เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1158 ฉู่ลั่วนั้นเจ้าเล่ห์เพทุบาย
“พี่เจียเหยียนทำอะไรอยู่เหรอคะ”
“กำลังดีดดิ้นอาละวาด” เถาซูเยียนกอดอก ขมวดคิ้วอย่างไม่
เห็นด้วย
ซ่งเมี่ยวเมี่ยวกอดตุ๊กตาผีด้วยสองมือ แก้มป่องขณะเอ่ย “แล้วจะ
ทำยังไงดีคะ พี่เจียเหยียนร้องไห้เสียใจขนาดนี้ พวกเราควรเข้าไป
ปลอบเธอหน่อยดีไหมคะ”
เถาซูเยียน “ไม่ต้อง เธอแค่อยากอ้อนเท่านั้น รอให้พวกเราเข้า
ไปปลอบใจต่างหาก”
ถึงจะพูดแบบนั้น แต่เธอกลับขมวดคิ้วมุ่น
“เลิกร้องไห้ได้แล้ว ฉันจะออกเงินหาที่จัดงานให้เธอเอง”
จิ่งเจียเหยียนกำลังดีดดิ้นตรงพื้นเผยอหัวงูขึ้นมา แววตาจดจ้อง
เถาซูเยียนเขม็ง”ซูเยียน…ฮือ ๆ ๆ”
ซ่งเมี่ยวเมี่ยวเดินเข้ามาด้วย “หนูจะให้น้องชายหนูออกเงินด้วย”
จั่วยายาเอ่ย “หนูจะให้คนชั่วออกเงินด้วยค่ะ”
จิ่งเจียเหยียนเลื้อยไปอยู่ตรงหน้าเจ้าตัวเล็กทั้งหลาย “ฮือ ๆ ๆ
พวกเธอน่ารักที่สุดเลย!”
“เลิกร้องไห้ได้แล้ว มันน่าเกลียด”
เถาซูเยียนเอ่ยด้วยน้าเสียงรังเกียจ กระนั้นยังหยิบผ้าเช็ดหน้าไป
เช็ดน้าตาจากดวงตาของจิ่งเจียเหยียน
“คือว่า…ขอโทษที่ต้องขัดจังหวะอบอุ่นของพวกเจ้า แต่…แม่
เศรษฐีนีซูเยียน ข้ารู้ว่าเจ้ามีเงิน แต่เจ้าตั้งใจซื้อที่ตรงไหน”
เฉิงยวนถาม
เถาซูเยียนขมวดคิ้ว ก่อนจะเอ่ย “ที่ไหนก็ได้ มีเงินแล้วยังต้อง
กลัวไม่มีที่ให้ซื้อด้วยเหรอ”
“เอ่อ…เจ้าถามนางก่อนดีหรือไม่ว่าต้องการเรื่องที่แบบไหน”
เถาซูเยียนหันไปมองจิ่งเจียเหยียน
จิ่งเจียเหยียนกลับร่างเป็นคนแล้ว เวลานี้กำลังถูไถเถาซูเยียน
ด้วยความสนิทชิดเชื้อ เมื่อได้ยินคำพูดของเฉิงยวนก็นับนิ้วพลางเอ่ย
“ข้อแรกต้องใหญ่ เพราะถึงยังไงก็มีปีศาจเป็นหมื่นตัว”
เถาซูเยียนพยักหน้า
“ข้อสองต้องสู้กันได้ การชิงตำแหน่งราชาปีศาจไม่ให้สู้กันคง
ไม่ได้”
เถาซูเหยียนพยักหน้าเป็นอันว่าเข้าใจ
“ข้อสามต้องมีสไตล์ ถึงยังไงก็เป็นการประลองครั้งใหญ่ของโลก
ปีศาจ ขืนรูปแบบดูธรรมดาเกินไปคงไม่ดี”
เถาซูเยียนพยักหน้า
“ข้อสี่ห้ามมีมนุษย์”
“ข้อห้า…”
“ข้อหก…”
เถาซูเยียนมองจิ่งเจียเหยียนที่ยังนับต่อไป ใบหน้าเล็ก ๆ ดูไร้
อารมณ์ลงไปถนัดตา
เธอรีบใช้คำพูดเป็นพิธีการเอ่ยตัด “ฉันลืมไป วันนี้ที่อนุบาลมี
การจัดกิจกรรม ขอตัวก่อน”
“ซูเยียน!”
จิ่งเจียเหยียนคว้าแขนเธอไว้ด้วยท่าทางน่าสงสาร “เธอไม่สนใจ
ฉันแล้วเหรอ ไม่สนใจพี่เจียเหยียนแล้วเหรอ เธอจะปล่อยให้ฉันถูก
พวกปีศาจเล่นงานจนตายอย่างนั้นเหรอ เธอทนดูได้หรือไง”
เถาซูเยียนอยากดึงแขนตัวเองกลับ แต่ดึงไม่ออก จึงเอ่ยอย่างจน
ใจ “ขอถามหน่อยเถอะ คุณเจอที่ที่ตรงกับความต้องการแล้วเหรอ”
จิ่งเจียเหยียน “…”
“ขอแค่คุณหาได้ ฉันจะจ่ายเงินเอง”
จิ่งเจียเหยียน “…”
เธอกลายร่างเป็นงูอีกครั้ง หนนี้ไม่ได้ดีดดิ้นไปมา แต่นอนซึม
กะทืออยู่บนพื้น “ปล่อยให้ฉันตาย ๆ ไปซะ พวกเธอตีฉันให้ตาย
ตอนนี้เลย”
เธอหลับตาลง ถอดใจไม่ได้ดิ้นรนอีกต่อไป
เฉิงหยวนหมดคำจะพูด “เจ้าไม่ต้องมีเงื่อนไขมากมายขนาดนั้น
เพียงหาสถานที่ซึ่งรองรับปีศาจนับหมื่นตัวและสู้กันได้ก็พอแล้วไม่ใช่
หรือ”
“แต่มันเป็นศึกชิงตำแหน่งราชาปีศาจเชียวนะ จะให้ไปสู้กันในห
ลืบมุมคงไม่ได้ ฉัน…เห็นอย่างนี้ฉันก็มีชื่อเสียงโด่งดังในโลกปีศาจนะ
การจัดกิจกรรมครั้งนี้ ฉัน…ฉัน…”
“ฉันไม่ต้องการสถานที่คับแคบอยู่ในหลืบในมุม”
จิ่วฉานถอนหายใจ ประนมมือพลางกล่าว “เห็นว่าชาติก่อน
อาตมาเป็นคนของวัดจิ่งไท่ใช่ไหม ให้อาตมาไปที่วัดจิ่งไท่ เกลี้ย
กล่อมให้พวกเขายอมเปิดวัดดีไหม…”
เฉิงยวนตัดบทเขาทันที “ที่นั่นเป็นวัด เป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของ
พุทธ เจ้าจะให้ปีศาจนับหมื่นไปรวมตัวกันที่นั่น จะให้เผ่าปีศาจมอง
อย่างไร จะให้พระพุทธองค์มองอย่างไร”
“พระพุทธองค์ไม่ถือสา”
“เหอะ! แดนหวงห้ามของพุทธ นอกจากปีศาจที่บำเพ็ญพระธรรม
อย่างนางแล้ว ยังมีปีศาจตนไหนเข้าไปได้อีก เจ้าเชื่อหรือไม่ ทันทีที่
เจ้าเอ่ยว่าจะจัดงานในวัดจิ่งไท่ วินาทีต่อมา นางก็ต้องถูกประจานบน
เว็บแล้ว”
จิ่วฉาน “…”
จิ่งเจียเหยียนลืมตา ไม่พูดไม่จา
ฉู่ลั่วกล่าว “จัดที่ยอดเขาฉู่อวิ๋นแล้วกัน มีฉันคอยเฝ้าพิทักษ์ให้ มี
พวกเธออยู่ด้วย แล้วฉันจะเรียกกำลังเสริมจากองค์กรมา ไม่ปล่อยให้
พวกเขาก่อเรื่องหรอก”
หัวงูของจิ่งเจียเหยียนส่ายไปมา “ฉันบอกแล้วว่าพวกเขาไม่
ยอม”
“ทำไมล่ะ”
จิ่งเจียเหยียนม้วนโน้ตบุ๊กด้วยหาง แล้วยื่นใส่มือเฉิงยวน ปลาย
หางแตะโน้ตบุ๊กสองสามที กระทู้หนึ่งปรากฏออกมา
#อุบายร้าย! ฉู่ลั่วตั้งใจถือโอกาสในศึกชิงตำแหน่งราชาปีศาจ
กวาดล้างเผ่าปีศาจให้สิ้นซาก#
นี่เป็นกระทู้ที่ความนิยมสูงพุ่งขึ้นมากะทันหัน หลังจิ่งเจียเหยียน
เสนอให้จัดการแข่งขันชิงตำแหน่งราชาปีศาจที่บ้านฉู่อวิ๋น
ในกระทู้สาธยายว่า ฉู่ลั่วนั้นเจ้าเล่ห์เพทุบาย โหดเหี้ยมอำมหิต
การเข่นฆ่าเผ่าปีศาจอย่างเป็นปกตินั้นเธอไม่พอใจอีกต่อไปแล้ว เธอ
ต้องการล้างบางเผ่าปีศาจให้สิ้นซาก
หลักฐานก็คือกระทู้ก่อนหน้านี้ของจิ่งเจียเหยียน และรูปถ่าย
จำนวนหนึ่งที่เธอโพสต์ไป
เฉิงยวนปิดโน้ตบุ๊กด้วยความเหนื่อยใจ “ทำตัวเองแท้ ๆ”
บูมเมอแรงนี่ย้อนกลับมาไวเกินไปแล้ว
YOU MAY ALSO LIKE
