เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1170 คนที่อยู่ในใจของเขา
ด้านนอกคฤหาสน์นั้น มีรถเอสยูวีสีดำจอดอยู่สองคัน
ผู้ชายคนหนึ่งเดินมาที่หน้ารถอีกคันหนึ่ง แล้วรอจนกระทั่ง
กระจกรถเลื่อนลงจนเปิดเผยให้เห็นใบหน้าของฮั่วเซียวหมิง ชายคน
นั้นจึงพูดออกมาว่า “ประธานฮั่ว พวกเราจัดการระบบความปลอดภัย
กลับคืนให้แล้วครับ”
“ดี พวกคุณไปก่อนได้เลย”
หลังจากนั้นไม่นาน รถอีกคันหนึ่งก็ขับออกไป เหลือไว้เพียงรถสี
ดำอีกคันที่อยู่ด้านนอกคฤหาสน์
แสงไฟในรถมืดสลัว มีเพียงแสงไฟถนนจาง ๆ ที่สาดส่องเข้ามา
ในรถเท่านั้น
ฮั่วเซียวหมิงหันไปมองทางคฤหาสน์ พร้อมทั้งเคาะนิ้วบน
พวงมาลัย
“ฉู่หร่านอาจจะยืมชะตาของฉัน”
ฮั่วเซียวหมิงหันขวับไปมองฉู่ลั่วซึ่งนั่งอยู่ตรงตำแหน่งข้างคนขับ
“คุณว่าอะไรนะ?”
สีหน้าของฉู่ลั่วยังคงเป็นปกติแล้วบอก “ฉู่หร่านใช้ด้ายแดงผู้
เฒ่าจันทรามายืมดวงในฐานะของการเป็นสามีภรรยา บางที…อาจจะ
ยืมดวงชะตาของฉัน”
ฮั่วเซียวหมิงขมวดคิ้ว “ยืมชะตาชีวิต?”
ฉู่ลั่วพยักหน้า “ก็คล้าย ๆ กับวิชาที่เถาเป่ยยืมชะตาชีวิตของคุณ
ค่ะ เป็นการปิดบังสวรรค์แล้วยืมชะตาชีวิตไปด้วย”
แม้ว่าการยืมดวงชะตาของฮั่วเซียวหมิงจะถูกขัดขวาง แต่ก็ยังไม่
สามารถตัดขาดยันต์เซียนยืมดวงระหว่างเขากับเถาเป่ยได้
ส่วนความเชื่อมโยงในการยืมดวงชะตาระหว่างเธอกับฉู่หร่าน
จนถึงตอนนี้ก็ยังหาไม่เจอเลย
ฮั่วเซียวหมิงขมวดคิ้วมุ่น “ถ้าอย่างนั้นการปล้นความตายของ
คุณเมื่อครั้งที่แล้วก็เกี่ยวข้องกับฉู่หร่านด้วยเหรอ?”
“อืม”
“แล้วตอนนี้ล่ะ? เป็นเพราะการปล้นการเกิดตายของเธอเหรอ?”
ฉู่ลั่วส่ายหน้า “ตอนนี้พลังวิญญาณของฉันเพิ่มขึ้นแล้ว ต่อให้มี
การปล้นการตายก็สามารถใช้พลังวิญญาณไปขัดขวางไว้ได้ อีก
อย่างโชคของฉู่หร่านก็ไม่ได้แข็งแกร่งเหมือนเมื่อก่อนแล้ว”
ถึงแม้จะยังมีพลังปราณม่วงอยู่รอบตัวและมีแสงสีทองปกคลุมอยู่
นั่นก็ไม่ใช่ค่าตอบแทนของการเป็นลูกรักสวรรค์แล้ว
“แต่เพราะเธอยังยืมดวงชะตาของคุณอยู่ จะปล่อยไปแบบนี้โดย
ไม่สนใจไม่ได้นะ” เขาขมวดคิ้วครุ่นคิดด้วยความรู้สึกหนักใจ
ใบหน้าของเขาซ่อนอยู่ในความมืดภายใต้แสงสลัวนั้น
“ฮั่วเซียวหมิง…”
เขาเงยหน้าขึ้นมอง
ฉู่ลั่วเอ่ยปาก “คุณอยากรู้เรื่องของฉู่หร่านมาโดยตลอดไม่ใช่
เหรอคะ? ถ้าอย่างนั้นฉันจะบอกคุณค่ะ”
สีหน้าซึ่งเดิมทีมีความหนักใจอยู่พลันชะงักไป ก่อนดวงตาของ
เขาจะค่อย ๆ เบิกกว้างขึ้น
แววตาที่ดูนิ่งสงบมาโดยตลอด ได้แต่มองด้วยความงุนงงและ
เหลือเชื่อ
“ฉู่ลั่ว คุณ…”
ความตกตะลึงในนัยน์ตาของเขาชัดเจนมาก ความรู้สึกอัน
รุนแรงนั้นทำให้ฉู่ลั่วไม่สามารถมองตรงกลับไปได้เลย เธอทำได้เพียง
หลุบตาลงเท่านั้น “ฉันเคยบอกแล้วว่าฉันเชื่อคุณ สิ่งที่คุณอยากรู้
ฉันจะบอกทุกอย่างเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม”
“ผมเข้าใจแล้วครับ”
น้าเสียงของเขาเรียบนิ่งแต่ก็เจือความสั่นเครืออยู่ด้วย
“ผมจะไม่บังคับคุณหรอก ขอเพียงคุณยอมบอกผม ไม่ว่าเมื่อไร
ก็ได้ทั้งนั้น”
“ฉู่ลั่ว ถึงแม้ว่าผมจะไม่สามารถบำเพ็ญเพียรได้ แต่ผมก็สามารถ
ช่วยคุณได้นะ”
ฉู่ลั่วพยักหน้า
ทันใดนั้น ประตูคฤหาสน์ก็เปิดออกมา
ถังอวิ๋นจูงมือหลินโจวอี้ แล้วก็โบกมือให้พวกเขา
ฉู่ลั่วกับฮั่วเซียวหมิงจึงลงจากรถและเดินเข้าไปในคฤหาสน์
ขอบตาของหลินโจวอี้กำลังแดงอยู่เล็กน้อย มือของเขาจับมือ
ถังอวิ๋นเอาไว้แน่น “ประธานฮั่ว พวกคุณมาทำลายระบบรักษาความ
ปลอดภัยในพื้นที่อยู่อาศัยส่วนตัวแบบนี้ คงไม่ค่อยดีเท่าไหร่นะครับ?”
ฮั่วเซียวหมิงลืมตาขึ้นมองแล้วตอบออกไป “หรือความสุขใน
อนาคตของประธานหลิน ไม่ควรค่ากับการทำลายระบบรักษาความ
ปลอดภัยเหรอครับ?”
หลินโจวอี้ “…”
ถังอวิ๋นดึงมือของเขาไว้เป็นการบอกให้ไม่ต้องพูดอะไร
“ปรมาจารย์คะ คุณรีบบอกเรื่องที่คุณคุยกับฉันให้เขาฟังเถอะค่ะ เขา
ไม่เชื่อที่ฉันพูดเลย”
แน่นอนว่าหลินโจวอี้ไม่เชื่อ “ปรมาจารย์ ผมสามารถปลด
ความสัมพันธ์เรื่องการแต่งงานกับฉู่หร่านได้จริง ๆ เหรอครับ? ถ้าทำ
แบบนั้นแล้วจะไม่มีใครได้รับผลกระทบใช่ไหม?”
โดยเฉพาะถังอวิ๋น!
“ถ้ามันทำได้จริง ๆ ทำไมก่อนหน้านี้ปรมาจารย์ถึงไม่บอกผมเลย
ล่ะครับ?”
ฉู่ลั่วให้สัญญาณแช่มชื่นสองชาติที่อยู่บนข้อมือของถังอวิ๋น
“ฉู่หร่านอิจฉาผู้หญิงทุกคนที่มาอยู่ข้าง ๆ คุณ และไม่อนุญาตให้คุณ
รักผู้หญิงคนไหนนอกจากเธอทั้งนั้น”
หลินโจวอี้เน้นย้าขึ้นมาอีกอย่าง “ผู้ชายก็ไม่ได้ครับ”
ฉู่ลั่ว “…”
ถังอวิ๋นจ้องมองหลินโจวอี้ “ฟังปรมาจารย์พูดจุดสำคัญก่อนสิ”
“ปรมาจารย์เชิญต่อเลยค่ะ”
“หมายความว่าถ้าเกิดคุณไปใจเต้นกับคนอื่น หรือไปทำดีกับ
ใคร อีกฝ่ายก็จะมีอันตรายใช่ไหมคะ?”
หลินโจวอี้พยักหน้าแล้วพูดย้าอีกหน “ผมรู้ว่าปรมาจารย์จะพูด
อะไร คุณจะบอกให้ผมไปมีความรักกับคนอื่นเพื่อให้ฉู่หร่านไม่พุ่ง
ความสนใจไปที่ตัวของถังอวิ๋นใช่ไหมครับ?”
“ผมเคยลองแล้วครับ ไม่มีประโยชน์หรอก”
“แม้ว่าผมจะไปมีความคลุมเครืออะไรกับผู้หญิงคนอื่น แต่คนที่
ได้รับบาดเจ็บก็มีแค่…”
มีแค่ถังอวิ๋นเท่านั้น
ดูเหมือนว่าฉู่หร่านจะแยกแยะได้อย่างชัดเจนว่าคนที่อยู่ในใจ
ของเขาคือใคร