เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1230 อารมณ์ของฉัน
“หนูรู้ค่ะ ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอก” ฉู่ลั่วบอก
ฮั่วจิ้นถอนหายใจออกมา “เด็กสาวคนนั้นดู ๆ ไปเหมือนนุ่มนวล
อ่อนโยน ไม่คิดเลยว่าจะมีนิสัยดื้อดึงขนาดนี้…”
เขาเหลือบมองฮั่วเซียวหมิงแล้วพูดอีกครั้ง “แกไม่ได้ไปให้
สัญญาณอะไรเธอใช่ไหม ไม่ได้แอบมีนอกมีในอะไร…”
ถ้าไม่อย่างนั้น เด็กสาวคนนั้นจะมาเกาะแกะเขาโดยไม่มีเหตุ
ผลได้ยังไง ทำไมไม่ไปเกาะแกะคนอื่นล่ะ!
“พ่อ! ผมเปล่านะ!”
ฮั่วเซียวหมิงเม้มริมฝีปาก “พ่อเอาเวลาที่สงสัยผมไปถามปู่ดีกว่า
ว่าทำไมเขาถึงชอบจิ่งอันเสวี่ย แล้วพยายามให้เธอมาอยู่กับผมให้
ได้”
“จะเพราะอะไรล่ะ? ก็เพราะว่าเด็กสาวคนนั้นควบคุมได้ง่าย
ต่างหาก ถ้าเกิดเด็กสาวคนนั้นแต่งงานกับแกแล้วมีลูกด้วยกันขึ้นมา
เธอก็จะบงการแกไม่ได้ แต่กับเด็กสาวคนนี้กับลูกล่ะจะบงการไม่ได้
เหรอ?”
“ถึงตอนนั้น…”
ฮั่วจิ้นยิ้มเยาะ “ต้องปูทางเอาไว้ให้เธอแน่ ๆ”
หยางไต้หมดคำจะพูดไป “ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นแก่พ่อของคุณนะ
ฉันก็คง…”
“อย่าว่าแต่คุณเลย ผมเองก็คิดไว้เหมือนกัน”
สองสามีภรรยาสบตากัน
แม้ว่าจะดูอกตัญญูไปสักหน่อย แต่ในสายตาก็ปรากฏแรงระเบิด
ที่ปะทุขึ้นมาแล้ว
“ตอนนี้พ่อของคุณเริ่มจะอาศัยตัวตนของตัวเอง ใช้ความอาวุโส
ของตัวเองมาสั่งสอนคนอื่นแล้ว ถ้าแม่ยังอยู่ เขาจะกล้าทำแบบนี้
เหรอ!”
ฮั่วจิ้นถอนหายใจเช่นกัน
ฉู่ลั่ว “ยังอยู่ได้นะคะ”
ทั้งสามคนมองไปทางเธอ
ฮั่วเซียวหมิงยกยิ้มมุมปาก
หยางไต้เองก็ตอบสนอง ท่าทีของเธอดูสดใสขึ้นมาทันที “ได้
เหรอ? จะไม่ทำให้ลั่วลั่วยุ่งยากมากขึ้นอีกใช่ไหม!”
“ไม่หรอกค่ะ”
มีเพียงฮั่วจิ้นคนเดียวที่ยังทำสีหน้าไม่เข้าใจ แต่ก็ไม่มีใครยอม
อธิบายให้เขาฟัง
………
คุณปู่ฮั่วนั่งอยู่บนเก้าอี้แล้วให้คำแนะนำจิ่งอันเสวี่ยพลางด่าฮั่ว
เซียวหมิงไปด้วย
แต่กลับต้องชะงัก
บานประตูถูกเปิดออกมา
เขาใช้ไม้เท้าเคาะพื้นเสียงดัง “การอบรมสั่งสอนภายใน
ครอบครัวของตระกูลฮั่วตอนนี้ ช่างเยี่ยมยอดมากเลยนะ กล้าเอาผู้
อาวุโสในตระกูลมาขังไว้ด้วย”
“ตระกูลฮั่วของพวกเรา…”
“ตระกูลฮั่วของพวกคุณเป็นยังไงเหรอ?”
น้าเสียงที่ฟังดูเย็นชาดังมาจากด้านหลังของฮั่วเซียวหมิง
จากนั้นร่างกายอันเลือนรางก็ปรากฏตัวขึ้นด้านหลัง คุณปู่ฮั่ว
กลืนทุกคำพูดกลับไป สายตามองตรงไปที่ร่างนั้นอย่างตกตะลึง
ทันทีที่เถาเป่ยได้เห็นร่างนั้น สายตาของเขาก็ชะงักค้างไป
เช่นกัน
ร่างนั้นสวมชุดกี่เพ้าสีขาวและรวบผมขึ้น รูปร่างหน้าตาดูงดงาม
มาก ๆ
โดยเฉพาะร่างกายที่มีส่วนเว้าส่วนโค้ง ก็ยิ่งทำให้คนที่ได้เห็น
ล้วนราวกับตกอยู่ในภวังค์
“อาจิ่ว!” เถาเป่ยกระแอม “นี่เขาซ่อนสาวสวยขนาดนี้ไว้ในบ้าน
ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน…”
ทว่าเขายังไม่ทันจะพูดจบ จิ่งอันเสวี่ยที่อยู่ข้าง ๆ ก็ร้องเสียง
แหลมขึ้นมา “ผี!”
เถาเป่ย “…ผีเหรอ!”
เมื่อครู่เขามัวแค่สนใจรูปร่างของสาวสวยคนนั้น จึงไม่ได้สังเกต
ลูกตาที่แปลกประหลาดของเธอ
“อาจิ่ว รสนิยมของแกมันพิเศษมากเกินไปหรือเปล่า ถึงกับเลี้ยง
ผีสาวที่สวยหยาดเยิ้มขนาดนี้เอาไว้ นี่แกคิด…”
เกิดเสียงดังเพี๊ยะขึ้นมา
คุณปู่ฮั่วตบเข้าที่หัวด้านหลังของเขาแล้วพูด “หุบปาก!”
เขามองภรรยาผู้ล่วงลับไปนานหลายปีอย่างตกใจและเหลือเชื่อ
พลางเอ่ย “ทะ…ที่รัก!”
คุณย่าฮั่วลอยมาอยู่ตรงหน้าของเถาเป่ยแล้วมองเขาอย่าง
พิจารณา “เขาคือลูกชายที่เกิดจากผู้หญิงที่คุณเลี้ยงดูอยู่ข้างนอก
สินะ?”
คุณปู่ฮั่วห่อไหล่ไม่กล้าพูดอะไร
ส่วนเถาเป่ยก็เข้าใจในทันทีเช่นกัน
นี่คือภรรยาคนแรกของพ่อเขา
“การอบรมสั่งสอนในตระกูลฮั่ว อนุญาตให้ลูกนอกสมรสเข้ามา
ยุ่มย่ามได้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน…”
มุมปากของคุณปู่ฮั่วกระตุกไปเล็กน้อย “ที่รัก มันไม่ใช่อย่างที่
คุณคิดนะ ผม…”
“ไม่ต้องมาพูดอะไรกับฉันหรอก คุณเลี้ยงดูผู้หญิงข้างนอกไว้ทั้ง
ยังมีลูกชายอีกคนด้วย เรื่องพวกนี้คนตายอย่างฉันไปยุ่งไม่ได้หรอก”
“แต่ถ้าคุณกล้าทำเรื่องร้ายกาจกับลูกหลานของฉันล่ะก็”
“คุณฮั่ว คุณก็รู้จักอารมณ์ของฉันดีนี่”
YOU MAY ALSO LIKE
