เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1219 ฉันอยากเป็นแค่ฉู่ลั่ว

ปีศาจทั้งห้าจึงทำได้เพียงหยิบสมุดบันทึกออกมา แล้วตั้งใจจด

บันทึกคำพูดของฉู่ลั่ว

เมื่อฉู่ลั่วอธิบายเรื่องยันต์เซียนจบแล้ว จึงเอ่ยขึ้นว่า “สิ่งนี้คือ

แนวคิดของฉันนะคะ จะใช้ได้หรือเปล่าก็ไม่รู้ รอให้ฉันกลับไปศึกษา

จนแล้วเรียบร้อยก่อน ถ้ามันทำสำเร็จ ฉันจะติดต่อไปหาพวกคุณอีก

ครั้ง”

“ครับ!”

“ค่ะ!”

ดังนั้นการกระชุมจึงสิ้นสุดลง

จี้ไจ้อยู่รอเป็นคนสุดท้าย เมื่อคนอื่นออกไปหมดแล้ว เขาถึงเดิน

เข้ามาหยุดอยู่ข้างฉู่ลั่วอย่างรวดเร็ว เขาเห็นว่าสายตาของฉู่ลั่วยังจด

จ้องไปยังภาพยันต์เซียนที่ปริ้นท์ออกมา จึงอดจะถามเธอไม่ได้ “เรื่อง

นี้ไม่ต้องแจ้งให้ลัทธิเต๋ารู้เหรอครับ?”

ฉู่ลั่วหันไปมองเขา

จี้ไจ่ขมวดคิ้ว “ยังไงมันก็เป็นถึงยันต์เซียน ตอนนี้ข่าวแผ่กระจาย

ไปแล้ว มันค่อนข้างจะ…”

“เป็นการเอาคืนลัทธิเต๋าเกินไปใช่ไหม?”

จี้ไจ่ “…”

“คุณกลัวว่าถ้าคนของสำนักงานศึกษาและทำความเข้าใจยันต์

เซียนสำเร็จ ทั้งที่ตลอดมาคนในลัทธิเต๋ายังไม่มีใครทำได้เลยสักคน

จะทำให้สถานะของลัทธิเต๋าตกต่าลงใช่ไหมคะ?”

สุดท้ายจี้ไจ่ก็ต้องพยักหน้าตอบ

ทุกวันนี้หากมองจากภายนอก ลัทธิเต๋ากับองค์กรก็เหมือนจะอยู่

ด้วยกันอย่างสงบ อีกทั้งทางลัทธิเต๋าก็ส่งคนเข้ามาทำงานในองค์กร

แต่ในความเป็นจริงแล้ว…

ลัทธิเต๋ากับองค์กรมีช่องว่าระหว่างที่ห่างไกลกันมาก

ถ้าตอนนี้เจ้านิกายบอกเรื่องยันต์เซียนกับทางองค์กรก่อน มันจะ

ยิ่งทำให้ช่องว่างระหว่างทั้งสองฝั่งขยายขอบเขตมากขึ้นไปอีก

“จี้ไจ่ คุณเชื่อไหม เรื่องนี้ไม่ใช่แค่คนในลัทธิเต๋าจะไม่โกรธนะคะ

แต่พวกเขาจะยิ่งส่งคนเข้ามาในองค์กรมากขึ้น”

จี้ไจ่ทำสีหน้าไม่เข้าใจ

ฉู่ลั่วยิ้มให้ทว่ากลับไม่พูดอะไรอีก เธอเพียงแค่ถือภาพยันต์นั้น

เดินจากไป

ส่วนระบบในจิตธรรมญาณนั้นตื่นเต้นมาก นับตั้งแต่ที่เธอได้รับ

ยันต์เซียนมา

และจนถึงตอนนี้มันก็เอาแต่พูดพร่าอยู่ในจิตธรรมญาณของเธอ

ไม่หยุด

ระบบ [โฮสต์ ด้วยความสามารถของคุณ คุณต้องเข้าใจยันต์

เซียนทะลุปรุโปร่งได้อย่างรวดเร็วแน่นอน]

[ถ้าคุณไม่สามารถบรรลุได้ คุณก็จะสอนพวกเขาไม่ได้ แต่คุณ

ต้องบรรลุได้ด้วยตัวเองแน่นอน…หรือผมต้องพูดให้ชัดเจนกว่านี้ว่า…

คุณเข้าใจมันอย่างถ่องแท้แล้วต่างหาก!]

[อ้ากกกก!]

สีหน้าฉู่ลั่วยังเป็นปกติ แต่มุมปากของเธอยกยิ้มขึ้นจาง ๆ

ระบบตื่นเต้นยิ่งกว่าเดิม [โฮสต์ ตอนนี้คุณก็เข้าใจยันต์เซียนจน

ทะลุปรุโปร่งแล้ว คุณยังจะอยู่กับฮั่วเซียวหมิงอีกเหรอ? คุณเก่งขนาด

นี้ พลังวิญญาณแข็งแกร่งขนาดนี้ ทั้งยังมีพรสวรรค์มากมาย คุณ

ควรทำสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อสรรพสิ่งในโลกมากกว่านี้นะ หรือคุณ

ควรไปทำเรื่องที่มันยิ่งใหญ่กว่านี้]

ฉู่ลั่ว “อย่างเช่น…”

ระบบมีน้าเสียงเหมือนเสียงกลไก แต่มันกลับฟังดูเกินจริงมาก

[เป็นตัวเอกของโลกใบนี้ไหม? คุณไม่อยากใช้พลังของตัวเองมากอบ

กู้โลกนี้เหรอ?]

ฉู่ลั่ว “ฉันไม่อยาก”

ระบบ […]

ฉู่ลั่วคีบยันต์เซียนเอาไว้ แววตาของเธออ่อนลงมาก “ตอนยังเด็ก

ฉันอยากเป็นแค่เด็กกำพร้าธรรมดา น่าเสียดายที่ฉันสามารถ

มองเห็นพวกผีได้ เลยทำให้ไม่มีใครยอมรับฉันไปอุปการะ และไม่มี

เด็กคนไหนอยากเล่นกับฉันด้วย”

“ตอนเข้าเรียน ฉันก็อยากเป็นแค่นักเรียนธรรมดา น่าเสียดาย

อีกที่ฉันทำคนบาดเจ็บและต้องเอาเงินทั้งหมดไปชดใช้ให้ ทำให้

ตัวเองไม่ได้เข้าเรียนในมหาวิทยาลัย”

“ตอนทำงาน ฉันแค่อยากทำงานเก็บเงินมารักษาอาการทางจิต

ของตัวเอง แต่น่าเสียดาย…ฉันกลับเก็บเงินไม่ได้”

“พอกลับมาบ้านตระกูลฉู่ ฉันก็อยากเป็นแค่เด็กผู้หญิงธรรมดา

อีกครั้ง น่าเสียดายที่กลับมีลูกสาวตัวปลอมที่เป็นถึงลูกรักสวรรค์อยู่”

“พอไปต่างโลก ฉันแค่อยากตั้งใจบำเพ็ญ น่าเสียดายที่ถูกลูก

ศิษย์ของตัวเองวางแผนต่อต้าน ความพยายามทั้งหมดของฉันจึง

ล้มเหลวไม่เป็นท่า”

“หลังกลับมาโลกนี้อีกครั้ง ฉันแค่อยากทวงดวงชะตาของตัวเอง

กลับคืนมา ทวงตัวตนของฉันกลับคืนมา”

น้าเสียงของฉู่ลั่วแน่วแน่ “ฉันแย่งชิงดวงชะตาของตัวเองกลับมา

ได้แล้ว แย่งชิงชีวิตตัวเองกลับมาได้แล้ว ตอนนี้ทุกอย่างอยู่ในกำมือ

ของฉันแล้ว”

“ดังนั้น ฉันอยากเป็นแค่ฉู่ลั่ว!”

“แค่ฉู่ลั่วเท่านั้น!”