เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1276 เดินบนเส้นทางเดียวกัน
ฉู่หร่านมองแผ่นยันต์ ก่อนจะมองคนตระกูลฉู่ที่ยังมีท่าทางเย็น
ชาต่อเธอ “ฉันบูชาแผ่นยันต์แล้ว…”
“มันเป็นยันต์คุ้มภัย”
เสียงของฉู่ลั่วดังมาจากข้างหลัง
ฉู่หร่านหันไปทันที “อะ…อะไรนะ?”
“มันเป็นแค่ยันต์คุ้มภัยธรรมดา และยังไม่ได้ปลุกเสกอะไรทั้งนั้น”
“เป็นไปไม่ได้!” ฉู่หร่านตะโกนออกมา เสียงของเธอหวีดแหลม
จนเสียงแตก “มันไม่ใช่ยันต์คุ้มภัยธรรมดา นี่คือ…นี่คือ…ยันต์ที่
สามารถทำให้ทุกอย่างกลับมาเป็นเหมือนเมื่อก่อนได้”
“คือยันต์ที่ทำให้ฉันกลับมาเป็นลูกสาวของตระกูลฉู่ได้อีกครั้ง”
“ทำให้พ่อแม่และพี่ชายกลับมาเป็นเหมือนเมื่อก่อน”
เธอกอดยันต์เอาไว้ในอ้อมกอด แล้วมองฉู่ลั่วด้วยสายตา
ระแวดระวัง “เธอกลัวว่าฉันจะใช้ยันต์นี้เพื่อทวงทุกอย่างที่เป็นของฉัน
กลับคืนมา ก็เลยจงใจพูดโกหกใช่ไหมล่ะ”
“ฉู่ลั่ว ฉันจะบอกเธอให้นะ ไม่มีทางเสียหรอก ฉันจะเอาทุกอย่าง
ของฉันกลับคืนมา!”
แต่ฉู่ลั่วยังมีสีหน้าเป็นปกติ เธอมองฉู่หร่านที่ใกล้ตะเสียสติด้วย
สายตาเรียบเฉย “มันเป็นยันต์คุ้มภัยธรรมดา ถ้าเธอไม่เชื่อ จะไปที่วัด
เต๋าหรือวัดไหนก็ได้ แล้วลองถามพวกเขาดูได้เลย”
“บางที…ในอินเทอร์เน็ตก็อาจจะมียันต์แบบเดียวกัน เธอลองไป
ค้นหาดูได้”
ริมฝีปากของฉู่หร่านสั่นระริก เสียงที่เอ่ยก็สั่นเครือเช่นกัน “ฉัน
ไม่เชื่อเธอหรอก เธอกำลังหลอกฉัน”
“ฉันเคยบอกเธอไปนานแล้ว บนโลกใบนี้คนที่ช่วยเธอได้ มีแต่
คนที่ทำด้ายแดงและตั้งป้ายวิญญาณให้เธอเท่านั้น”
“มีแค่คนคนนั้น…ที่ทำได้”
พูดจบ ฉู่ลั่วก็หันหลังเดินเข้าไปในบ้านตระกูลฉู่แล้ว
พวกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยก็รีบวิ่งเข้ามาลากฉู่หร่าน
ออกไปข้างนอก
“พวกแกคิดจะทำอะไร? ฉันเป็นลูกสาวของตระกูลฉู่นะ พวกแก
กล้าทำกับฉันแบบนี้เหรอ…ฉันคือฉู่หร่าน! พวกแกตาบอดหรือไง?”
“พ่อคะ แม่คะ จะมองดูพวกเขาทำกับหนูแบบนี้เหรอ?”
“พี่ใหญ่ พี่รอง พี่สาม…”
ประตูที่ปิดสนิทของตระกูลฉู่ไม่มีใครออกมาสนใจเธอแม้แต่คน
เดียว เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยจึงลากฉู่หร่านออกมาจากเขต
ชุมชน “คุณหนูฉู่ ถ้าครั้งหน้าคุณยังบุกรุกเข้ามาอีก พวกเราจะแจ้ง
ตำรวจแล้วนะครับ”
“คุณเป็นบุคคลสาธารณะ เรื่องวุ่นวายใหญ่โตแบบนี้ ไม่ดีกับคุณ
หรอกนะครับ”
ฉู่หร่านถลึงตาใส่ มองเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทั้งหลาย
ด้วยแววตาน่ากลัว เธอแค่นเสียงเย็นชา ก่อนจะกลับไปนั่งบนรถแล้ว
ขับออกไป
หลังขับมาได้สักพักหนึ่ง เธอก็จอดรถตรงข้างทาง วางแผ่นยันต์
ไว้ข้างตัว แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพลางพิมพ์คำว่ายันต์คุ้มภัยลงไป
ด้วยนิ้วมือสั่นเทา
รูปภาพของยันต์คุ้มภัยทั้งหมดปรากฏขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
แม้แต่ลิงก์สำหรับขายของก็แสดงขึ้นมาเหมือนกัน
ฉู่หร่านกดเข้าไปยังลิงก์หนึ่งในนั้น แล้วดูเทียบยันต์อย่างละเอียด
ถี่ถ้วน
มันเหมือนกันไม่มีผิดเพี้ยน
ไม่มีตรงไหนแตกต่างแม้แต่นิดเดียว
ยิ่งไปกว่านั้นยังขายแค่แผ่นละเก้าจุดเก้าหยวน
“จิ่งอันฉิง เธอกล้าหลอกฉัน!!!”
……
บ้านตระกูลฉู่
ทันทีที่ฉู่ลั่วเข้ามาก็เห็นปี้ฮั่นอินที่ห่อตัวด้วยผ้าขนหนู กำลังนั่ง
กินอาหารมื้อใหญ่อยู่บนเก้าอี้
เขากินไปพลางโบกมือให้ฉู่ลั่ว “ท่านปรมาจารย์มาแล้วเหรอ
ครับ! ตระกูลฉู่สมกับเป็นตระกูลร่ารวยของเมืองเจียงจริง ๆ แม้แต่
อาหารเช้าก็ยังหรูหราขนาดนี้เลย!”
ฉู่เหิงอธิบายให้ฉู่ลั่วฟัง “พวกเราเจอคนคนนี้เมื่อเช้า เขาอยู่ที่
สระว่ายน้าในบ้าน ตอนแรกพวกเราคิดจะแจ้งตำรวจ แต่เขาบอกว่า
รู้จักเธอ…”
ปี้ฮั่นอินกินอาหารเช้าเสร็จแล้ว จึงเช็ดปากอย่างลวก ๆ ก่อนดึง
กระชับผ้าขนหนู จ้องไปยังเส้นผมเปียกชื้นของตัวเองพลางลุกขึ้นยืน
“ท่านปรมาจารย์บอกเองไม่ใช่เหรอครับ ตายครั้งหนึ่งก็อาจจะเป็น
เหมือนท่านปรมาจารย์ก็ได้ สามารถบำเพ็ญเซียนได้”
“ผมเลยคิดว่า ท่านปรมาจารย์เกือบตายครั้งหนึ่งในบ้านตระกูลฉู่
ถ้าผมอยากเดินบนเส้นทางเดียวกันกับท่านปรมาจารย์ ก็ต้องทำ
เหมือนกันทุกประการ ผมก็เลยมาที่นี่ครับ”
“แต่น่าเสียดาย…”
“ผมไม่ได้โชคดีเหมือนท่านปรมาจารย์ ตอนที่ใกล้จะจมน้าตาย
กลับไม่มีพลังอะไรเลย…”
เขาส่ายหน้าแล้วถอนหายใจเบา ๆ
YOU MAY ALSO LIKE
