เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1278 ไม่ได้มีความผูกพันธ์กับพวกเรา

ฉู่เหิงส่งปี้ฮั่นอินออกไปจากคฤหาสน์แล้ว ถึงกลับเข้ามาใน

ห้องรับแขกอีกครั้ง ก็เห็นฉู่ลั่วกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร

บนโต๊ะยกอาหารเช้าชุดใหม่มาเปลี่ยนแล้ว มีจานอาหารละลาน

ตาวางเต็มไปหมด

ซ่งเชียนหย่านั่งข้างฉู่ลั่ว พลางพูดคุยกับเธอด้วยน้าเสียงที่ฟังดู

ระมัดระวัง

สายตาคนทั้งครอบครัวตกอยู่ที่ฉู่ลั่ว จ้องมองทุกการเคลื่อนไหว

ของเธอ ด้วยกลัวว่าจะทำอะไรให้เธอไม่มีความสุขและไม่สบายใจแม้

เพียงนิดเดียวก็ตาม

ฉู่ลั่วนั้นตรงข้ามกับคนในครอบครัว เธอมีสีหน้าสงบ แม้มุมปาก

จะยกยิ้ม แต่สัมผัสได้ถึงความห่างเหิน

ฉู่เหิงแอบถอนหายใจ ก่อนจะเดินเข้าไปร่วมโต๊ะ

หลังทานอาหารเสร็จ ฉู่ลั่วก็ลุกขึ้นพร้อมบอกลาคนตระกูลฉู่

ในดวงตาของคนตระกูลฉู่มีแววผิดหวัง ขณะไปส่งฉู่ลั่วที่ประตู

ใหญ่

ฉู่ลั่วกำลังจะขึ้นไปนั่งบนรถ หันกลับมามองคนตระกูลฉู่อีกครั้ง

“ความจริงพวกคุณไม่ต้องรู้สึกผิดกับหนูหรอกนะคะ”

คนตระกูลฉู่ “…”

“พวกคุณก็เป็นเหยื่อเหมือนกัน” ฉู่ลั่วปรายตามองพวกเขา “การ

ที่หนูกับฉู่หร่านถูกสลับตัวกัน ไม่ได้เกิดจากพวกคุณ”

“พวกคุณถูกฉู่หร่านใช้คาถาอาคม ก็ไม่ใช่ความผิดของพวก

คุณ”

“ไม่ต้องรู้สึกผิดกับหนูหรอกค่ะ”

“หนูรู้ว่าไม่ใช่ความผิดของพวกคุณ”

เธอพูดจบ จึงเปิดประตูรถเข้าไปนั่ง

ต่างจากตอนขามา ตอนขากลับฉู่เหิงเป็นคนขับรถไปส่งเธอ

จนกระทั่งมาส่งถึงโรงแรมแล้ว

ฉู่ลั่วเปิดประตูรถเตรียมจะเข้าไปไปในโรงแรม

“ลั่วลั่ว!”

ฉู่ลั่วมองฉู่เหิงที่ลงมาจากรถด้วยความสงสัย

ฉู่เหิงลังเลอยู่หลายวินาที ก่อนจะส่ายหน้า “ไม่มีอะไร! แต่ถ้าเธอ

เจอเรื่องลำบากอะไร บอกพี่ใหญ่ได้นะ”

“หนูรู้แล้วค่ะ”

ฉู่เหิงมองส่งจนฉู่ลั่วเข้าไปด้านในโรงแรม เขาจึงกลับบ้าน

ทันทีที่กลับมาถึง คนทั้งครอบครัวก็พากันนั่งล้อมวงบนโต๊ะ ใน

มือของแต่ละคนถือเอกสาร แววตาดูจริงจังมาก

ฉู่เจิ้งตบโต๊ะ “มีปัญหา มีปัญหาแน่นอน ปี้ฮั่นอินคนนี้มีปัญหา

แน่นอน เวลาแค่คืนเดียว ภรรยากับลูกจะตายหมดได้ยังไง แล้วเขา

รอดมาเพียงคนเดียวเนี่ยนะ?”

ซ่งเชียนหย่า “ยังตรวจสอบมาไม่ละเอียดเลย! ข้อมูลเล็กน้อยแค่

นี้จะตัดสินอะไรได้?”

ฉู่เหว่ยฮ่าวพูดปลอบ “มันเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้นี่ สืบหาข้อมูล

มากมายในเวลาสั้น ๆ แค่นี้ก็ถือว่าได้เรื่องแล้วล่ะ”

ถึงจะพูดแบบนั้น แต่สีหน้าของเขากลับจริงจังเช่นกัน “ปี้ฮั่นอิน

คนนี้มีปัญหามาก อาศัยแค่ข้อมูลพวกนี้ ผมก็ตัดสินได้แล้วว่าเขา

เป็นคนโรคจิตคนหนึ่ง”

ฉู่จิงพลิกดูข้อมูลสั้น ๆ สองสามหน้า แล้วทำน้าเสียงไม่พอใจ

“ข้อมูลพวกนี้ถูกแก้ไขมาแล้วชัด ๆ สถานการณ์ของภรรยากับลูกก็

ไม่ได้ระบุไว้อย่างละเอียด”

ฉู่จ้าน “พ่อแม่ของเขาก็ไม่ได้ระบุเอาไว้ แม้แต่หน้าที่การงาน

ในตอนนี้ก็ยังไม่ได้ระบุ” หลังเงียบไปพักหนึ่ง เขาก็พูดเน้นย้าว่า “ต่อ

ให้ตอนนี้จะทำงานอยู่ในองค์กรของลั่วลั่ว แต่ก่อนหน้านี้ล่ะ? ทำไมถึง

ไม่มีข้อมูลอะไรเลย”

คนทั้งครอบครัวผลัดกันพูด ยิ่งปรึกษากันมากเท่าไหร่ยิ่งรู้สึกว่า

ปี้ฮั่นอินไม่ใช่คนดีมากเท่านั้น

“แถมเขายังพุ่งเป้าไปที่ลั่วลั่วด้วย”

ซ่งเชียนหย่าทำสีหน้าตกใจ “เขายังมาที่บ้านตระกูลฉู่ของพวก

เรา ไม่ได้การแล้ว ต้องตรวจสอบเขาให้ชัดเจน ใครจะไปรู้ว่าต่อไป

เขาจะพุ่งเป้าไปที่ลั่วลั่วยังไงบ้าง!”

คนอื่นพยักหน้าเห็นด้วยเช่นกัน

“อาเหิงกลับมาแล้ว!” ซ่งเชียนหย่าเพิ่งสังเกตุเห็นฉู่เหิงที่ยืนอยู่

ตรงประตู เธอรีบยืนขึ้น พูดด้วยน้าเสียงกังวลว่า “ลั่วลั่ว…เธอ…”

คนตระกูลฉู่ทุกคนหันมองฉู่เหิง

คำพูดนั้นของฉู่ลั่วฟังดูใส่ใจมาก แต่พวกเขากลับรู้สึกถึงความ

เฉยเมยซึ่งแฝงอยู่ในนั้น

ฉู่เหิงถอนหายใจเบา ๆ “สุดท้ายแล้วลั่วลั่วก็ไม่ได้มีความผูกพันธ์

กับพวกเรามากนัก”

คนตระกูลฉู่ได้ยินแบบนั้น ต่างก็ก้มหน้าก้มตากันอย่างหดหู่

ฉู่เจิ้งตบโต๊ะอย่างแรงจนเสียงดังปัง “ลั่วลั่วจะกลับมาสักครั้งก็ไม่

ง่ายเลย ทำไมถึงมาเจอฉู่หร่านได้!”

“ลั่วลั่วเห็นฉู่หร่านอยู่ที่นี่ เธอจะคิดว่าพวกเราจงใจหรือเปล่า!”