เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1289 รู้จักหุบเหวเทพมรณะ

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอีกฝ่ายจิตใจเข้มแข็ง หรือเพราะไม่มีอะไรให้

ต้องเกรงกลัวจริง ๆ

กฎของนิกายเต๋าข่มขวัญเขาไม่ได้

กระทั่งวิชาอาคมแผ้วพานเขาไม่ได้เหมือนกัน

หูเสี่ยวหลีหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะตอบ “วางใจเถอะ ฉันมีของวิเศษ

อยู่”

ของวิเศษเหรอ

ของวิเศษอะไรกัน

หูเสี่ยวหลีเดินส่ายทรวดทรงองเอวด้วยท่าทางนวยนาดเข้าไปใน

ห้องสอบสวน

ผู้บำเพ็ญนอกรีตที่หลับตาในตอนแรกกลับเบิกตาโพลงด้วย

ความตกใจทันที วินาทีที่เห็นหูเสี่ยวหลีเข้ามา ลมหายใจเขาพลันเข้า

ออกถี่รัวเร็วขึ้นมาเสียอย่างนั้น

หูเสี่ยวหลีหยิบกระดาษออกมาแผ่นหนึ่ง พร้อมโบกมือให้กระจก

ด้านหลังตัวเอง

คำถามบนกระดาษแผ่นนี้ เป็นเรื่องที่พวกซู่เซี่ยงหยางต้องการ

สอบสวนคน

เธอนั่งบนเก้าอี้ด้วยท่าทางพราวเสน่ห์ กระดกขาตัวเองขึ้นอย่าง

ผ่อนคลาย แล้วใช้นิ้วเคาะโต๊ะเบา ๆ “คุณชื่ออะไร”

ผู้บำเพ็ญนอกรีตเม้มปาก ถลึงตามองเธออย่างเคียดแค้น

หูเสี่ยวหลีหยุดเคาะโต๊ะ แต่เปลี่ยนไปเคาะที่มือถือเบา ๆ สองครั้ง

ผู้บำเพ็ญนอกรีตเหงื่อตก ก่อนเอ่ยตอบ “สมญานามเต๋า ซิง

หวาย”

ซู่เซี่ยงหยางด้านหลังกระจกพลันเบิกตาโต “หูเสี่ยวหลีมีของ

วิเศษอะไรเหรอครับ มันเป็นอาคมเฉพาะของจิ้งจอกที่ใช้สะกดจิต

มนุษย์ใช่ไหมครับ”

“เราขอศึกษาวิชานั้นได้ไหมครับ”

ถ้าศึกษาและนำมาใช้ได้ การสอบสวนหลังจากนี้ก็คงง่ายขึ้น

เยอะเลย!

คำถามบนกระดาษแผ่นนั้นถูกถามออกไปเรื่อย ๆ และนักพรตซิง

หวายก็ไม่มีปิดบังแม้แต่น้อย

จนกระทั่งหูเสี่ยวหลีชำเลืองคำถามถัดไป เธอถามออกไปด้วย

น้าเสียงเนิบนาบ “คุณรู้จักหุบเหวเทพมรณะไหม”

นักพรตซิงหวายที่ให้ความร่วมมือกับการตอบมาโดยตลอดกลับ

ดวงตาเบิกกว้างหลังได้ยินคำถามนี้ เขามองหูเสี่ยวหลีด้วยท่าทาง

ตระหนกเล็กน้อย

หูเสี่ยวหลีรอคอยคำตอบจากเขา

ลมหายใจนักพรตซิงหวายรัวเร็วอยู่หลายวินาที

หูเสี่ยวหลีขมวดคิ้วเล็กน้อย ใช้นิ้วจิ้มมือถืออีกครั้ง

“…รู้จัก”

เมื่อเขาตอบเช่นนี้ สีหน้าทุกคนหลังกระจกเปลี่ยนไปกันหมด

ซู่เซี่ยงหยางกดปุ่มสนทนาและพูดกับหูเสี่ยวหลี “ถามเขาว่าหุบ

เหวเทพมรณะมีภูมิหลังยังไง อยู่ที่ไหน แล้วหุบเหวเทพมรณะต้องการ

อะไรทีครับ”

หูเสี่ยวหลีเอ่ยทวนคำถามนั้นกับอีกฝ่าย

นักพรตซิงหวาย “…”

หูเสี่ยวหลีหยิบมือถือขึ้นมาแล้วส่ายเบา ๆ ราวกับเป็นการข่มขู่

โดยไร้สุ้มเสียง

นักพรตซิงหวายถอนหายใจอย่างหนักหน่วง ก่อนหลับตาแล้ว

ตอบไป “หุบเหวเทพมรณะคือ…”

คำพูดที่เหลือไม่ทันได้ออกจากปาก สีหน้าของเขากลับ

เปลี่ยนไปกะทันหัน ลูกตาขยายตัวในเสี้ยววินาที สองมือดีดดิ้น

กระเสือกกระสน

“นี่มัน…”

ไม่รอให้คนอื่นได้สติ ฉู่ลั่วก็รีบปราดเข้าไป มือข้างหนึ่งของเธอ

จับหูเสี่ยวหลี ส่วนมืออีกข้างสะบัดยันต์ออกไปกีดขวางเลือดเนื้อที่

กำลังระเบิด และพลังหยินหนาแน่นที่โฉบปะทะเข้ามา

นักพรตซิงหวายตัวระเบิดแล้ว!

พลังหยินนั้นจู่โจมเข้ามาหาหูเสี่ยวหลีด้วยความดุดันและ

โหดเหี้ยม

ถ้าไม่ใช่ฉู่ลั่วเคลื่อนไหวว่องไวจนสามารถป้องกันการโจมตีนั้น

ได้ ป่านนี้หูเสี่ยวหลีคง…

หูเสี่ยวหลีกุมหน้าอก หอบหายใจอย่างนึกกลัวไม่หาย “ไม่อยาก

ตอบก็ไม่ต้องตอบสิ ทำไมต้องระเบิดตัวเองด้วย! เขาตายไปแล้ว แล้ว

วิญญาณ…”

เธอถึงกับผงะไป หันมองเศษชิ้นเนื้อและคราบเลือดมากมายด้วย

สัญชาตญาณทันที จากนั้นก็กวาดตามองรอบ ๆ ห้องอย่างรวดเร็ว

“วิญญาณล่ะ”

วิญญาณของผู้บำเพ็ญนอกรีตตัวเบ้อเริ่มนั่นล่ะ?

“สลายเป็นจุณแล้ว”

ฉู่ลั่วดึงมือกลับ สายตาทอดลงบนเศษเลือดเนื้อเหล่านั้น

พวกซู่เซี่ยงหยางก็ปรี่เข้ามา มองภาพนี้ด้วยความตะลึงเช่นกัน

“พวกเราตรวจสอบดูแล้ว บนตัวเขาไม่มีผนึกครับ ไม่มีทางระเบิด

ตัวเองเพราะไปกระตุ้นผนึกอะไรเข้าแน่นอน”

จี้ไจ่ขมวดคิ้วเป็นปม

“ถ้าไม่มีผนึก แต่ซิงหวายยังระเบิดตัวเองได้แบบนี้ คงเหลือเพียง

ความเป็นไปได้เดียว…”

สายตาทุกคนเพ่งไปยังห้องสอบสวน

บนกำแพงและโซ่ตรวนภายในห้อง ต่างมีอักขระวาดลงไว้ยั้วเยี้ย

เวลานั้น เศษเลือดเนื้อที่ระเบิดออกตกลงบนอักขระ มันส่งเสียง

ดังเปรี๊ยะปร๊ะ

ไม่นานอักขระก็เลือนหายไปอย่างเงียบเชียบ

เสียงของซู่เซี่ยงหยางทุ้มต่าและเย็นยะเยือก “เป็นฝีมือของคนใน

องค์กร”