เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1281 ตามหานักพรตชั่ว
ทุกคนมีสีหน้าไม่สู้ดีนัก ซู่เซี่ยงหยางจึงโบกมือเหมือนไม่ใช่เรื่อง
ใหญ่อะไร “ฉันไม่ได้จะไปเดี๋ยวนี้สักหน่อย ยังต้องอยู่ช่วยที่ปรึกษาปี้
ทำความคุ้นเคยกับองค์กรก่อน”
เขาตบบ่าเจ้าหน้าที่วัยรุ่นคนหนึ่งเบา ๆ “เป็นผู้ชายอกสามศอก
อย่าร้องไห้แบบนี้สิ ฉันไม่ปลอบใจผู้ชายหรอกนะ”
เจ้าหน้าที่ “…”
ไจ๋โหรวสะอื้นสองครั้ง “ถ้าเราตามหานักพรตชั่วคนนั้นที่หนีไป
จากภูเขาซีติ่งได้ก็พอแล้วใช่ไหมคะ!”
ทุกคนต่างเงียบไป
ตอนนี้นักพรตชั่วที่ภูเขาซีติ่งหลบหนีไปแล้ว จะไปตามหาตัวอีก
ฝ่ายเจอง่าย ๆ ได้ยังไง
จี้ไจ่บอก “ผมจะลองกลับไปถามทางลัทธิเต๋าดู”
ไจ๋โหรวเช็ดหางตาที่เปียกชื้น “ฉันก็จะไปถามคนในเจ็ดสิบสอง
สำนักเซียนเหมือนกันค่ะ พวกเขาบำเพ็ญมาหลายร้อยปีแล้ว เป็นไป
ไม่ได้ที่จะไม่ทิ้งร่องรอยอะไรไว้เลย”
“เอาล่ะ เอาล่ะ พวกคุณกลับไปทำงานของตัวเองเถอะ!”
ซู่เซี่ยงหยางไล่พวกเจ้าหน้าที่ที่ยืนรายล้อมทั้งหมดออกไป
จากนั้นจึงวางกล่องลังของตัวเองเอาไว้ตรงที่ว่างแบบลวก ๆ แล้วพา
ฉู่ลั่วเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าปี้ฮั่นอิน
“เจ้านิกาย ต่อไปช่วงนี้ผมจะทำหน้าที่ช่วยให้ที่ปรึกษาปี้คุ้นเคย
กับองค์กรก่อนนะครับ” เขาหยินสมุดเล่มหนึ่งออกมาแล้วพลิกเปิดดู
“วันนี้จะเป็นการปลดปล่อยผีทารก”
“ก่อนหน้านี้ได้ทำการศึกษาค้นคว้าวิดีโอของนักพรตชั่วคนนั้น
ยันต์กับอาคมของเขา รวมถึงคำสาปล้วนถูกวิเคราะห์ออกมาแล้ว”
ปี้ฮั่นอินพูดด้วยความตื่นเต้น “หมายความว่าวันนี้ผมจะได้เห็น
ท่านปรมาจารย์ร่ายคาถากับตาตัวเองเหรอครับ?”
ซู่เซี่ยงหยางตอบ “ไม่ครับ วันนี้จี้ไจ่จะเป็นคนร่ายคาถา”
เมื่อเห็นสีหน้าผิดหวังของปี้ฮั่นอิน เขาจึงเอ่ยต่อไปว่า “จี้ไจ่เป็น
อัจฉริยะของลัทธิเต๋าและเป็นผู้สืบทอดของตระกูลจี้”
ปี้ฮั่นอินยิ่งแสดงความผิดหวังในดวงตาออกมาชัดเจน
จนกระทั่งมีหลายคนมาถึงห้องซึ่งถูกลงยันต์เอาไว้ ทารกผีถูกติด
ยันต์นอนนิ่งอยู่บนเตียงไม่ขยับเขยื้อน
บนตัวทารกผียังมีผ้าห่มลายดอกไม้ที่ไม่รู้ว่าเป็นเจ้าหน้าที่คน
ไหนนำมาห่มไว้ให้ ด้านข้างมีของเล่นจำนวนหนึ่งวางอยู่ ซ้ายังมีของ
จำพวกนมอะไรแบบนั้นด้วย…
“ที่ปรึกษาปี้สนใจลัทธิเต๋ามากไม่ใช่เหรอคะ?” ฉู่ลั่วชี้เข้าไปด้าน
ใน “คุณจะเข้าไปดูก็ได้นะคะว่านักพรตเต๋าที่แท้จริง แก้คำสาปกัน
ยังไง?”
เธอจ้องมองไปยังปี้ฮั่นอิน “ที่ปรึกษาปี้เคยเห็นนักพรตเต๋าแก้คำ
สาปมาก่อนหรือเปล่าคะ?”
“เคยเห็น ต้องเคยเห็นอยู่แล้วครับ” ปี้ฮั่นอินหัวเราะ “แต่การแก้
คำสาปของตระกูลจี้ผมยังไม่เคยเห็นเลย”
พูดจบ เขาก็เดินตามจี้ไจ่เข้าไปข้างในแล้ว
พอประตูปิดลง ซู่เซี่ยงหยางมองผ่านกระจกเข้าไปเพื่อดู
สถานการณ์ภายในห้อง ก่อนจะเหลือบมองฉู่ลั่วเล็กน้อย “คุณห้าม
พวกเจ้าหน้าที่สักหน่อยเถอะครับ ที่ปรึกษาปี้เป็นคนที่เบื้องบนส่ง
มานะ”
“และอย่าให้พวกเขามุ่งมั่นกับการตามหานักพรตชั่วอย่างเดียว”
“ฉันก็จะตามหาอยู่เหมือนกันค่ะ” ฉู่ลั่วเอ่ย
ซู่เซี่ยงหยางหันไป เขามองเธอด้วยสีหน้าไม่เข้าใจ
แต่ฉู่ลั่วกลับจ้องปี้ฮั่นอินซึ่งอยู่ในห้องนิ่ง ๆ ก่อนจะเอ่ย “เขาคน
นั้นมีปัญหา”
ซู่เซี่ยงหยางเลิกคิ้ว “คุณหมายถึงที่ปรึกษาปี้เหรอครับ?”
“ค่ะ”
จากนั้นเธอจึงเล่าเรื่องที่ปี้ฮั่นอินบุกเข้าไปในบ้านตระกูลฉู่ให้เขา
ฟัง “การที่เขาเข้ามาในองค์กร อาจจะไม่ใช่เรื่องดีก็ได้ ฉันจะรีบตาม
หานักพรตชั่วนั่นให้เจอ แล้วถ้าหานักพรตชั่วเจอเมื่อไหร่ คุณก็จะได้
มีเหตุผลไปเจรจากับเบื้องบนค่ะ”
ซู่เซี่ยงหยางพยักหน้ารับ “ช่วงนี้ผมจะช่วยจับตาดูเขาเอาไว้ แต่
ว่า…นักพรตชั่วจะตามหาตัวเจอได้ง่าย ๆ เหรอครับ?”
เพียงเขาพูดจบ เสียงโทรศัพท์ของฉู่ลั่วก็ดังแว่วขึ้นมา
เป็นสายจากเฉิงยวนที่ติดต่อมาหา
ฉู่ลั่วกดรับ ก่อนจะได้ยินน้าเสียงตื่นตระหนกของเฉิงยวนดังมา
จากอีกฝั่งของปลายสาย “ลั่วลั่ว เจ้ารีบกลับมาเถอะ!!!”
“ตอนนี้หูเสี่ยวหลีจะทุบตีจิ่งเจียเหยียนจนตายแล้ว!”
“พวกนางสองคนกำลังจะพังบ้าน!” เฉินยาวแทบจะกรีดร้องอย่าง
เสียสติอยู่รอมร่อ