เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1231 โมโหจนเป็นลม
คุณปู่ฮั่วหัวเราะแห้ง สายตามองพิจารณาคุณย่าฮั่วไม่หยุด
สมัยยังวัยรุ่น คุณย่าฮั่วเป็นคนที่สวยที่สุดในเมือง ถึงแม้ว่าจะมี
อารมณ์ของคุณหนูอยู่ก็เถอะ
แต่ความอ่อนโยน ความเย่อหยิ่งและความสวยของเธอก็ทำให้
ผู้ชายจำนวนไม่น้อยเทใจให้
พอได้เห็นภรรยาในช่วงวัยรุ่นอีกครั้ง คุณปู่ฮั่วก็ยังต้องตะลึงไป
แต่คุณย่าฮั่วไม่ได้สนใจเขาเลย เธอมองฉู่ลั่วด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม
แล้วเข้าไปคว้ามือของหญิงสาวไว้ พลางเอ่ย “ลั่วลั่ว เธอคงจะไม่รู้หรอ
กว่าตอนที่ฉันอยู่ข้างล่างแล้วได้ยินข่าวว่าเธอเป็นคนรักของอาจิ่ว
ของเรา ฉันไม่กล้าจะเชื่อด้วยซ้า”
“ฉันเป็นแฟนคลับของเธอนะ”
“ถ้าไม่ใช่เพราะข้างล่างอินเตอร์เน็ตไม่ดี ฉันเองก็อยากจะดูไลฟ์
ของเธอด้วย”
“ตอนนี้ดูไลฟ์ได้แค่ในบางช่วงบางตอนเอง ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่
อินเตอร์เน็ตข้างล่างนั่นจะดีพอสักที!”
คุณย่าฮั่วบ่นไปสองสามประโยค คุณปู่ฮั่วที่ยืนอยู่ข้างหลังก็ไม่
ค่อยพอใจแล้ว “ที่รัก คุณดูเด็กสาวคนนี้สิ เธอทั้งสวย มีความเข้าใจ
และอ่อนโยน แถมยังชอบอาจิ่วมาก ๆ ด้วยนะ”
แล้วเขาก็ดันจิ่วอันเสวี่ยไปข้างหน้า
คุณย่าฮั่วแค่กวาดตามองเธอแล้วก็ดึงสายตากลับมา
คุณปู่ฮั่วจึงอธิบาย “อาจิ่ว แกยังอายุน้อย บางเรื่องแกก็ยังไม่
เข้าใจ แกไปทำงานนอกบ้าน ภรรยาที่อยู่บ้านจะต้องมีความเข้าใจใน
การดูแลจัดการบ้าน”
“แกดูสิ อันเสวี่ยดีต่อแกมากแค่ไหน”
“ทั้งใจของเธอมีแต่แกคนเดียว ไม่ว่าแกจะทำอะไรเธอก็จะต้อง
สนับสนุนแน่นอน”
“นี่สิถึงจะเป็นภรรยาที่แกต้องการ แล้วก็เป็นหลานสะใภ้ที่ตระกูล
ฮั่วของเราต้องการด้วย”
ฮั่วเซียวหมิง “…ภรรยาของผมแค่ให้ผมชอบก็พอแล้วครับ ทั้ง
หัวใจของเธอไม่จำเป็นต้องมาคอยวนเวียนอยู่กับผมหรอก”
“แล้วผมก็ไม่ได้ต้องการภรรยาที่ไม่ว่าผมจะทำอะไร ก็ต้อง
สนับสนุนเท่านั้นหรอกนะครับ”
เพราะนั่นไม่ใช่ภรรยาที่แท้จริง
คุณปู่ฮั่วเตรียมจะพูดอะไรบางอย่างต่ออีก คุณย่าฮั่วก็หัวเราะ
เยาะ แล้วหันไปดึงมือของฮั่วจิ้น “ลูกชาย แม่จะบอกให้นะ ตั้งแต่ที่ลั่ว
ลั่วเตรียมมาเป็นสะใภ้ของอาจิ่วของเราเนี่ย สถานะทางสังคมที่
ด้านล่างของแม่ก็เพิ่มขึ้นแล้ว”
“ช่วงนี้แม่ได้สนิทกับเด็กรุ่นปีสองพันคนหนึ่ง เขาป่วยตาย แต่
เขาเป็นคนที่มีชีวิตชีวามากเลยนะ แถมยังน่ารักมาก ๆ ด้วย…”
คุณปู่ฮั่วได้ยินดังนั้นก็ร้อนใจขึ้นมาทันที
“นี่คุณจะทำอะไร? คุณอย่าลืมสถานะของคุณนะ”
“คุณเป็นภรรยาของผม ยังจะกล้าไปสนิทกับผู้ชายด้านล่างนั่น
อีกเหรอ”
“ผมจะบอกให้นะ ถ้าคุณทำแบบนี้ก็รอถูกย้ายออกจากสุสาน
ตระกูลฮั่วได้เลย!”
คุณย่าฮั่วกลับไม่สนใจเขาสักนิด เธอจับมือลูกชายต่อแล้ว
ตักเตือนอย่างกระตือรือร้น “เด็กปีสองพันคนนั้นบอกด้วยนะ ว่า
อยากจะไปเข้าฝันคนในครอบครัว เพราะเขาอยากจะจัดพิธีแต่งงาน
ผีกับแม่”
“ตอนที่ยังมีชีวิตอยู่เขาไม่ได้แต่งงาน แต่แม่แต่งงานไปแล้วตอนมี
ชีวิต”
“ถ้าจะจัดพิธีแต่งงานผี ลูกก็ต้องเอาหลุมศพแม่ออกจากสุสาน
ของตระกูลฮั่ว คราวนี้แม่ก็จะไปอยู่กับเขาได้”
“เพราะว่าแม่ก็ต้องให้สถานะกับเขาเหมือนกัน”
“ไม่ได้นะ!” คุณปู่ฮั่วตะโกนเสียงดังขึ้นมา “ไม่อนุญาตให้ย้าย!
ตอนคุณมีชีวิตอยู่ คุณเป็นคนในตระกูลฮั่วของผม พอตายแล้วก็ต้อง
เป็นผีตระกูลฮั่วเช่นเดิม!”
“คุณมีสิทธิ์อะไรมาย้ายออกไป!”
“ฮั่วจิ้น ฉันขอเตือนแกเลยนะ ถ้าแกกล้าย้ายหลุมศพของแม่แก
ออกไป ฉันจะ…ฉันจะ…”
เขาโกรธจนกุมหน้าอกเอาไว้แล้วภาพตรงหน้าก็ค่อย ๆ มืดลง
“จะทำไม?” คุณย่าฮั่วกอดอกแล้วมองท่าทางของคุณปู่ฮั่ว
ในตอนนี้ด้วยสีหน้ารังเกียจ “ตอนฉันมีชีวิตอยู่คุณยังแอบไปหาสาว
ๆ ลับหลังฉันได้ พอตอนนี้ฉันตายไปแล้ว ฉันจะหาคนอื่นบ้างไม่ได้
เหรอ?”
“สภาพคุณเป็นแบบนี้ ถ้าตายลงมาแล้วเที่ยวไปบอกใครต่อใคร
ว่าเป็นสามีฉัน ฉันคงอับอายขายหน้าแน่!”
“ที่รัก…นี่คุณ…คุณ…”
จากนั้นคุณปู่ฮั่วก็โมโหจนเป็นลมไปแล้ว