เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1248 ของขาดทุน

หลังกลับมาถึงที่พักชั่วคราว ไจ๋โหรวอดพร่าบ่นด้วยความโมโห

ไม่ได้ “ยังจะมาบอกว่าพูดความจริงอีก เอาไปพูดหลอกผีเถอะ! ไม่สิ

ขนาดผียังไม่เชื่อเลย”

เจ้าหน้าที่คนหนึ่งแค่นเสียงเย็นชา “เรื่องตั้งครรภ์ผีอีก! ครรภ์ผี

มันมีรูปร่างจับต้องได้ที่ไหน?”

“พวกเขากลับมาแล้ว!”

เจ้าหน้าที่ที่ไล่ตามผีสาวกับผีทารกกลับมาแล้ว “ผีทารกมีพลัง

แข็งแกร่งมาก ซ้ายังเคลื่อนไหวรวดเร็วด้วย พวกเราตามไม่ทันเลย

ครับ แล้วก็…”

เจ้าหน้าที่มีสีหน้าประหลาดไป “พอตามไปได้ครึ่งทาง พลังหยิน

บนตัวพวกมันก็เหมือนถูกอะไรบางอย่างปกคลุมไว้ ทำให้ตรวจหา

ร่องรอยไม่พบ”

เมื่อเอ่ยคำพูดเหล่านี้ออกมา สีหน้าของคนซึ่งอยู่ที่นี่ก็เปลี่ยนไป

เล็กน้อย

โดยเฉพาะจี้ไจ่…

ไอแค้นแข็งแกร่งขนาดนั้น ผีสาวกับผีทารกไม่สามารถซ่อน

เอาไว้ได้แน่ เว้นแต่จะมี…คนของลัทธิเต๋าช่วยปกปิดให้พวกมัน

เขาขมวดคิ้วแน่น ก่อนจะมองไปที่ฉู่ลั่วโดยไม่รู้ตัว แต่กลับพบว่า

สีหน้าของฉู่ลั่วไม่ได้ดูแปลกใจเลยแม้แต่น้อย

หัวใจของเขาหนักอึ้งขึ้นมาทันที

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

มีเสียงดังก๊อกแก๊กมาจากทางประตู ซู่เซี่ยงหยางเดินไปริม

หน้าต่างก่อนจะผลักบานหน้าต่างออก และเห็นเด็กน้อยที่ซ่อนตัวอยู่

ด้านล่าง

สภาพเธอยังเหมือนเมื่อตอนกลางวัน ร่างกายเต็มไปด้วยคราบ

ฝุ่น เธอเงยหน้าขึ้นมาส่งเสียงหัวเราะคิกคักให้ซู่เซี่ยงหยาง

ซู่เซี่ยงหยาง “…”

เขายกเด็กหญิงขึ้นมาด้วยมือข้างเดียว แล้วพาเธอเข้ามาในบ้าน

“เธอมาที่นี่ทำไม? เธอไม่กลัวหรือไง?”

“กลัวอะไรคะ?”

“ผียังไงล่ะ!”

ซู่เซี่ยงหยางเพิ่งพูดจบ ไจ๋โหรวก็กลอกตาผลักเขาออกไป เธอ

พูดกับเด็กหญิงด้วยใบหน้าอ่อนโยน “คุณลุงเขาล้อเล่นน่ะ บนโลก

นี้…”

“หนูรู้ค่ะ!” ในดวงตาของเด็กหญิงไม่มีความกลัวเลยแม้แต่น้อย

“พี่เหมยกับลูกของพี่เขาใช่ไหมคะ พวกเธอเป็นผี”

ไจ๋โหรวที่เดิมทีคิดจะปกป้องวัยเด็กของสาวน้อย “…”

“หนูยังรู้ด้วยว่าปู่กงกับย่ากงพูดโกหก!” ใบหน้าเล็กของเธอเผย

สีหน้าภาคภูมิใจออกมา “วันนั้นแม่ของหนูพาน้องสาวไปเปลี่ยนเป็น

น้องชาย หนูเลยแอบตามไปค่ะ”

“หนูเห็นย่ากงอุ้มเด็กไปเหมือนกัน”

“พอกลับมาย่ากงก็โกรธมาก หนูได้ยินย่ากงด่าพี่เหมยกับลูก

ของพี่เหมยว่าเป็นของขาดทุน”

“หนูรู้นะ ว่าของขาดทุนก็คือเด็กผู้หญิง”

“พ่อกับแม่ของหนูก็ชอบพูดบ่อย ๆ ว่าหนูกับน้องสาวเป็นของ

ขาดทุน”

ตอนพูดคำว่าของขาดทุนสามคำนี้ ดวงตากลมโตของเธอมีแวว

สับสน “ทำไมต้องบอกว่าหนูกับน้องสาวเป็นของขาดทุนด้วยคะ? หนู

กับน้องสาวเชื่อฟังมากเลยนะคะ พวกเราไม่ได้ใช้เงินสิ้นเปลืองเลย”

“ทำไมพ่อกับแม่ต้องเอาน้องสาวไปเปลี่ยนเป็นน้องชายด้วย? หนู

บอกพ่อกับแม่แล้ว ว่าน้องชายไม่ใช่น้องสาวที่เอาไปเปลี่ยน นั่นไม่ใช่

น้องสาวค่ะ”

“แต่พ่อกับแม่ไม่เชื่อหนู แถมยังตีหนูอีก”

เธอพูดด้วยความสับสน ในดวงตามีความงุนงง ทั้งยังมองไจ๋โหรว

ด้วยความคาดหวังเต็มเปี่ยม ว่าจะได้รับคำตอบจากปากอีกฝ่าย

ทำไมเธอกับน้องสาวที่เชื่อฟังขนาดนี้ รู้ความขนาดนี้ กลับถูก

เรียกว่าของขาดทุน?

ในใจของไจ๋โหรวหนักอึ้งยากจะรับไหว เธอไม่รู้ว่าควรพูด

อย่างไรดี

จะบอกว่าพ่อแม่ของพวกเขาเห็นลูกชายสำคัญกว่าลูกสาว

เหรอ?

หรือจะบอกว่าพ่อแม่ของพวกเขาเป็นคนโง่เขลา?

หากพูดคำพูดพวกนี้ออกไป เธอยังเด็กขนาดนี้คงไม่รู้เรื่องและ

ยิ่งไม่เข้าใจ

ในบ้านตกจึงอยู่ภายใต้ความเงียบ ทุกคนพากันหลบสายตาของ

เด็กหญิง

“เพราะหมู่บ้านมันเล็กเกินไปน่ะ” ฉู่ลั่วเดินเข้ามา ยกมือลูบผม

สกปรกของเด็กหญิงอย่างแผ่วเบา “หมู่บ้านเล็กขนาดนี้ไม่สามารถ

รองรับเด็กผู้หญิงที่ทั้งฉลาด น่ารักและสวยแบบหนูได้ยังไงล่ะ เฉียว

เฉี่ยว!”

เฉียวเฉี่ยวดวงตาเบิกกว้างจนดวงตาของเธอโตขึ้นมาก “พี่สาว

คนสวยรู้ได้ยังไงคะว่าหนูชื่อเฉียวเฉี่ยว?”

ไม่รอให้ฉู่ลั่วตอบคำถาม เธอก็รีบร้อนถามว่า “หมู่บ้านเล็กมาก

เหรอคะ? ถ้าออกไปข้างนอก ก็จะไม่มีใครเรียกพวกเราว่าของ

ขาดทุนอีกแล้วใช่ไหมคะ?”

ฉู่ลั่วพยักหน้า “ถ้าออกไปข้างนอก จะไม่มีใครเรียกพวกหนูแบบ

นี้แล้ว ฉันทำนายชื่อของหนูได้ แสดงให้เห็นแล้วว่าฉันเก่งมาก ฉันไม่

หลอกหนูหรอก”