เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1253 ต้องมีลูกชายเท่านั้น
ห้องโถงที่เดิมทียังปกติ ทว่าหลังสิ้นเสียงเยือกเย็นเหล่านั้น ไฟ
กลับกะพริบติด ๆ ดับ ๆ ไม่หยุด
สุ้มเสียงตั้งคำถามแสนน่ากลัว ทำให้พ่อแม่กงนึกหวาดหวั่น
แม้อีกฝ่ายจะเป็นลูกชายของตน แต่พวกเขาก็กลัวจนตัวสั่นอยู่ดี
ริมฝีปากของพ่อกงสั่นระริก “พวกเราเป็นพ่อแม่ของแกนะ แกจะ
ฆ่าพวกเราเหรอ? แกมัน…ลูกอกตัญญู แก…แก…”
“แต่พวกเขาตายทั้งที่ยังโกรธแค้น พวกเขาขอร้อง…ให้แก้แค้น
ก็ต้องแก้แค้น!”
กงเลี่ยงลอยไปอยู่ข้างพ่อกง วางศีรษะลงบนไหล่ ริมฝีปากแนบ
ชิดกับใบหูของพ่อกง น้าพาความเย็นยะเยือกพัดเข้าใส่
พ่อกงกลัวมากกว่าเดิมแล้ว
แสงไฟยิ่งกะพริบหนักกว่าเดิม แม้กระทั่งกระจกหน้าต่างยังสั่น
ราวกับจะแตกทลายได้ทุกเมื่อ
“พ่อ ถ้าพ่อไม่พูด ผมก็คงต้องฆ่าคนแล้วล่ะ! ฆ่าให้หมดทั้ง
หมู่บ้าน คราวนี้ก็จะรู้เองว่าใครกันแน่ที่ทำร้ายพวกเธอสองแม่ลูก…”
“ไม่…ไม่ได้” พ่อกงเสียงสั่น
ถ้าลูกชายไปฆ่าชาวบ้าน พวกชาวบ้านต้องดูออกแน่ ถึงตอนนั้น
ตระกูลกงของพวกเขาจะถูกชาวบ้านประณาม และอาจจะถูกขับไล่
ออกไป
“แกไม่ต้องไปหาคนอื่น ในตัวนังของขาดทุนนั่นมีสายเลือดของ
ตระกูลกงไหลเวียนอยู่”
กงเลี่ยง “…”
เขานึกถึงคำตอบทุกอย่างแล้ว มีเพียงสิ่งเดียวที่เขาคิดไม่ถึง
มีสายเลือดของตระกูลกงไหวเวียนอยู่?
ผู้ชายตระกูลกงก็เหลืออยู่แค่คนเดียว…
เขาค่อย ๆ ลอยออกไปข้างหลัง แล้วมองพ่อของตัวเองอย่างไม่
อยากจะเชื่อ
“ฉีเอ้อเหมย เป็นภรรยาที่พวกคุณให้แต่งกับผมไม่ใช่เหรอ?” ต่อ
ให้เป็นแค่ในนาม แต่นั้นก็เป็นลูกสะใภ้ของเขา
ทำไมเขาถึงกล้า…
ทำไมถึง…
แม่กงก็ชะงักไปเหมือนกัน “ตาเฒ่า คุณ..คุณ…”
“เรียกอะไรอยู่ได้!” พ่อกงถลึงตาใส่แม่กง “ฉีเอ้อเหมยเป็นคนที่
ตระกูลของเราจ่ายเงินซื้อมา ถ้าจะมีลูกก็ต้องเป็นลูกของตระกูลกง…”
“เด็กคนนั้นเป็นลูกของพ่อ ทำไมถึงตายล่ะ? ทำไมต้องผ่าท้อง?”
เมื่อพูดออกมาแล้ว พ่อกงก็พูดทุกอย่างออกมาทันที “คืนวัน
แต่งงานเป็นฉันเอง เธอดื่มจนเมา เดิมทีเธอไม่ควรตื่นขึ้นมากลางคัน
ใครจะรู้ว่าไปได้ครึ่งทางเธอจะตื่นขึ้นมา”
“ไม่รู้ทำไมเธอถึงได้เข้าใจว่าฉันเป็นแก”
“หลังจากนั้น ฉันก็วางยาเธอมาตลอด”
“เพราะฉันอยากได้ลูกชาย! ต้องมีลูกชายเท่านั้น ถึงจะมีที่ยืนใน
หมู่บ้าน ถึงจะไม่ถูกหัวเราะเยาะ”
“กว่าเธอจะท้องได้ไม่ง่ายเลย แต่พอได้ยินว่าเป็นการตั้งครรภ์ผีก็
ตกใจแทบตาย เธอคิดจะเอาเด็กออก ฉันจะยอมให้เธอทำแท้งได้ยังไง
ฉันเลยจับเธอไปขังไว้ในห้องใต้ดิน”
พ่อกงพูดเร็วขึ้นเรื่อย ๆ ในดวงตาขุ่นมัวของเขาเผยให้เห็นความ
หยาบคาย และบางครั้งก็เผยให้เห็นความรังเกียจ
อารมณ์ทั้งหมดหายไปอย่างรวดเร็ว
“ฉันให้กวานลั่วหยินมาดูแล้ว กวานลั่วหยินบอกว่าเป็นลูกสาว”
ลูกสาวจะมีประโยชน์อะไร เขาต้องการลูกชาย
“กวานลั่วหยินบอกว่าตอนนี้ข้างนอกเริ่มตรวจขันเข้มงวดมาก
เด็กน้อยก็มีราคาแพงมาก เปลี่ยนตัวได้ยาก นั่นเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว”
“แต่ฉีเอ้อเหมยยังเหลืออีกหนึ่งเดือนจะครบกำหนดคลอด ฉันไม่
มีทางเลือก ทำได้แค่…”
“พอเอาออกมาก็เป็นลูกสาวจริง ๆ”
“ตอนจะอุ้มไปให้กวานลั่วหยินทำพิธี ก็ไปได้แค่ครึ่งทางเด็กกลับ
ตายแล้ว!”
“เด็กนั่นอายุสั้นซะได้!”
น้าเสียงของพ่อกงฟังดูปกติ จนกงเลี่ยงที่กลายเป็นผีไปแล้วยัง
รู้สึกกลัว
เขาส่ายหน้าด้วยรับไม่ได้ ทำเพียงตะโกนว่า “ผมกับพวกคุณไม่
มีอะไรเกี่ยวข้องกันแล้ว พวกคุณไม่ใช่พ่อแม่ของผม ผมตายไปแล้ว
ตายไปแล้ว!”
พูดจบ เขาก็กลายเป็นกลุ่มควันหายวับไป
ไฟที่กะพริบถี่กลับมาเป็นเหมือนเดิม กระจกที่สั่นไหวก็หยุดลง
แล้ว
ในห้องโถงเหลือเพียงพ่อแม่กงที่หอบหายใจอย่างหนัก เพื่อให้
จิตใจหวาดกลัวกลับมาเป็นปกติ
ก่อนจะมีเสียงดังปัง ประตูบานใหญ่ถูกถีบเข้ามาจากด้านนอก
ประตูไม้ทั้งหนาและหนักกระแทกกับผนังอย่างแรง ซู่เซี่ยงหยาง
และคนอื่น ๆ ยืนอยู่หน้าประตู
YOU MAY ALSO LIKE
