เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1223 อยากวางแผนรายละเอียดการแข่งขันกับคุณ

ฉู่ลั่วเอ่ยขึ้น “เพราะอย่างนั้น เธอก็เลยบุกเข้าบ้านปุถุชนตาม

อำเภอใจ หลอกให้คนอื่นกลัวตอนเที่ยงคืนเหรอ”

“เจียเหยียน! บ้านนี้ไม่ได้มีแค่เด็ก แต่ยังมีคนท้องอยู่ด้วย เธอเคย

คิดบ้างไหม ถ้าทำให้พวกเขาขวัญเสียมันจะเกิดผลลัพธ์แบบไหน”

จิ่งเจียเหยียน “…”

ภายใต้สายตาเย็นเยียบของฉู่ลั่ว เธอก้มหน้าช้า ๆ

ฉู่ลั่วหันมองจิ่วฉานที่คุกเข่าอยู่ด้านข้าง

เขาตัวเล็กนิดเดียว แก้มก็ยังตุ้ยนุ้ย ลักษณะของคนอ่อนเยาว์ยัง

ไม่หายไปจากตัวเขา

“นี่ใช่เรื่องที่นายควรทำเหรอ นายคิดว่าตัวเองทำถูกแล้วเหรอ”

จิ่วฉานเองก็ค่อย ๆ หลุบสายตาลง

“ลั่วลั่ว เธออย่าด่าเขาเลย เป็นความผิดของฉันทั้งหมด ฉัน

บังคับให้เขามาด้วย ทีแรกเขาเองก็เกลี้ยกล่อมฉันเหมือนกัน แต่

ฉัน…ฉันข่มขู่เขา! เขาเลยต้องมาด้วย!”

ฉู่ลั่วขมวดคิ้ว “เธอจะขู่อะไรเขาได้”

ถึงแม้จิ่วฉานจะยังเป็นเด็กคนหนึ่ง แต่ก็เป็นร่างกลับชาติมาเกิด

ของเปี้ยนคง เขาเกิดมาพร้อมผลบุญและปัญญาอันประเสริฐ

จิ่งเจียเหยียนจะใช้อะไรไปข่มขู่เขา

จิ่งเจียเหยียนไม่ปริปากบอก “ฉันบอกไม่ได้! แต่ฉันเป็นคนบังคับ

เขาจริง ๆ ลั่วลั่ว เธออย่าตำหนิเขาเลย คนที่ผิดคือฉันเอง!”

จากนั้น เธอหันไปขอโทษสองสามีภรรยาตระกูลเฉียว “ขอโทษ

นะคะ เป็นความผิดของฉันเอง ฉันไม่ควรมาที่บ้านพวกคุณยามวิกาล

แบบนี้”

“ฉันไม่ควรหลอกให้พวกคุณตกใจ…”

ฉู่ลั่วหันไปหาสองสามีภรรยาเฉียวโจวพลางเอ่ย “เรื่องครั้งนี้เป็น

เพราะฉันควบคุมดูแลได้ไม่เข้มงวดพอ ฉันเองก็ต้องขอโทษพวกคุณ

ด้วยเหมือนกันค่ะ”

“ฉันจะพาพวกเขาสองคนกลับไปลงโทษสถานหนักเอง”

“ถ้าพวกคุณต้องการค่าชดใช้อะไรบอกมาได้เลยค่ะ ขอแค่เป็น

สิ่งที่ฉันทำได้ ฉันจะทำให้แน่นอน!”

จิ่งเจียเหยียนรู้สึกซาบซึ้งเป็นที่สุด “ลั่วลั่ว…”

ประโยคที่เหลือกลับต้องกลืนเข้าไปภายใต้สายตาของฉู่ลั่ว

ดูเหมือนลั่วลั่วจะโกรธจริง ๆ แล้ว!

ทุกคนรอคำตอบจากเฉียวโจว เขาหันไปมองภรรยาตัวเอง

คุณนายเฉียวกระแอมไอเบา ๆ “ถึงจะเป็นเรื่องไม่สมควร แต่ฉัน

ขอถ่ายรูปคู่กับปรมาจารย์ฉู่ได้ไหมคะ”

ฉู่ลั่วผงะ “…นี่คือ…”

“ใช่ค่ะ ฉันมีข้อเรียกร้องแค่เรื่องนี้เรื่องเดียวเท่านั้น พวกเขาสอง

คนก็ดูเหมือนไม่ได้มาเพื่อทำร้ายเราด้วย” คุณนายเฉียวเอ่ยยิ้ม ๆ

“ปรมาจารย์ก็พูดอยู่นี่คะว่ากลับไปแล้วจะสั่งสอนพวกเขาให้ดี”

“พวกเราจะเรียกร้องอะไรที่เกินไปได้ยังไงล่ะคะ”

ฉู่ลั่วตอบ “ได้ค่ะ”

คุณนายเฉียวตื่นเต้นขึ้นมา รีบดันเฉียวโจวให้ไปหยิบกล้อง

ถ่ายรูป ก่อนจะเอ่ยด้วยท่าทางเขินอาย “มือถือถ่ายดีแต่ก็สู้กล้อง

ไม่ได้ค่ะ”

เฉียวโจวถูกภรรยาออกคำสั่งจนหัวหมุน ในที่สุดก็ถ่ายจนได้รูป

ที่เธอพอใจ

คุณนายเฉียวถือกล้องถ่ายรูปไว้ แล้วมองรูปถ่ายอย่างมีความสุข

ส่วนเฉียวโจวเขยิบไปอยู่ข้างฉู่ลั่วด้วยตาเป็นประกาย พยายาม

กดน้าเสียงเบาลง “ปรมาจารย์ฉู่ครับ ศึกชิงราชาปีศาจที่พวกคุณว่า

เป็นการแข่งขันแบบไหนครับ”

“เป็นการแข่งขันของ…ปีศาจจริง ๆ เหรอครับ”

ปีศาจ!

เป็นปีศาจจริง ๆ!

สิ่งที่เคยมีอยู่แต่ในละครและภาพยนตร์ ตอนนี้กลับมีตัวตนอยู่

อย่างแท้จริง

“ใช่ค่ะ ปีศาจจริง ๆ!”

“แล้วที่มาหาผมก็เพราะ…”

จิ่งเจียเหยียนส่งเสียงตอบอย่างอดรนทนไม่ไหว “เพราะอยาก

วางแผนรายละเอียดการแข่งขันกับคุณ คืออย่างนี้…”

เธอทำท่าจะยืนขึ้นจากพื้น แต่เมื่อเหลือบไปเห็นสายตาฉู่ลั่วจึง

คุกเข่าอีกครั้งอย่างว่าง่าย แล้วอธิบายเรื่องของศึกชิงราชาปีศาจ

ยิ่งฟัง ตาของเฉียวโจวก็ยิ่งลุกวาว

“สามารถบันทึกการแข่งขันตั้งแต่ต้นจนจบเลยใช่ไหมครับ”

จิ่งเจียเหยียนก็ไม่แน่ใจนัก ได้แต่หันไปมองฉู่ลั่ว

ฉู่ลั่วจึงเอ่ย “ฉันคงต้องไปสอบถามก่อน แต่ต่อให้บันทึกได้ ก็คง

ไม่สามารถเผยแพร่ในวงกว้างได้ค่ะ”

เฉียวโจวโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ “ขอแค่บันทึกได้ก็พอครับ”

เขาหัวเราะคิกคัก “ต่อให้ตอนนี้ไม่สามารถเผยแพร่ในวงกว้าง

แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเผยแพร่ไม่ได้นี่ครับ”

รอจนเฉียวโจวและจิ่งเจียเหยียนตกลงเวลาที่จะหารือกัน

เรียบร้อยแล้ว ฉู่ลั่วก็พาจิ่งเจียเหยียนและจิ่วฉานกลับไป