เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1243 พวกเราต่างหากที่เป็นนักพรต

จี้ไจ่เดินเข้าไป สองมือประทับตรา ปากเอ่ยท่องคาถา

วินาทีต่อมา ยันต์หลายสิบใบก็ลอยออกมาจากมือของเขา และ

ตกลงไปในทิศทางหลายสิบทิศ

อักขระคืบคลานแผ่ขยายออกจากแผ่นยันต์ ราวกับจะปกคลุม

ค่ายกลของหมู่บ้านเอาไว้ทั้งหมด

เขากัดปลายนิ้ว เพื่อใช้เลือดวาดยันต์กลางอากาศ

ตามมาด้วยเสียงตะโกนว่า “ทลาย!”

เห็นได้ว่าค่ายกลที่ปกคลุมท้องฟ้าเหนือหมู่บ้านหลิวสุ่ย ค่อย ๆ

หายไป

หลังค่ายกลจางหายไปแล้ว ซู่เซี่ยงหยางจึงถอนหายใจเบา ๆ

“สถาบันวิจัยยังต้องพยายามต่อไป!”

“ไม่ต้องเร่งรีบเพื่อให้ประสบความสำเร็จหรอกครับ วิชาของลัทธิ

เต๋ามีมานับพันปี จะถูกศึกษาวิจัยจนทะลุปรุโปร่งได้ในเวลาสั้น ๆ ได้

ยังไง”

ฉู่ลั่วเดินเข้าไปข้างในเป็นคนแรก

หมู่บ้านหลิวสุ่ย ไม่เหมือนกับหมู่บ้านทั่วไป

ที่นี่มีบ้านพักบังกะโลเตี้ย ๆ และมีอาคารที่สร้างขึ้นใหม่ ยังมี

อาคารบางหลังที่สร้างจากอิฐดินดิบ…

“ทำไมถึงไม่มีเสียงอะไรเลย”

ซู่เซี่ยงหยางมองไปรอบ ๆ ด้วยความสงสัย

เจ้าหน้าที่บางคนเข้าไปดูในบ้านซึ่งอยู่บริเวณโดยรอบ “เป็นไก่ที่

เลี้ยงไว้ก็ยังอยู่ แสดงว่าต้องมีคนอาศัยอยู่แน่นอนครับ”

“แต่ทุกบ้านไม่มีคนอยู่เลย”

ซูเซี่ยงหยางหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา ติดต่อไปหาเจ้าหน้าที่

สองคนที่อยู่ในหมู่บ้าน แต่กลับไม่มีคนรับสาย

“ตอนติดต่อกันครั้งสุดท้าย ผมบอกพวกเขาว่าพวกเราจะมาที่นี่

พวกเขาควร…”

ไม่รอให้ซู่เซี่ยงหยางพูดจบ ฉู่ลั่วที่เพิ่งคำนวณเสร็จ สีหน้าเธอก็

พลันเปลี่ยนไป “เกิดเรื่องกับพวกเขาแล้ว”

เธอชี้นิ้วไปทางทิศตะวันเฉียงใต้ “ไปทางนั้น”

แค่ได้ยินว่าเกิดเรื่องขึ้นกับเจ้าหน้าที่ ซู่เซี่ยงหยางพลันหน้า

เครียดขึ้นมาทันที “ไป!”

เจ้าหน้าที่กลุ่มใหญ่รีบวิ่งไปตามทิศทางที่ฉู่ลั่วบอก

เดินมาประมาณสิบนาที ก็ได้ยินเสียงประหลาดดังขึ้นมา

“ที่นี่เหมือนจะเป็นสุสานของหมู่บ้านหลิวสุ่ย”

รอบ ๆ ล้วนเป็นสุสาน มองเห็นชัดเลยว่าแยกพื้นที่เป็นของแต่ละ

ครอบครัว

“พวกเขาอยู่ตรงนั้น!”

ทุกคนวิ่งเข้าไป ก็เห็นชาวบ้านคุกเข่าอยู่หน้าหลุมศพที่สร้างขึ้น

ใหม่หลุมหนึ่ง

ด้านหน้าหลุมศพมีกองไฟสองกอง และที่ถูกแขวนอยู่เหนือกอง

ไฟก็คือเจ้าหน้าที่ในองค์กรของพวกเขา

ด้านหน้าหลุมศพ มีผู้ชายหลังค่อมคนหนึ่งสวมชุดพิธีกรรมสีสัน

สดใส เขากำลังเต้นรอบกองไฟทั้งสองกอง มือข้างหนึ่งถือกระบี่ไม้ท้อ

มือข้างหนึ่งถือคำสั่งสังหารวิญญาณ กำลังพึมพำบางอย่างในปาก

“ธรรมชาติของสวรรค์และโลก สิ่งอัปมงคลกระจายไป ในถ้า

ลึกลับ ไท่หยวนเปล่งประกาย เทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ทั้งแปดทิศ ธรรมชาติ

ของข้า…ปกป้องหมู่บ้านของข้า กำจัดความชั่วร้ายออกไป ให้พลัง

ของเต๋าจงสถิตอยู่เนิ่นนาน”

“พวกคุณกำลังทำอะไร!”

มีเจ้าหน้าที่พุ่งขึ้นมา

ผู้ชายยกนิ้วชี้มา “พวกเขาจะขัดขวางการบูชายัญ”

ได้ยินแบบนี้ ชาวบ้านที่ตอนแรกคุกเข่าทำความเคารพ พากัน

ยืนขึ้นมา

แล้วจ้องมองพวกเขาด้วยสายตาดุร้าย

“พวกเขาจะนำหายนะมาสู่หมู่บ้านของพวกเรา!”

ทันทีที่พูดประโยคนี้ออกมา ชาวบ้านทุกคนก็พากันหยิบพลั่ว

ท่อนไม้ และจอบเสียม…ก่อนจะเดินเข้ามาหาบรรดาเจ้าหน้าที่ช้า ๆ

ปัง!

เสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัด พาให้ชาวบ้านที่มีท่าทีดุร้ายพากันยืนนิ่ง

ไม่ขยับตัว

ซู่เซี่ยงหยางถือปืนพลางยกมือขึ้นไว้ มองชาวบ้านที่ยังคิดจะ

เคลื่อนไหวด้วยสายตาเย็นชา “ถ้าเข้ามาอีกแม้แต่ก้าวเดียว ยิงได้

เลย”

ชาวบ้านมองหน้ากัน ไม่กล้าเดินไปข้างหน้า

ชายหลังค่อมซึ่งอยู่หน้าหลุมศพตะโกนมาจากข้างหลัง “ท่าน

อาจารย์เตือนว่า พวกเขาจะนำหายนะมาให้ ถ้าไม่ฆ่าพวกเขา คนที่

ตายจะเป็นพวกเรา”

ชาวบ้านที่ตอนแรกยังลังเล จึงแสดงสีหน้ามุ่งมั่นออกมา พวกเขา

พุ่งเข้าไปอีกครั้ง

ซู่เซี่ยงหยางขมวดคิ้ว

ทันใดนั้นนักพรตในกลุ่มเจ้าหน้าที่ก็ยืนรวมตัวกัน พวกเขาตั้งท่า

ท่องคาถา

เวลาต่อมา ยันต์ก็ลอยขึ้นกลางอากาศพร้อมกัน

“พวกคุณรู้ไหมว่าเมื่อกี้เขากำลังท่องคาถาอะไร?” ในขณะที่

ชาวบ้านกำลังงุนงง ฉู่ลั่วก็พูดขึ้น “คาถาชำระสวรรค์และโลก ไม่ใช่

คาถาข้ามพ้นอุปสรรค”

เธอกวาดตามองไปทางชายหลังค่อมอีกครั้ง “คุณเข้าใจคาถา

ของลัทธิเต๋าจริงหรือเปล่า? ทำไมคาถาที่ง่ายที่สุดก็ยังท่องผิด”

ชายคนนั้น “…”

“พวกเราต่างหากที่เป็นนักพรตแท้จริง เป็นองค์กรของรัฐบาล

พวกเราได้รับข่าวมาว่ามีวิญญาณร้ายปรากฏขึ้นในหมู่บ้านของพวก

คุณ พวกเราถูกส่งมาที่นี่เพื่อกำจัดวิญญาณร้ายในหมู่บ้านของพวก

คุณ”