เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1172 หลินโจวอี้ นายกล้า!
ฉู่หร่านพิงตัวบนโซฟา นิ้วมือพลิกบทละครอ่านด้วยท่าทางเบื่อ
หน่ายและมีสีหน้ารังเกียจ
“นี่มันบทห่วย ๆ แบบไหนกัน? ตอนนี้ฉันฉู่หร่านยังต้องแสดง
ละครออนไลน์อีกเหรอ? บทละครแบบนี้เหมาะสมเอามาให้ฉันแสดง
หรือไง?”
เธอโยนบทละครลงพื้น พลางมองผู้จัดการส่วนตัวที่จ้างมาใหม่
ด้วยความไม่พอใจ “พี่เว่ย นี่คือเส้นสายที่พี่มีในวงการบันเทิงเหรอ
คะ? ฉันเชิญพี่มา เพราะอยากให้พี่ผลักดันฉันให้มีชื่อเสียง ไม่ใช่มา
ทำให้สถานะของฉันลดต่าลง”
พี่เว่ยเก็บบทละครบนพื้นขึ้นมาอย่างอารมณ์ดี “หร่านหร่าน ถึงนี่
จะเป็นละครออนไลน์ แต่คอนเซ็ปท์ของเรื่องก็ดีมาก มันเน้นไปที่การ
สืบสวน นี่เป็นแนวที่เธอยังไม่เคยลองเล่นมาก่อนเลยนะ”
“ถ้าเธอต้องการเปลี่ยนแนวจากรักในรั้วโรงเรียน หรือแนวดราม่า
เจ้านายเผด็จการ นี่เป็นวิธีที่ดีที่สุดแล้ว”
“ต่อให้อยากเปลี่ยนแนว แต่จะให้ฉันถ่ายละครออนไลน์แบบนี้
ไม่ได้หรอกนะคะ!” เธอทำสีหน้ารังเกียจ “เร็ว ๆ นี้ละครแนวสืบสวน
สอบสวนของผู้กำกับเถียนกำลังจะเริ่มถ่ายทำไม่ใช่เหรอ?”
“ฉันแสดงเป็นนางเอกไม่ได้ แต่ก็แสดงเป็นนางรองได้นี่!”
พี่เว่ยตอบ “เรื่องของผู้กำกับเถียนฉันกำลังแย่งชิงมาอยู่ แต่ห
ร่านหร่าน เธอพิจารณาบทละครนี้ให้ดีอีกครั้งเถอะ”
ฉู่หร่านไม่อยากอ่านต่อ ตอนที่เธอกำลังจะอาละวาด ผู้ช่วยก็
ผลักประตูเข้ามาจากด้านนอก “พี่เว่ย พี่หร่านหร่าน แย่แล้วค่ะ!”
“เกิดอะไรขึ้น? เข้ามาทำไมไม่รู้จักเคาะประตูก่อน? มีเรื่องใหญ่
อะไรถึงขนาดที่ทำให้เธอไม่เข้าใจมารยาทพื้นฐานแบบนี้?”
สีหน้าของผู้ช่วยค่อนข้างย่าแย่ “คุณหลิน เขา…”
“หลินโจวอี้ทำไม? หรือสถานที่ของแต่งงานถูกปาปารัซซี่ถ่าย
เอาไว้ได้? หรือเขาถูกเจอตอนไปซื้อแหวนเพชร…” ถึงฉู่หร่านจะ
ขมวดคิ้ว แต่น้าเสียงกลับฟังดูภาคภูมิใจมาก “ฉันแค่ขอให้เขามาขอ
แต่งงานใหม่อีกครั้ง ทำไมต้องทำเป็นเรื่องใหญ่โตด้วยนะ!”
ผู้ช่วยตอบ “พี่หร่านหร่าน ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ”
“แล้วมันอะไรล่ะ?”
ฉู่หร่านรับแท็ปเล็ตมาจากผู้ช่วย ก่อนจะเห็นหัวข้อที่สะดุดตานั้น
แล้ว
#คู่หมั้นของฉู่หร่านค้างคืนที่โรงแรมกับสาวสวย
รูปภาพสองรูปถ่ายออกมาได้ชัดเจนมาก
ตอนกลางคืน หลินโจวอี้กำลังโอบเอวผู้หญิงคนหนึ่งเข้าไปใน
โรงแรม
ตอนเช้า เขาก็โอบเอวผู้หญิงออกมาจากโรงแรมอีก
เธอจ้องมองผู้หญิงคนนั้นด้วยสายตาเย็นชา
ทั้งที่เป็นแค่รูปถ่าย แต่ยังสามารถมองออกว่าผู้หญิงคนนั้นมี
เสน่ห์น่าดึงดูดมาก
ปัง!
เธอขว้างแท็ปเล็ตลงอย่างแรง จนมันแตกกระจายเป็นเสี่ยง ๆ
“หลินโจวอี้ นายกล้า! …”
เธอหยิบกระเป๋าของตัวเอง คิดจะวิ่งออกไปข้างนอก แต่ถูกพี่เว่ย
รั้งตัวไว้ “หร่านหร่าน ตอนนี้เธอจะไปทำอะไร?”
“ฉันจะไปถามหลินโจวอี้ให้รู้เรื่องว่าเขาคิดจะทำอะไรกันแน่?”
ฉู่หร่านโกรธจนหน้าเขียวคล้า “เขาเพิ่งขอฉันแต่งงานไปแท้ ๆ หัน
หลังหน่อยเดียวกลับไปควงผู้หญิงคนอื่นเข้าโรงแรม!”
เธอกัดฟันกรอด ดวงตาถมึงทึง
สีหน้าโหดร้ายแบบนี้ทำให้พี่เว่ยรู้สึกตกใจมาก
พี่เว่ยกำลังจะหลีกทางให้เธอโดยไม่รู้ตัว แต่เหมือนคิดอะไร
ขึ้นมาได้ “ตอนนี้สิ่งสำคัญไม่ใช่การไปถามหลินโจวอี้ แต่ต้องหาวิธี
ว่าจะยับยั้งความเห็นของผู้คนยังไงต่างหากล่ะ”
“หลินโจวอี้เขากล้าหักหลังฉัน สุดท้ายเขาจะต้องได้รับผลกรรม
ของการที่บังอาจมาทรยศฉัน” ฉู่หร่านได้สติกลับมา เธอกลับไปนั่ง
เก้าอี้ด้วยสีหน้ามืดมน
เธอเปิดแล็ปท็อปของตัวเอง การค้นหาที่มาแรงที่สุดก็คือรูปภาพ
ของหลินโจวอี้กับผู้หญิงคนนั้น
เธออยากเห็นจริง ๆ ว่าหลินโจวอี้ชอบผู้หญิงคนนั้นจริงหรือ
เปล่า?
คู่หมั้นของเธอฉู่หร่านคนนี้ กล้าคิดทรยศเธอจริงหรือ!
เหอะ!
……
เฉิงยวนทำเสียงเดาะลิ้น ก่อนจะส่งโทรศัพท์ให้ฉู่ลั่ว “เพิ่งสองวัน
เอง! ก็เกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์สองครั้ง ถูกของจากที่สูงตกลงมา
กระแทกหนึ่งครั้ง ถูกคนสติไม่ดีเอามีดมาแทงบนถนนหนึ่งครั้ง…”
ฉู่ลั่วอ่านข้อความที่ถังอวิ๋นส่งมาให้ “คู่หมั้นของลูกรักสวรรค์ ถ้า
กล้าไม่คิดชอบเธอ สวรรค์จะปล่อยอีกฝ่ายไปได้ยังไง”
เฉิงยวนกรอกตาอย่างไม่พอใจ “ถ้าอย่างนั้นจะทำให้ฝ่ายหญิง
เจอเรื่องโชคร้ายฝ่ายเดียวไม่ได้สิ! ถ้าแน่จริง สวรรค์ก็ต้องลงมือกับ
ฝ่ายชายด้วย!”
หร่วนย่วนย่วน “ถ้าลงมือกับผู้ชาย แล้วจะให้ผู้ชายมาตามง้อ
หลังจากรู้ตัวว่าผิดได้ยังไงล่ะ? เพราะแบบนั้นถึงต้องทรมานและคิดฆ่า
ผู้หญิงอยู่ฝ่ายเดียว!”
หร่วนย่วนย่วนที่ช่วงนี้กำลังติดนิยายกล่าววิเคราะห์ด้วยใบหน้า
จริงจัง
“ต่อให้เป็นพระรองที่ทรยศนางเอง ก็ไม่เคยเห็นนางเอกจะกำจัด
พระรองนะ แน่นอนว่าต้อวรอให้พระรองรู้สึกเสียใจทีหลัง แล้วตามมา
ง้อขอคืนดีต่างหาก!”
เฉิงยวนรู้สึกอึ้งกับความสามารถนี้จนยกนิ้วโป้งให้