เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1234 ให้สิทธิ์ผู้จัดงำนในครั้งนี้กับคุณ
หลังจำกที่เธอตำยไปก็มีเพียงแค่พี่สำวที่มำจัดกำรศพให้
พี่สำวของเธอยอมจ่ำยเงินที่มีออกมำจนหมด เพื่อซื้อพื้นที่สุสำน
ให้กับเธอ
จิ่งอันฉิงลืมตำอย่ำงแรง แก้มของเธอก็เต็มไปด้วยน้ำตำ
เธอสะอื้นแล้วหันไปมองจิ่งอันเสวี่ยที่ถูกเธอปลอบใจจนหลับไป
แล้วเอ่ยเบำ ๆ “พี่ พี่วำงใจได้เลยนะ”
“ทุกสิ่งทุกอย่ำงที่พี่ต้องกำรบนโลกใบนี้ ฉันจะเอำมำให้พี่เอง”
“คนที่เคยท ำร้ำยพี่ ฉันจะไม่มีทำงปล่อยพวกเขำไปเด็ดขำด”
“กำรแต่งงำนที่พี่ต้องกำร ผู้ชำยคนที่พี่ต้องกำร…ขอเพียงเป็นสิ่ง
ที่พี่ต้องกำร ไม่ว่ำอะไรฉันก็จะท ำให้พี่สมหวัง!”
เพรำะบนโลกใบนี้ คนที่ดีกับเธอที่สุดก็คือพี่สำว!
………
จิ่งเจียเหยียนมองข้อมูลปริมำณสูงเท่ำครึ่งตัวคนที่วำงอยู่
ตรงหน้ำของตัวเองด้วยดวงตำเบิกโต
ครึ่งตัวคนไม่ได้เป็นแค่ค ำอุปมำ แต่มันเท่ำครึ่งตัวคนจริง ๆ !
เธอใช้มือเทียบดูแล้วมองไปทำงเฉียวโจวอย่ำงไม่อยำกจะเชื่อ
“ของเหล่ำนี้…ใช่ทั้งหมดเลยเหรอคะ?”
“อื้ม!”
เฉียวโจวตื่นเต้นมำก “นี่ไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ นะครับ จำกที่คุณบอก
มำ ปีศำจที่จะมำรวมตัวกันครั้งนี้มีถึงแสนกว่ำตนทีเดียว”
“กิจกรรมที่มีปีศำจแสนกว่ำตนก็ต้องมีกำรจัดกำรที่เข้มงวดสัก
หน่อยสิครับ”
“อย่ำงแรกเลยต้องมีพิธีเปิดครับ”
“แล้วก็ต้องมีกำรแนะน ำกำรแข่งขัน”
“สุดท้ำยก็ต้องมีพิธีมอบรำงวัลด้วย”
“ในช่วงระหว่ำงนั้นก็ต้องมีกำรแสดง แล้วสถำนที่พักผ่อนจะ
จัดกำรยังไงดีครับ?”
“ที่พักอำศัยจะจัดกำรยังไง? กำรกินกำรดื่มล่ะต้องจัดกำรแบบ
ไหน?”
“ต้องจัดกำรเรื่องพื้นที่โฆษณำไหม แล้วก็…”
จิ่งเจียเหยียนอ้ำปำกค้ำง “ที่จริงแล้ว ในแดนปีศำจของพวกเรำก็
ไม่ได้มีพิธีรีตองอะไรมำกขนำดนั้นหรอกค่ะ ทุกคนหำที่นอนเอำตำม
ควำมสะดวกก็ได้แล้ว”
“เรื่องกินก็ตำมสบำย จะไม่กินก็ได้”
“เรื่องรำยกำรแข่งขันก็…”
“ไม่ได้นะครับ!” เฉียวโจวพูดตัดบทจิ่งเจียเหยียน “จะมำท ำลวก
ๆ พอเป็นพิธีแบบนี้ได้ยังไง คุณบอกเองไม่ใช่เหรอว่ำนี่เป็นกำร
แข่งขันแย่งชิงต ำแหน่งรำชำปีศำจที่ไม่ได้จัดมำหลำยร้อยปีแล้ว?”
“พวกรูปแบบก็จ ำเป็นต้องมีหน่อยสิครับ”
จิ่งเจียเหยียน “…ที่จริงแล้วแผนของฉันก็ถือว่ำสูงมำกแล้วนะคะ
ส ำหรับแดนปีศำจ”
พอนึกถึงกำรแข่งขันของแดนปีศำจก่อนหน้ำนี้…
เธอก็จัดในระดับสูงมำก ๆ แล้วนะ
เฉียวโจวดูเหมือนจะอ่ำนควำมคิดในใจของจิ่งเจียเหยียนออก จึง
เอำมือไปตบที่ข้อมูลแล้วพูดอย่ำงจริงจัง “ผมในฐำนะผู้จัดงำน
กิจกรรมนี้ก็ต้องตั้งใจหน่อยไม่ใช่เหรอครับ?”
จิ่งเจียเหยียนเม้มปำก “…”
เธอรู้สึกว่ำตัวเองก็ตั้งใจมำกแล้วนี่นำ!
“เอ่อ…ถ้ำอย่ำงนั้น…ฉันให้สิทธิ์ผู้จัดงำนในครั้งนี้กับคุณเลย
ค่ะ…”จิ่งเจียเหยียนพูดหยั่งเชิงอย่ำงระมัดระวัง
งำนที่พยำยำมแล้วแต่ยังมีคนไม่พอใจแบบนี้ เธอไม่อยำกท ำอยู่
แล้ว
ถ้ำไม่ใช่เพรำะจะเอำเงินก้อนนั้น แถมยังเอ่ยปำกไปแล้วด้วย เธอ
คงจะหนีไปนำนแล้วล่ะ!
น่ำเสียดำย…
แต่ใครจะรู้ว่ำจิ่งเจียเหยียนเพิ่งพูดจบ สีหน้ำเฉียวโจวก็เปลี่ยนไป
ทั้งยังปำกสั่นด้วยควำมตื่นเต้นทันที “แบบนี้มันคงไม่ค่อยดีหรอก
ครับ! เพรำะเป็นงำนใหญ่ขนำดนี้…”
“ผมเป็นแค่ผู้ก ำกับรำยกำรวำไรตี้ ไม่เคยจัดงำนใหญ่โตขนำดนี้
เลย…”
“อย่ำงนั้นก็ได้ค่ะ!”
เธอรู้ดีว่ำไม่มีใครจะมำรับปัญหำที่แก้ยำกไปท ำต่อหรอก
เฉียวโจวที่ก ำลังจะพูดอย่ำงสุภำพก็เงียบไป “…”
ปีศำจล้วนไม่ท ำตำมแผนโดยไร้เหตุผลแบบนี้กันหมดเหรอ?
เขำคิดค ำพูดสุภำพที่จะพูดต่อไปไว้แล้ว อย่ำงน้อยก็ต้องต่ำง
ฝ่ำยต่ำงให้เกียรติกันสิ!
“ผมรับเองครับ!”
จิ่งเจียเหยียนเบิกตำโต “จริงเหรอคะ? คุณแน่ใจเหรอคะว่ำจะรับ
ควำมวุ่นวำย…เอ่อ กิจกรรมนี้?”
เธอกุมมือของเฉียวโจวอย่ำงตื่นเต้น “ผู้ก ำกับเฉียว ฉันผิดเองค่ะ
ก่อนหน้ำนี้ฉันไม่น่ำจะต ำหนิคุณในเน็ตเลย…”
“คุณเป็นผู้ก ำกับรำยกำรวำไรตี้ที่ยอดเยี่ยมที่สุดในโลกนี้เลย
ค่ะ!”
เฉียวโจว “…”
ดังนั้นหนึ่งในนักเลงคีย์บอร์ดบนอินเตอร์เน็ตก็มีคุณรวมอยู่ด้วย
เหรอ?
YOU MAY ALSO LIKE
