เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1180 ขอแค่ทุกอย่างกลับมาเป็นเหมือนเมื่อก่อน
ด้านนอกคฤหาสน์ ฉู่เจิ้งกำลังยกมือลูบหน้าอกของตนเองเบา ๆ
ยังดี ยังดีที่เขาไม่ได้ตกหลุมพราง
แต่น่าเสียดายนัก!
ถ้าเขาจับทั้งสองคนนั้นได้คาหนังคาเขา ความสงสัยทุกอย่างใน
ตัวเขาก็จะหมดไปแล้วแท้ ๆ !
จริง ๆ เลยเชียว…
อีกด้านหนึ่งภายในรถ ฉู่เหว่ยฮ่าวก็หันไปมองฉู่หร่านซึ่งยังยืน
อยู่ที่เดิมด้วยแววตาซับซ้อน
ตอนนี้ภรรยาของเขายังไม่ยอมกลับบ้าน แสดงว่าเธอยังสงสัยใน
ตัวเขาอยู่!
หากภรรยาของเขารู้เรื่องในครั้งนี้เข้า ว่าเขาคิดจะออกหน้า
ช่วยเหลือแทนฉู่หร่าน ไม่รู้ว่าเธอจะเข้าใจผิดไปยังไงอีก?
น่าเสียดาย…
ตอนนั้นเขาไม่ควรหยุดเลย
รอให้คุณพ่อไม่มาเจอกับฉู่หร่านก่อน เขาต้องช่วยเหลือฉู่หร่าน
อย่างแน่นอน
แบบนั้นความสงสัยในตัวเขาก็จะหมดไปแล้ว!
เขากำหมัดแน่นทุบลงบนฝ่ามืออีกข้างด้วยความเสียดาย
ฉู่จิงเห็นเรื่องราวทั้งหมดด้วยสายตาจนเอง เขานั่งแอบอยู่ในรถ
มองฉู่หร่านที่ยังคงยืนนิ่งอยู่หน้าประตู ก่อนจะส่งเสียงหัวเราะเยาะ
ออกมา
คิดไม่ถึงเลยจริง ๆ …
ว่าผลลัพธ์ของเรื่องราวทั้งหมดจะเป็นแบบนี้
หลังจากฉู่หร่านขับรถออกไปแล้ว ฉู่จิงจึงโทรศัพท์ไปหาฉู่เหิง
เพื่อเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้พี่ชายฟัง
ฉู่เหิงเงียบไปหลายวินาทีก่อนจะเอ่ย “ตอนนี้เธอคงไม่มาหาคุณ
พ่อกับคุณปู่อีกแล้วล่ะ”
ฉู่จิง “…หวังว่าจะเป็นแบบนั้นครับ”
……
ตี้จิง
ฉู่หร่านวิ่งมาหน้าประตู แล้วกดกริ่งเรียกอย่างแรงด้วยความโมโห
และร้อนใจ
ไม่นานนัก ประตูเพนชั่นก็เปิดออก จิ่งอันฉิงซึ่งสวมชุดนอนผ้า
ซาตินกำลังอยู่ในท่าทางที่ดูเกียจคร้านมาก “โอ้! นี่คุณหนูใหญ่ฉู่
ไม่ใช่เหรอ? ทำไม เธอมาหาฉันมีเรื่องอะไรล่ะ?”
ฉู่หร่านผลักตัวจิ่งอันฉิงออก แล้วก้าวเข้าไปข้างใน “เธอต้อง
ช่วยฉัน!”
จิ่งอันฉิงปิดประตูลง “ช่วยเธอ?”
“เธอรับเงินจากฉันไปแล้ว ก็ต้องช่วยฉันสิ!”
ฉู่หร่านถลึงตามองอีกฝ่าย
จิ่งอันฉิงหัวเราะเบา ๆ เธอเดินไปข้างตู้เก็บไวน์ แล้วรินไวน์ให้
ตัวเองด้วยท่าทางสง่างาม ก่อนจะจิบดื่มอย่างสบายอารมณ์
“ฉันบอกว่าให้เธอช่วยฉัน”
ฉู่หร่านสั่งเสียงแหลม
แต่จิ่งอันฉิงยังคงมีท่าทีเกียจคร้านเหมือนเคย มือหนึ่งถือขวด
ไวน์ อีกมือหนึ่งถือแก้ว เดินเข้าไปหาฉู่หร่านอย่างเชื่องช้า
“จะให้ฉันช่วยเธอก็ใช่ว่าทำไม่ได้หรอกนะ แต่ว่า…ฉันมีเงื่อนไข”
ฉู่หร่าน “เธอยังอยากได้เงินอีกอย่างนั้นเหรอ?”
“เท่าไหร่?”
“เธอพูดออกมาตรง ๆ ซะ ขอแค่เธอทำให้ฉันได้ทุกสิ่งทุกอย่าง
กลับคืนมา เท่าไหร่ฉันก็จ่ายให้ได้”
ขอแค่กลับไปเป็นเหมือนเมื่อก่อนได้ แค่ฉู่หร่านยังได้เป็นคุณหนู
ใหญ่ของตระกูลฉู่
เธอยังเป็นคู่หมั้นของหลินโจวอี้
ยังเป็นคนที่ใครเห็นก็ต้องรักใคร่เอ็นดู ไม่ว่าใครก็ไม่กล้าล่วงเกิน
เธออีก
ขอแค่กลับไปเป็นเหมือนเมื่อก่อน…
เธอก็จะมีทุกสิ่งทุกอย่างคืนมาแล้ว
“คุกเข่าซะ แล้วขอร้องฉัน”
ฉูหร่านชะงักไป “อะไรนะ?”
“คุกเข่าลง ขอร้องฉัน!”
จิ่งอันฉิงใช้ปลายเท้าแตะพื้น “คุกเข่าลงตรงนี้”
ฉู่หร่านหัวเราะเย็นชา
จิ่งอันฉิงเดินไปนั่งอยู่บนโซฟาด้วยสีหน้าเย่อหยิ่ง พลางเอนหลัง
พิงโซฟา “ไม่ยอมทำเหรอ?”
ฉู่หร่าน “เธอกำลังล้อฉันเล่นหรือไง?”
“เอาเถอะ ถ้าเธอไม่ยอมทำก็ช่าง ประตูอยู่ทางนั้น เชิญตาม
สบายนะ”
ฉู่หร่าน “…”
เธอยืนนิ่งไม่ขยับ มือซึ่งตกอยู่ข้างลำตัวกำแน่น ในดวงตาเต็มไป
ด้วยเส้นเลือดสีแดงก่า
“แค่ฉันยอมคุกเข่า เธอก็จะช่วยทวงคืนทุกอย่างกลับมาให้ฉันได้
ใช่ไหม?”
จิ่งอันฉิงยิ้มจาง พร้อมพยักหน้าตอบ “แค่เธอคุกเข่า ทุกอย่างจะ
กลับมา…เหมือนตอนเริ่มต้น”
“…”
ฉู่หร่านสูดลมหายใจเข้าลึก จากนั้นจึงผ่อนหายใจช้า ๆ
หัวเข่าทั้งสองข้างย่องอลงทีละน้อย จนกระทั่งหัวเข่าของเธอ
สัมผัสกับพื้น
เธอกัดฟันเอ่ยด้วยน้าเสียงสั่นเครือ “ขอร้องล่ะ ช่วยฉันด้วย”
ขอแค่…
ขอแค่ทุกอย่างกลับมาเป็นเหมือนเมื่อก่อน
เธอจะไม่ปล่อยมือจากพวกคนที่เคยรังแกและดูถูกเธอไปแม้แต่
คนเดียว!
จะไม่ปล่อยใครรอดไปได้ทั้งนั้น!
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า!”
เสียงหัวเราะในยามค่าคืนของจิ่งอันฉิงดังก้องบาดหู จนฉู่หร่าน
ถึงกับต้องกัดริมฝีปากของตัวเองอย่างข่มกลั้น
YOU MAY ALSO LIKE
