทั้งยังมีเรื่องรำคำที่สูงมำกด้วย

“ท ำไมไม่ไม่บอกฉัน ว่ำมีกำรสร้ำงแปดผีน ำโชคและโชคลำภเก้ำ

ประกำรอะไรนั่นด้วย? ถ้ำฉันพูดออกมำก่อนหน้ำฉู่ลั่ว ทั้งหมดนี้…มัน

ก็จะเป็นของฉันไม่ใช่เหรอ?”

เสียงนั้นเงียบไปหลำยวินำที [ฉันคิดไม่ถึง ว่ำเธอจะเก่งกำจ

ครอบคลุมทุกด้ำนขนำดนี้]

จิ่งอันฉิงถำมหัวเสีย “คุณเป็นระบบไม่ใช่เหรอ? ไม่ใช่ว่ำรู้ไปหมด

ทุกอย่ำงหรือไง? หรือท ำนำยไม่ได้ว่ำฉู่ลั่วสร้ำงอะไรแบบนี้?”

[เธอเป็นนักพรตที่มีควำมสำมำรถสูงมำก ดวงชะตำของเธอไม่

สำมำรถค ำนวณได้ง่ำย ๆ]

จิ่งอันฉิงท ำน้ำเสียงรังเกียจเล็กน้อย “ฉันคิดว่ำระบบท ำได้ทุก

อย่ำงซะอีก”

เสียงนั้นก็เริ่มไม่พอใจเช่นกัน [ถ้ำคุณคิดได้ ฉันย่อมสำมำรถ

เสนอเรื่องสร้ำงแปดผีน ำโชคและโชคลำภเก้ำประกำรให้ได้แน่นอน]

จิ่งอันฉิง “คุณเป็นระบบของฉัน คุณต้องค ำนึงถึงทุกสิ่งทุกอย่ำง

ได้อยู่แล้ว! ยังมีวิธีก ำจัดพลังหยินให้แต่ละบ้ำนที่ควำมจริงไม่ต้อง

ก ำจัดอะไรเลยด้วยซ้ำ ปล่อยไปสักพักมันก็จะหำยไปเอง”

ทำงเข้ำหมู่บ้ำนว่ำงเปล่ำไร้ผู้คน เห็นเพียงเงำร่ำงหญิงสำวงดงำม

คนหนึ่งก ำลังพูดกับตัวเอง

หลังจำกพูดจบ เสียงไร้รูปร่ำงก็ดังขึ้นมำในหัวเธอ

เสียงนั้นทั้งไม่พอใจและน้ำเสียงฟังเหมือนก ำลังรังเกียจมำก [นั่น

เป็นเพรำะฉู่ลั่วหลอกพวกเขำ เดิมทีพลังหยินนั่นไม่ใช่…]

“นี่มันอะไรกัน!” ไม่รอให้เสียงนั้นพูดจบ จิ่งอันฉิงก็ร้องตะโกน

ออกมำ “มีสิทธิ์อะไรมำฟ้องร้องฉัน? โรงเรียนมัธยมหมิงไถหมำยเลข

หนึ่ง มีสิทธิ์อะไรมำฟ้องร้องฉัน?”

เธอพลันอดจะสงสัยไม่ได้ “คุณท ำนำยผิดอีกแล้วใช่ไหม!”

เสียงนั้นรำวกับหมดค ำจะพูด [ไม่มีทำง!]

“แล้วท ำไมโรงเรียนมัธยมหมิงไถหมำยเลขหนึ่งถึงฟ้องร้องฉัน?”

[ตอนนี้พูดมำกไปก็ไร้ประโยชน์ รีบไปที่โรงเรียนมัธยมหมิงไถ

หมำยเลขหนึ่ง เมื่อวำนคุณจองเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวไว้แล้วไม่ใช่เหรอ

ขออนุญำตใช้เส้นทำงบินหรือยัง? คุณต้องไปแก้ปัญหำของโรงเรียน

มัธยมหมิงไถหมำยเลขหนึ่งก่อนฉู่ลั่วให้ได้]

“ฉันรู้แล้ว” จิ่งอันฉิงถอนหำยใจแรง ๆ “วำงใจเถอะ มี

เฮลิคอปเตอร์อยู่ พวกเรำต้องไปถึงโรงเรียนมัธยมหมิงไถหมำยเลย

หนึ่งก่อนฉู่ลั่วแน่นอน ถ้ำคุณพึ่งพำได้สักหน่อย คงไม่เป็นเหมือนครั้ง

นี้หรอก”

[…รีบไปก่อนเถอะ!]

………

โรงเรียนมัธยมหมิงไถหมำยเลขหนึ่ง

“ซือเสวีย เธอแน่ใจเหรอว่ำฉู่ลั่ว…ปรมำจำรย์ฉู่จะมำจริง ๆ ?”

หน้ำประตูขนำดใหญ่ที่สำมำรถขับรถเข้ำไปได้พร้อมกันถึงสี่คัน

มีชำยสำมคนกับผู้หญิงอีกหนึ่งคนยืนอยู่

ผู้ชำยหนึ่งในนั้นเป็นคนหนุ่มที่อำยุยังน้อยมำก เห็นได้ชัดว่ำเขำ

คือนักเรียนไม่ร้ำยสถำนะไม่มั่นคงที่ร่วมไลฟ์สตรีมกับฉู่ลั่วเมื่อคืน

วำนนี้