เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1227 แม้แต่จะชอบเขาฉันก็ท าไม่ได้เหรอคะ
แสงไฟในห้องรับแขกส่องสว่างระยิบระยับ ถักทอกันราวกับเป็น
เส้นสาย
จิ่งอันเสวี่ยคอยติดตามอยู่ข้าง ๆ คุณปู่ฮั่วอย่างเชื่อฟัง
เมื่อไหร่ที่มีคนถามว่าเด็กสาวคนนี้เป็นใคร คุณปู่ฮั่วก็จะยิ้มจน
แก้มบานและแนะนำว่า “นี่คือหลานสะใภ้ของครอบครัวเรา อันเสวี่ย!”
“เธอสวยใช่ไหมล่ะ”
“พวกคุณห้ามรังแกหลานสะใภ้ของพวกเราตระกูลฮั่วนะ”
คนที่ได้ยินคำตอบแบบนี้ต่างมีสีหน้าแตกต่างกันไป
“ไหนว่าคนรักของฮั่วเซียวหมิงคือปรมาจารย์ฉู่ลั่วไง”
“ก่อนหน้านี้ หยางไต้บอกคนในแวดวงไปหมดแล้ว บอกอย่าง
ชัดเจนด้วย”
“คุณปู่จะมาไม้ไหนกัน”
“ใครจะรู้ล่ะ แต่ตอนนี้คุณปู่ฮั่วไม่ได้อาศัยในคฤหาสน์ตระกูลฮั่ว
ไม่มีอำนาจตัดสินใจ แต่ผู้หญิงคนนั้น…น่าสนใจ!”
ทว่าคำว่าน่าสนใจกลับเจือแววดูแคลน
“อ๊ะ!”
เสียงหนึ่งอุทานขึ้น ทุกคนหันไปมองก็เห็นสาวใช้คนหนึ่งกำลัง
ขอโทษจิ่งอันเสวี่ยอยู่
กระโปรงยาวสีขาวของจิ่งอันเสวี่ยตอนนี้ มีรอยเปื้อนสีแดงจาก
ไวน์ค่อย ๆ แผ่ขยาย
“เธอทำงานยังไงเนี่ย!”
คุณปู่ฮั่วโมโหหนัก “ยังไม่รีบพาคุณหนูคนนี้ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า
อีก”
จากนั้นก็หันไปปลอบจิ่งอันเสวี่ยต่อ “อันเสวี่ย หนูตามเธอไป
เปลี่ยนเสื้อผ้านะ”
เขาหันไปข่มขู่สาวใช้อีกครั้ง “อย่าบอกฉันนะว่าไม่มีเสื้อผ้าที่
เหมาะสมน่ะ ถ้าไม่มีก็ไปซื้อซะ!”
สาวใช้ไม่กล้าพูดอะไร ได้แต่พาจิ่งอันเสวี่ยออกไปจากตรงนั้น
คุณปู่ฮั่วมีสีหน้าไม่พอใจ “ไม่รู้ว่าจัดการคนในบ้านกันยังไง”
เถาเป่ยเอ่ยยิ้ม ๆ “งานวันเกิดของอาจิ่วถูกจัดขึ้นอย่างใหญ่โต
ขนาดนี้ พี่สะใภ้ใหญ่คงจะยุ่งจนละเลยเรื่องบางเรื่องไปบ้างก็ถือว่า
ปกติครับ”
“คุณพ่ออย่าโมโหไปเลย”
ยิ่งได้ยินคำพูดเขาแล้ว คุณปู่ฮั่วกลับยิ่งโมโหเข้าไปใหญ่ “จัด
งานเลี้ยงซะยิ่งใหญ่แบบนี้ ไม่ใช่เพราะวันเกิดเจ้าเด็กนั่นหรอก แต่
เพราะ…”
“ไม่รู้ว่าพวกเขาสามีภรรยาเป็นอะไรกันไปหมด ถึงได้ชอบใจ
เด็กผู้หญิงอย่างนั้น เด็กผู้หญิงคนนั้นมีตรงไหนที่ดีเทียบเท่าอันเสวี่ย
ได้บ้าง”
เถาเป่ยได้แต่ยิ้ม
สาวใช้พาจิ่งอันเสวี่ยเข้ามาในห้อง แล้วเข็นเสื้อผ้าราวหนึ่งเข้า
มา “คุณจิ่ง เชิญเลือกเสื้อผ้าเหล่านี้ได้ตามต้องการเลยค่ะ”
จิ่งอันเสวี่ยยืนเก้ ๆ กัง ๆ อยู่ที่เดิม พลางจับกระโปรงของตัวเอง
ไปมา “เสื้อผ้าพวกนี้เหรอคะ”
เสื้อผ้าบนราวนี้ ดูก็รู้ว่าเป็นกระโปรงสั่งตัด ราคาคงไม่ธรรมดา
“ค่ะ”
“คุณจิ่งสามารถลือกได้เลย ที่นี่มีช่างตัดเสื้ออยู่พอดี ถ้าตรงไหน
ใส่ไม่พอดีสามารถแก้ได้เลยค่ะ”
ตอนนั้นเอง หยางไต้ก็เดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนเต็มใบหน้า
เธอสั่งให้สาวใช้ออกไป ภายในห้องจึงเหลือเพียงจิ่งอันเสวี่ยและเธอ
สองคน
จิ่งอันเสวี่ยจดจ้องหยางไต้ด้วยสายตาระแวง
หยางไต้ปรายตามองเธอ ก่อนจะนั่งบนโซฟาด้วยท่วงท่าสง่างาม
แล้วส่งสายตาบอกให้จิ่งอันเสวี่ยนั่งบ้าง “คุณจิ่ง ที่มาคราวนี้ก็เพราะ
อาจิ่วใช่ไหม”
จิ่งอันเสวี่ยยิ่งนั่งไม่ติด จนแทบอยากจะลุกหนีไป
“เธอไม่ต้องกลัว ฉันไม่ได้จะว่าอะไรหรอก” หยางไต้ยิ้มกล่าว
“ฉันดูออกว่าเธอเป็นเด็กดี และรู้ว่าเธอก็ดีกับอาจิ่วมาก”
“แต่คุณจิ่ง เรื่องความรักอย่างน้อยก็ต้องชอบพอกันทั้งสองฝ่าย
ไม่ใช่เหรอ”
“ถ้าต้องทุ่มเทความรักอยู่ฝ่ายเดียว ไม่เพียงจะไม่ได้อะไรกลับมา
เลย แต่อาจเกิดเป็นความรู้สึกโกรธแค้นได้”
จิ่งอันเสวี่ยก้มหน้า ไม่พูดไม่จา
หยางไต้ชำเลืองเธอ แล้วพูดต่อ “ฉันเชื่อว่าเธอเองก็ดูออกว่า
อาจิ่วชอบลั่วลั่วมาก ฉันกับคุณพ่อของเขาก็ชอบลั่วลั่วมาก
เหมือนกัน”
“…แม้แต่จะชอบเขาฉันก็ทำไม่ได้เหรอคะ” จิ่งอันเสวี่ยถามเสียง
แผ่ว “ฉันแค่ชอบเขาไปเงียบ ๆ แบบนี้ คอยทำดีกับเขาไปอย่างนี้ก็
ไม่ได้เหรอคะ”
หยางไต้ตอบชัดเจน “ไม่ได้”
จิ่งอันเสวี่ยเงยหน้าสบตา น้าตาคลออยู่เต็มหน่วย
“เธอรับเงินนี้ไป” หยางไต้เห็นเธอทำท่าจะร้องไห้ จึงรู้ว่าคงคุยกัน
ไม่เข้าใจ เธอหยิบเช็กใบหนึ่งออกมาแล้วเลื่อนไปตรงหน้าอีกฝ่าย
“หวังว่าหลังจากคุณจิ่งรับเงินนี้ไปแล้ว จะไม่มารบกวนอาจิ่วกับลั่วลั่ว
อีก”
จิ่งอันเสวี่ยกวาดตามองเช็ก
สิบล้าน!
เธอใช้หลังมือปาดหยดน้าตาที่ซึมออกมาจากหางตา พร้อม
หัวเราะเสียงเย็น “คุณนายฮั่วช่างใจกว้างเหลือเกิน แต่…ความรักของ
ฉันไม่อาจซื้อได้ด้วยเงินค่ะ”
“ฉันเป็นคุณหนูตระกูลจิ่ง เงินจำนวนนี้อาจจะมากสำหรับคนอื่น
แต่สำหรับฉันแล้ว มันไม่ได้มีค่าอะไรเลยค่ะ”
เธอหยิบเช็กขึ้นมาแล้วฉีกเป็นชิ้น ๆ โปรยลงกลางอากาศ
“คุณนายฮั่วไม่ต้องหยามเกียรติฉันขนาดนี้หรอกค่ะ ความรักที่
ฉันมีให้ฮั่วเซียวหมิงไม่ได้ต้อยต่ากว่าใคร ฉันชอบเขาอย่างเปิดเผย
ฉันไม่คิดว่าความชอบพอของฉันจะมีอะไรผิดตรงไหนนะคะ”
“อีกอย่าง ตอนนี้เขาก็ยังโสดอยู่ ฉันมีสิทธิ์จะชอบเขาค่ะ”
แววตาหยางไต้เย็นเยียบลง “คุณจิ่งจะบอกว่า ไม่ยอมรับข้อเสนอ
เมื่อกี้ของฉันเหรอ”
“ไม่ยอมรับค่ะ”
หยางไต้ไม่ได้พูดอะไรไปมากกว่านั้น “ถ้าอย่างนั้นงานเลี้ยงวัน
เกิดของพวกเราตระกูลฮั่วก็ไม่จำเป็นต้องให้คนที่มาโดยไม่ได้รับเชิญ
อยู่ต่อได้”
“เสี่ยวเหมย เรียก รปภ. ให้เข้ามาเชิญตัวคุณจิ่งออกไป”
สาวใช้เสี่ยวเหมยที่รออยู่หน้าประตูตอบรับทันที “ค่ะ!”
YOU MAY ALSO LIKE
