เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1247 ฆ่าพวกเราทั้งหมู่บ้าน
หลังได้ยินชาวบ้านรอบตัวพูดคุยกันอย่างไร้ศีลธรรม ไจ๋โหรวจึง
แสดงสีหน้าทนไม่ไหวออกมา
เจ้าหน้าที่ที่อยู่ที่นี่ก็ต่างมีสีหน้าย่าแย่เช่นกัน
ซู่เซี่ยงหยางไอแรง ๆ ครั้งหนึ่ง “พวกคุณบอกว่าหนึ่งเดือนแรกที่
กงเลี่ยงแต่งงาน เขากลับมาหาฉีเอ้อเหมย…”
แม่ของกงเลี่ยงพยักหน้า “เพราะแบบนี้ฉันถึงบอกว่าเสี่ยวเลี่ยง
เห็นใจพวกเรา รู้ว่าพวกเราอยากมีหลาน เลยมอบหลานให้พวกเรา
ยังไงล่ะ”
“ฉีเอ้อเหมยบอกว่าเธอกลัว เลยหนีกลับบ้านแม่ของตัวเองไป
แล้ว”
“แม่ของเธอรับเงินของพวกเราไป แล้วจะให้เธอกลับไปบ้าน
ตัวเองได้ยังไง วันต่อมาเธอก็ถูกส่งตัวกลับ”
เมื่อเอ่ยเสียงเย็นชาและรังเกียจออกมาแล้ว แม่ของกงเลี่ยงก็ตบ
หน้าขาตัวเอง “โชคดีที่ท้องของเธอแข็งแรง ไม่นานก็จะมีลูกแล้ว ฉัน
เลยไปถามกวานลั่วหยิน กวานลั่วหยินพูดอย่างมั่นใจมากว่าจะมี
หลาน บอกให้พวกเราเลี้ยงดูเธอดี ๆ”
“ตอนแรกที่มีหลาน พวกเราคนแก่สองคนดีใจมาก และคิดว่าจะ
ทำดีกับเธอ”
“แต่ฉีเอ้อเหมยกลับกลัว บอกว่าตัวเองตั้งครรภ์ผี จะเอาเด็กออก
ให้ได้”
พ่อของกงเลี่ยงสูบบุหรี่หมดไปหนึ่งมวนแล้ว จึงโยนก้นบุหรี่ลง
บนพื้น แล้วใช้เท้าดับบุหรี่ จากนั้นก็ปัดขี้เถ้าออกจากกางเกง
“หลานของพวกเราตระกูลกง จะปล่อยให้เธอทำแท้งได้ยังไง
พวกเราเลยขังเธอไว้ในห้องใต้ดิน ใช้โซ่ล่ามเอาไว้ ทำแบบนี้จนเธอ
ท้องโต”
เขาเดินเข้ามาในห้องโถง พร้อมกับกร่นด่าไปด้วย “นังผู้หญิง
สมควรตาย ลงมือผ่าตัวเองอย่างโหดเหี้ยมได้ ทำร้ายทั้งตัวเอง ทำ
ร้ายทั้งลูก”
“พวกคุณยังอยากรู้อะไรอีก?” พ่อของกงเลี่ยงเดินไปตรงหน้า
ฉู่ลั่ว มองฉู่ลั่วด้วยดวงตาฝ้าฟาง ในปากเต็มไปด้วยกลิ่นบุหรี่
ถึงจะเตี้ยกว่าฉู่ลั่วเล็กน้อย แต่เขากลับมองเธอด้วยสายตาดุร้าย
ฉู่ลั่วปรายตามองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะเบนสายตาไปยัง
ชาวบ้านคนอื่น “ผีอาฆาตกับผีทารกมีแรงแค้นรุนแรงมาก ตอนนี้
พวกมันไม่ได้ต้องการแค่ชีวิตคนตระกูลกง แต่ต้องการเอาชีวิตพวก
คุณทั้งหมู่บ้าน”
พูดประโยคนี้ออกมา ชาวบ้านที่ตอนแรกมีท่าทีล้อเล่นก็สีหน้า
เปลี่ยนไป
“มันเกี่ยวอะไรกับพวกเราล่ะ?”
“พวกมันอยากแก้แค้นก็ไปหาตระกูลกงสิ มาหาพวกเราทำไม?”
“นังผู้หญิงสมควรตาย ตอนนั้นฉันเห็นแค่แวบเดียว ก็รู้แล้วว่า
เธอไม่ใช่คนดีอะไร! นี่ยังคิดจะฆ่าพวกเราทั้งหมู่บ้านอีกเหรอ…”
ชาวบ้านทั้งกลัวทั้งด่าทอฉีเอ้อเหมยด้วยความโกรธ
“พวกคุณเป็นคนที่ทางการส่งมาไม่ใช่เหรอ? พวกคุณต้อง
ปกป้องพวกเราสิ?”
ชาวบ้านคนหนึ่งวิ่งมาตรงหน้าพวกฉู่ลั่ว แล้วบีบบังคับ
“ใช่แล้ว พวกคุณต้องปกป้องพวกเรา!”
“พวกคุณต้องปกป้องพวกเรา ไม่อย่างนั้นพวกเราจะยื่นเรื่อง
ร้องเรียนพวกคุณ”
ฉู่ลั่ว “พวกเราต้องปกป้องพวกคุณอยู่แล้ว แต่ว่า…”
เธอไม่ได้รับผลกระทบอะไรจากการปลุกปั่นของชาวบ้านเลย
น้าเสียงของเธอยังคงเย็นชาและเรื่อยเฉื่อย “ฉันเคยบอกแล้ว ผี
อาฆาตกับผีทารกมีไอแค้นรุนแรง ต้องแก้ไขความขุ่นเคืองของพวก
เขาปัญหาถึงจะจบ”
“เห็นชัดเลยว่า พวกคุณยังไม่ได้บอกความจริงกับพวกเรา”
“หากแก้ไขความขุ่นเคืองไม่ได้ พวกเราก็จนปัญญาค่ะ”
ในห้องโถงตกอยู่ในความเงียบไปชั่วขณะ เพราะคำพูดของฉู่ลั่ว
ชาวบ้านบางคนก้มหน้า ชาวบ้านบางคนมองซ้ายมองขวาอย่าง
รู้สึกผิด…
“พวกเรา…พวกเราพูดความจริง” มีชาวบ้านยืนกราน
ฉู่ลั่วกวาดตามองเขา ชาวบ้านค่อย ๆ ก้มหน้าลง แต่ยังยืนกราน
หนักแน่นว่า “พวกเราพูดความจริงครับ”
“ในเมื่อพวกคุณยืนยันว่าตัวเองพูดความจริง ถ้าอย่างนั้นพวก
เราก็จะแก้ไขความขุ่นเคืองของพวกเขาตามที่พวกคุณพูด ถ้าแก้ไม่
สำเร็จ…”
“อีกเดี๋ยวครั้งหน้าพวกมันมาฆ่า คนในหมู่บ้านก็รู้เอง”
ชาวบ้าน “…”
“แต่ไม่รู้ว่าครั้งหน้าพวกมันจะมาฆ่าใครนะคะ?”
ชาวบ้านบางคนสีหน้าขาวซีด อยากจะพูดออกไป แต่กลับถูกคน
ข้าง ๆ ดึงเอาไว้
ฉู่ลั่วทำเป็นมองไม่เห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปของชาวบ้าน
โดยเฉพาะสามีภรรยาตระกูลกงที่หน้าซีดจนไม่เห็นสีเลือดแล้ว
พวกเขากลับริมฝีปากสั่นเล็กน้อย
เธอหันหลังเดินออกไปข้างนอก
ซู่เซี่ยงหยางก็พาพวกเจ้าหน้าที่ออกไปเช่นกัน
YOU MAY ALSO LIKE
