เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1256 เลี้ยงผีด้วยพลังหยิน
รถต ำรวจสิบกว่ำคันแล่นเข้ำมำในหมู่บ้ำนหลิวสุ่ย ส่งผลให้
หมู่บ้ำนหลิวสุ่ยที่ไม่สงบอยู่แล้วยิ่งวุ่นวำยเข้ำไปใหญ่
“ท ำไมต้องตรวจดีเอ็นเอด้วย เขำคือลูกของเรำนะ”
“พวกคุณจะท ำอะไร ท ำไมต้องพำตัวลูกของเรำไปด้วย”
“ลูกชำย ลูกชำยของฉัน!”
ต ำรวจบุกเข้ำไปพำตัวเด็กออกมำจำกบ้ำนแล้วบ้ำนเล่ำ ไม่ว่ำจะ
หญิงหรือชำย
มีชำวบ้ำนที่ไม่ยินยอม ท ำท่ำจะลงไม้ลงมือกับต ำรวจ แต่กลับถูก
พวกต ำรวจแสดงปืนเพื่อตักเตือน
ฉินเหว่ยถูมือไปมำ ก้ำวอำด ๆ ไปอยู่ตรงหน้ำฉู่ลั่วและซู่เซี่ยง
หยำง “ไม่คิดเลยว่ำจะมีหมู่บ้ำนที่คนทั้งหมู่บ้ำนเข้ำมำพัวพันกับ
กำรค้ำมนุษย์ขนำดนี้”
เรื่องแบบนี้หำกเป็นเมื่อหลำยปีก่อนคงถือว่ำปกติ แต่ตอนนี้มัน
อยู่ในยุคสมัยไหนกันแล้ว…
“พวกคุณไปท ำหน้ำที่ของพวกคุณเถอะครับ เรื่องของที่นี่ปล่อย
ให้เป็นหน้ำที่ผมก็พอ”
เขำเหลือบมองสองก้อนน้อยใหญ่ที่ถูกมัดด้วยผ้ำแดง อีกทั้งยังมี
เชือกอักขระพันเอำไว้ ยังไม่ทันจะเข้ำใกล้ก็รู้สึกทรมำนกว่ำปกติแล้ว
ซู่เซี่ยงหยำงก ำชับอีกฝ่ำยสองสำมประโยคแล้วพำคนอื่น ๆ
ออกไป
ฉินเหว่ยจับแขนฉู่ลั่วไว้ พร้อมเลิกคิ้วใส่เธอ “งำนที่องค์กรใหม่
เป็นยังไงบ้ำง”
ฉู่ลั่วตอบ “…ก็พอใช้ได้”
“ถ้ำท ำงำนแล้วไม่มีควำมสุข พิจำรณำเปลี่ยนแผนกก็ได้นะ!”
แววตำเขำบ่งบอกควำมหมำยชัดเจน
ฉู่ลั่วส่ำยหัว “ในด้ำนควำมเชี่ยวชำญของคุณ คุณมีฝีมือกว่ำฉัน
ต่อให้ฉันไปก็ไม่มีประโยชน์หรอกค่ะ”
ฉินเหว่ย “…”
จนกระทั่งฉู่ลั่วขึ้นรถกลับไปแล้ว เขำถึงอดหัวเรำะออกมำไม่ได้
“เมฆใสเฝ้ำมองตะวันผู้เลื่องชื่อยังบอกว่ำฉันมีฝีมือ ถ้ำอย่ำงนั้นฉันคง
โหลยโท่ยไม่ได้ เดี๋ยวจะท ำปรมำจำรย์เสียชื่อเอำ”
ทันทีที่ฉู่ลั่วขึ้นรถ จี้ไจ่ก็ทนไม่ไหวจนต้องเอ่ยปำกถำม “เจ้ำ
นิกำยรู้ตั้งแต่แรกแล้วใช่ไหมครับ”
“รู้เรื่องอะไร”
“รู้ว่ำผีทำรกถูกเลี้ยงด้วยพลังหยิน”
“ใช่”
จี้ไจ่หน้ำซีดลง “ท ำไมถึงไม่บอกพวกเรำล่ะครับ”
ฉู่ลั่วเอียงคอมองเขำ “จี้ไจ่ ถ้ำฉันบอกว่ำผีทำรกถูกคนอื่นเลี้ยง
ด้วยพลังหยิน แถมยังเป็นฝีมือของคนในนิกำยเต๋ำ คุณจะเชื่อหรือ
เปล่ำ”
จี้ไจ่ “…”
“คุณไม่เชื่อ! คนอีกมำกมำยก็ไม่เชื่อเหมือนกัน แทนที่จะใช้วิธี
อธิบำย สู้ให้พวกคุณเห็นกับตำตัวเองดีกว่ำ”
ไม่มีอะไรน่ำเชื่อถือไปกว่ำกำรได้เห็นด้วยตำแล้ว
จี้ไจ่ขยับริมฝีปำกอยำกจะโต้แย้ง แต่กลับพูดอะไรไม่ออกสักค ำ
ซู่เซี่ยงหยำงซึ่งนั่งอยู่ข้ำงคนขับเหลือบมองจี้ไจ่ที่สีหน้ำตื่น
ตระหนก ก่อนจะหันกลับมำพูดกับฉู่ลั่วว่ำ “กำรเลี้ยงผีด้วยพลังห
ยิน…ในนิกำยเต๋ำมันชั่วร้ำยมำกเลยเหรอครับ”
“แต่คุณเองก็เลี้ยงพวกเฉิงยวนไม่ใช่เหรอครับ”
เขำนึกถึงสิ่งที่อยู่ในคฤหำสน์ของฉู่ลั่ว มีทั้งมนุษย์ ปีศำจ และผี
“มันไม่เหมือนกัน” คนที่ปริปำกเอ่ยคือจี้ไจ่ เขำก้มหน้ำ อธิบำย
ด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “กำรที่เจ้ำนิกำยเลี้ยงเฉิงยวนไว้ก็เพื่อสะกดพลัง
ชั่วร้ำยในตัวพวกเขำ มันเป็นกำรช่วยพวกเขำบ ำเพ็ญตน”
“แต่กำรเลี้ยงผีด้วยพลังหยินนั้นต่ำงออกไป เลี้ยงด้วยพลังหยิน
เป็นกำรบ่มเพำะสัมภเวสีรอจนกระทั่งมันบ ำเพ็ญไปได้ระดับหนึ่ง
จำกนั้นบ้ำงก็จะใช้เป็นค่ำยกลหรือเนตรค่ำยกล บ้ำงใช้เข่นฆ่ำเพื่อ
ยกระดับกำรบ ำเพ็ญของตัวเอง…”
“สิ่งที่โหดร้ำยที่สุดของวิชำเลี้ยงผีคือ…ต้องเลือกสกัดจำก
วิญญำณที่บริสุทธิ์ที่สุด…”
เขำเงยหน้ำช้ำ ๆ และหันมองซู่เซี่ยงหยำง “วิญญำณที่บริสุทธิ์
ที่สุดมีแค่วิญญำณที่ยังไม่ได้สัมผัสกับเรื่องทำงโลก ทำรกเพิ่งคลอด
จึงเป็นตัวเลือกที่ดีมำก”
สีหน้ำซู่เซี่ยงหยำงเย็นเยียบลงในทันที “เพรำะอย่ำงนั้น…กำรที่ฉี
เอ้อเหมยถูกผ่ำท้องเอำลูกสำวออกมำ อำจมีคนของนิกำยเต๋ำคอย
สนับสนุนอยู่เบื้องหลัง”
จี้ไจ่ไม่พูดจำ แต่ก็ไม่โต้แย้งค ำพูดของเขำ
“เดรัจฉำนชัด ๆ ! ไหนว่ำผู้บ ำเพ็ญอย่ำงพวกคุณยึดถือหลักกำร
ขจัดมำรผดุงคุณธรรมในใต้หล้ำ ไหนว่ำต้องปกป้องผู้ที่อ่อนแอกว่ำ
ไม่ใช่เหรอ แล้วท ำไมถึงคิดร้ำยกับเด็กทำรกได้ เด็กคนนั้นผิดอะไร
กัน…แค่เพรำะเธอ…”
ซู่เซี่ยงหยำงโมโหจนสบถค ำหยำบไม่หยุด ด่ำกรำดใส่ผู้บ ำเพ็ญ
จนไม่เหลือชิ้นดี
บนรถมีผู้บ ำเพ็ญคนอื่นอยู่ด้วย ทุกคนต่ำงมีสีหน้ำไม่สู้ดีนัก
พวกเขำเคยเจอเรื่องรำวของนิกำยเต๋ำมำไม่น้อย แต่เหตุกำรณ์
เหล่ำนั้นไม่ได้เกิดจำกฝีมือของฝ่ำยธรรมะในนิกำยเต๋ำ…
แต่ครั้งนี้…มันเป็นยันต์สีทอง
แสงสีทองแยงตำขนำดนั้น เห็นได้เลยว่ำคนที่อยู่เบื้องหลังต้อง
บ ำเพ็ญจนมีพลังสูงส่งขนำดไหน
YOU MAY ALSO LIKE
