เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1228 เทพธิดามีเจ้าของแล้ว
ผ่านไปไม่นาน รปภ. ก็เข้ามา
จิ่งอันเสวี่ยเบิกตาโต มองหยางไต้ด้วยสีหน้าอับอาย
เธอกัดริมฝีปากตัวเองแน่น สะบัดหน้าหันหลังเดินจากไป
รอจนจิ่งอันเสวี่ยออกไปแล้ว หยางไต้จึงถอนหายใจเบา ๆ
หวังว่าเด็กสาวคนนี้จะเลิกตอแยอาจิ่วสักที
นอกคฤหาสน์ตระกูลฮั่ว
จิ่งอันเสวี่ยยืนอยู่หน้าประตูใหญ่ เสี่ยวเหมยมองเธอที่สภาพดู
ไม่ได้ผ่านรั้วเหล็กพลางกล่าว “คุณจิ่ง คุณรู้ไหมคะว่าผู้หญิงที่ชอบ
คุณชายของเรามีมากเท่าไร”
“ความรู้สึกชอบที่พวกเธอมีต่อคุณชายด้อยกว่าความรู้สึกของ
คุณเหรอคะ”
“คุณชายของเราชอบปรมาจารย์ฉู่ค่ะ คุณคิดว่าตัวเองเป็นใคร
ถึงเทียบได้กับเทพธิดาเหรอคะ”
“คุณไม่ได้ตระหนักว่าตัวเองอยู่ในสถานะไหนและมีสภาพเป็น
ยังไงสินะคะ”
ยิ่งฟัง สีหน้าจิ่งอันเสวี่ยก็ยิ่งย่าแย่
ประตูเหล็กปิดสนิท
จิ่งอันเสวี่ยยืนนิ่งอยู่นอกคฤหาสน์ เธอหัวเราะเย้ยหยันตัวเอง
พลางยกมือเช็ดน้าตาบนแก้มให้หมด
เธอรู้ว่าฮั่วเซียวหมิงไม่ชอบเธอ
แต่เธอควบคุมตัวเองไม่ได้
เธอเชื่อว่า ขอแค่เธอทำดีกับเขา สักวันหนึ่งฮั่วเซียวหมิงจะต้อง
เห็นเธออยู่ในสายตาแน่
แต่…
ทั้งที่เธอทุ่มเทไปตั้งมาก ทำไมฮั่วเซียวหมิงถึงยังมองไม่เห็นความ
รักของเธอกัน
ทำไมถึงต้องทำแบบนี้กับเธอ
เธอยังทำดีกับเขาไม่พออีกเหรอ
“พี่!”
เสียงหนึ่งดังมาจากด้านหลัง
“อันฉิง!”
จิ่งอันเสวี่ยมองจิ่งอันฉิงด้วยน้าตานองหน้า สะอึกสะอื้นขณะเล่า
เหตุการณ์ในตระกูลฮั่วให้ฟัง
“ไอ้พวกชอบดูถูกคนอื่น!” จิ่งอันฉิงแค่นเสียงเย็น “ฮั่วเซียวหมิงรู้
ทั้งรู้ว่าพี่ชอบเขา แต่ยังปล่อยให้แม่ตัวเองมาหยามพี่”
“เขาคิดจริง ๆ เหรอว่าตัวเองน่ะสุดยอด”
“พี่แสนดีขนาดนี้ แต่เขากลับมองไม่เห็น ก็เพราะเขามันตาบอด
ต่างหาก!”
จิ่งอันฉิงก่นด่าอยู่หลายนาที ก่อนจะก้มมองเสื้อผ้าบนตัวจิ่งอัน
เสวี่ย “พี่ ฉันจะทำให้พี่ไปปรากฏตัวในงานวันเกิดนี้อย่างสมบูรณ์
แบบ ฉันจะให้ฮั่วเซียวหมิงคนนั้นได้เห็น ว่าพี่สาวของฉันสวยขนาด
ไหน”
จิ่งอันเสวี่ยก้มมองตัวเอง “ทำได้จริง ๆ เหรอ”
“ได้แน่นอน”
“พี่รอฉันตรงนี้ก่อนนะ”
อีกด้าน
รอกระทั่งฮั่วเซียวหมิงและฉู่ลั่วเดินควงแขนกันลงบันไดมา และ
ทักทายทุกคนแล้ว ทั้งคู่ก็เดินไปอยู่ในมุมหนึ่ง
“เหอะ!” เสียงหนึ่งดังเข้ามา
กล่องของขวัญถูกวางลงบนมือของฮั่วเซียวหมิง เหยียนชีเชิด
คางขณะพูดกับฉู่ลั่ว “เห็นแก่ที่คุณมีความสามารถขนาดนี้ ฉัน
อนุญาตให้คุณคบกับพี่อาจิ่ว”
“พี่อาจิ่วต้องมีความสุขนะคะ สาวสวยที่ทั้งน่ารักดูดี ฉลาดและว่า
นอนสอนง่าย แถมยังมีชาติตระกูลอย่างฉันพี่กลับไม่สนใจ ถ้าพี่ไม่มี
ความสุข ฉันคงไม่ยอมแน่ ๆ”
ฮั่วเซียวหมิง “…เข้าใจแล้ว”
เหยียนชีหมุนตัวจากไปด้วยอาการฟึดฟัด แล้วไปไว้อาลัยกับรัก
ข้างเดียวตลอดสิบกว่าปีของตัวเอง
“หลังจากคืนนี้ไป ไม่รู้ว่าต้องมีลูกสาวตระกูลใหญ่กี่คนในตี้จิ
งแอบเสียใจอยู่คนเดียวอีก”
เธอเอ่ยด้วยท่าทางหมองเศร้า
“เธอน่ะพอสักทีเถอะ” คุณหนูตระกูลใหญ่อีกคนที่อยู่ข้าง ๆ ส่ง
เสียง “ทั้งหมดในตี้จิง คนที่รู้จักฮั่วเซียวหมิงคงเหลือแต่เธอนั่นแหละที่
ยังรักเขาข้างเดียว”
“ถ้าต้องแอบเสียใจอยู่คนเดียว ก็เพราะเสียใจที่เทพธิดามีเจ้าของ
แล้ว”
“คนอีคิวต่าอย่างฮั่วเซียวหมิงไปเข้าตาเทพธิดาได้ยังไงกัน”
“พวกเขาสองคนดูยังไงก็ไม่คู่ควร”
สาว ๆ สุมหัวนินทากันเสียงเบา ทุกคนต่างกล่าวหาฮั่วเซียวหมิง
เหยียนชี “…เดี๋ยวสิ พี่อาจิ่วไม่ดีตรงไหน พี่อาจิ่วหน้าตาดีขนาด
นั้น…”
“นอกจากหน้าตาดีแล้ว เขามีอะไรที่ผู้ชายคนอื่นไม่มีบ้าง”
หน้าตาของฮั่วเซียวหมิงดีในอันดับต้น ๆ ก็จริง แต่…นอกจาก
หน้าตาแล้ว คุณค่าอย่างอื่นในตัว ผู้ชายคนอื่นก็ล้วนมีได้หมด
“แต่จะไปหาคนอย่างเทพธิดาในโลกนี้ได้จากที่ไหนอีกต่างหาก”
เหยียนชีอ้าปากทำท่าจะเถียงกลับ แต่พูดไม่ออกเลยสักคำ
เธออ้าปากอีกครั้งด้วยความเจ็บใจ แต่แล้วก็ต้องกล้ากลืนฝืนทน
จึงได้แต่กระทืบเท้าไม่สบอารมณ์
“นั่นมันสาวสวยจากไหนกันเนี่ย!”
ภายในห้องโถงใหญ่ ไม่รู้ว่าใครร้องเสียงหลงขึ้นมา จนทำให้ทุก
คนพากันหันไปมองที่หน้าประตู
YOU MAY ALSO LIKE
