เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1171 ความรักของพวกคุณท าให้ฉันเป็นแบบนี้
“เพราะความรักไม่สามารถปิดบังสวรรค์ได้ไงคะ” ฉู่ลั่วบอก
หลินโจวอี้ “ถ้าอย่างนั้นทำไม…”
“แต่ตอนนี้มันไม่เหมือนกันแล้วค่ะ” ฉู่ลั่วเอ่ยถึงแช่มชื่นสองชาติ
บนข้อมือถังอวิ๋น “มันมีความเกี่ยวข้องกับความรักของพวกคุณค่ะ
คุณมีความรู้สึกต่อมัน”
หลินโจวอี้อ้าปากค้างและสายตาของเขาก็ค่อย ๆ เลื่อนลงไปที่
กำไลบนข้อมือของถังอวิ๋น
เขาจ้องมองกำไลนั้นอยู่สักพัก แล้วเงยหน้าขึ้นช้า ๆ “ปรมาจารย์
แม้ว่า…ผมขอแค่สามารถช่วยถังอวิ๋นได้ จะให้ผมทำอะไรก็ได้ทั้งหมด
เลยครับ”
“แต่ว่า…จะให้รักกับกำไล…”
ถึงแม้ว่าเขาจะพูดยังไม่ทันจบ แต่มันก็หมายความออกมาได้
ชัดเจนมากแล้ว
เขาเคยได้ยินความรักระหว่างคนกับผี ถ้าไม่มีเหตุผลสักหน่อยก็
เป็นความรักระหว่างคนกับสัตว์
แต่ไม่เคยได้ยินเรื่องความรักระหว่างคนกับสิ่งของมาก่อนเลย
ต่อให้เป็นนิยายที่ไม่มีเหตุผลแค่ไหนก็เขียนเรื่องราวแบบนี้
ออกมาไม่ได้หรอก
แช่มชื่นสองชาติสั่นเล็กน้อย “รักกับกำไลอะไรกัน? ตอนนี้ฉันได้
เปิดปัญญาแล้ว บำเพ็ญเพียรอีกสักหน่อยก็จะมีร่างมนุษย์”
“แต่เธอก็ยังเป็นแค่กำไล อย่างน้อยตอนนี้ก็เป็นอยู่… “
หรือจะให้เขาพกกำไลด้วยความรักใคร่ติดตัวทุกวันเหรอ?
ต่อให้เขาทำได้ แต่ฉู่หร่านจะเชื่อเหรอ?
อย่าว่าแต่ฉู่หร่านเลย กระทั่งคนโง่ก็ไม่มีทางเชื่อหรอก
“ฉันสามารถให้พลังวิญญาณการเปลี่ยนแปลงกับมันได้ เพื่อให้
มันอยู่ในร่างมนุษย์ได้ชั่วคราว”
ถังอวิ๋นตีแขนหลินโจวอี้อย่างตื่นเต้น “รีบตอบตกลงเร็วเข้าสิ!”
หลินโจวอี้กลับยังคงลังเลอยู่ “ปรมาจารย์ คุณมั่นใจหรือเปล่า
ครับ? ถ้าหาก…ถ้าหากว่าฉู่หร่านไม่เชื่อขึ้นมา คนที่จะได้รับบาดเจ็บ
ก็คือถังอวิ๋นไม่ใช่เหรอ?”
“บัดโธ่!” ไม่รอให้ฉู่ลั่วต้องเอ่ยปาก ถังอวิ๋นก็ขมวดคิ้วอย่างไม่
พอใจก่อนแล้ว “แล้วแทนที่จะถูกผู้หญิงคนนั้นควบคุมอยู่ตลอดเวลา
สู้พวกเราลองเสี่ยงดูสักหน่อยไม่ดีกว่าเหรอ!”
“อย่างมากก็แค่ตาย”
“ไว้รอตายแล้ว ฉันค่อยกลับไปเป็นราชาภูตผีแล้วกัน”
หางตาของหลินโจวอี้กระตุกเล็กน้อย
ในความสงสัยที่แสนสมเหตุผลของเขา เขาคิดว่าถังอวิ๋นคงกำลัง
คิดถึงกลุ่มคนในฮาเร็มหนึ่งศูนย์หนึ่งของเธอ
“อย่างนั้นก็รบกวนปรมาจารย์ด้วยครับ”
จากนั้นฉู่ลั่วก็พาถังอวิ๋นเข้าไปยังห้องนอนห้องหนึ่ง
ไม่นานในห้องก็มีเสียงกรีดร้องของถังอวิ๋นดังออกมาเป็นระยะ
“ว้าว! คิดไม่ถึงเลยนะเนี่ย! แช่มชื่นสองชาติกลายร่างเป็นคนแล้ว
สวยขนาดนี้เลยเหรอ!”
“หน้าอกเอย สะโพกเอย….หลินโจวอี้ทำบุญมาด้วยอะไรกัน!”
“ใส่ชุดนี้สิ ชุดเดรสผ่าสูงเนี่ย!”
“โอ๊ย ๆ ๆ !!!!”
สีหน้าหลินโจวอี้ไม่สู้ดีนัก เขาเม้มปากแน่นพร้อมทั้งขมวดคิ้วมุ่น
จนกระทั่งประตูห้องนอนเปิดออกมาพร้อมกับถังอวิ๋นที่ตื่นเต้นเอา
มาก ๆ “แถ่นแท้น! หลินโจวอี้มาดูเร็วเข้า เธอสวยมาก ๆ เลย!”
ด้านหลังของเธอมีสาวสวยที่อกเอวสะโพกและส่วนเว้าส่วนโค้ง
เน้นแน่นคนหนึ่งตามมา
กิริยาท่าทางของเธอก็เย้ายวนมาก แม้จะไม่ได้แต่งหน้า แต่ก็มี
เสน่ห์
หลินโจวอี้ยิ่งขมวดคิ้วมากขึ้นไปอีก เขาเดินตรงไปดึงตัวถังอวิ๋น
แล้วพูดด้วยน้าเสียงไม่พอใจ “ปรมาจารย์ ไหนบอกว่ากำไลนี่เป็นผู้
บำเพ็ญไม่ใช่เหรอครับ? แล้วทำไม…ถึงได้เป็นแบบนี้ล่ะครับ?”
แช่มชื่นสองชาติหัวเราะออกมาแล้วเอามือข้างหนึ่งเท้าเอวพลาง
เอ่ย “คุณยังไม่พอใจที่ฉันรูปร่างหน้าตาเป็นแบบนี้อีกเหรอ! ฉัน
รูปร่างหน้าตาเป็นแบบนี้แล้วมันเป็นความผิดฉันหรือไง? มันเป็น
เพราะ…ความรักของพวกคุณสองคนนั่นแหละที่ทำให้ฉันเป็นแบบนี้”
ฉู่ลั่วจึงอธิบายอยู่ข้าง ๆ “เมื่อก่อนมันคือของตาย แต่เพราะความ
รักทำให้เกิดสติปัญญา เพราะความรักทำให้กลายเป็นรูปเป็นร่าง
ดังนั้นรูปร่างที่เป็นก็ย่อมมีความรักเป็นตัวกำหนด”
ถังอวิ๋นตกตะลึงไปทันที
จากนั้นก็กะพริบตาปริบ ๆ
“ดังนั้นก็แสดงว่ามันคือรูปธรรมความรักของเราสองคนเหรอ?”
“ความรักของเราสองคนเป็นแบบนี้เองเหรอ?”
ความรู้สึกเซ็กซี่ร้อนแรงแบบนี้ มันคือความรู้สึกระหว่างเธอกับ
หลินโจวอี้?
เธอเองก็ติดใจสัมผัสร่างกายของหลินโจวอี้จริง ๆ แต่ก็คงไม่ได้
ติดถึงขั้นนี้หรอก!
แช่มชื่นสองชาติเห็นว่าถังอวิ๋นมีสีหน้าไม่เข้าใจ พอมองไปอีกคน
ก็เห็นหลินโจวอี้ที่กำลังหน้าแดงหูแดงอยู่ เธอจึงหัวเราะเยาะ “ถ้า
ความรู้สึกของคุณเป็นความรู้สึกที่ใสซื่อบริสุทธิ์สักนิด ฉันก็คงไม่
กลายเป็นแบบนี้หรอกค่ะ”
YOU MAY ALSO LIKE
