เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1340 กระดิ่งช าระวิญญาณ

หัวหว่านมองเขาด้วยความเป็นกังวล

สายตาทั้งสองคู่สบประสานกัน

เฉิงยวนลอยไปอยู่ข้างฉู่ลั่ว แล้วพูดเสียงเบาราวกับสายลมพัด

ผ่านว่า “ถ้าข้ามองไม่ผิด วิญญาณที่ล่องลอยไปดูเหมือนจะเปื้อนหนี้

เลือดแล้ว!”

ฉู่ลั่ว “อืม”

“ดูแล้ว น่าจะไม่ใช่แค่ชีวิตเดียว”

หล่อนเดาะลิ้นสองที “วิญญาณล่องลอยนี้ค่อนข้างมี

ความสามารถนะ!”

ฟู่ปู้เสวี่ยนมองหัวกว่านอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะแย้มยิ้มอย่างสดใส

“ฉันไม่ได้เปลี่ยนไป ฉันยังอยากอยู่กับเธอและอยากอยู่กับฉู่ลั่ว”

หัวหว่าน “…”

ฟู่ปู้เสวี่ยนที่อยู่ตรงหน้ากับคนเมื่อก่อนเหมือนจะไม่มีอะไรที่

แตกต่างไป แต่กลับมีบางอย่างที่ดูไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

ตอนที่เธอรู้สึกโล่งใจนั้น ก็แอบถอนหายใจกับตัวเองอย่างเงียบ ๆ

เช่นกัน

“แล้วแต่นายเถอะ!” เธอพูดจบก็ยกกระเป๋าเดินทางของตัวเองไป

ที่ห้องของตน “แต่ถึงยังไงตอนนี้นายก็สามารถจัดการตระกูลฟู่ได้

ด้วยตัวเองแล้ว”

ฟู่ปู้เสวี่ยนรีบพูด “ฉันทำไม่ได้!”

เขาเดินตามหลังหัวหว่านไป ไม่ว่าเธอจะเดินไปไหนเขาเดินตาม

ทุกที่

จนกระทั่งพวกเขาทั้งสองคนหายไปตรงมุมบันได จิ่งเจียเหยียน

ถึงได้เดินเข้ามาหาพูดคุยด้วย “หนี้เลือดนี้…เยอะเกินไปหน่อยหรือ

เปล่า!”

“วิญญาณที่ล่องลอยออกไปต้องฆ่าคนมาไม่น้อยแน่ ถึงได้มีหนี้

เลือดหนักขนาดนี้!” จิ่งเจียเหยียนลูบขนบนแขนลุกชันตัวเองหลาย

ครั้ง “แต่โชคดีที่ฟู่ปู้เสวี่ยนสามารถผสานเข้ากับวิญญาณของตัวเอง

ได้…”

“มันก็ใช่…แต่หนี้เลือดหนักหนาขนาดนี้ ทำลายศีลธรรมไปได้

เลยนะ!”

เฉิงยวนลูบคางตัวเองด้วยท่าทางลึกซึ้งยากจะคาดเดา “วิธีการนี้

ถือว่าปราดเปรื่องมาก! ดึงวิญญาณ ย้ายวิญญาณ ฆ่าคน…ถุย ถุย

ถุย ต่อให้วิญญาณกลับมาอยู่ที่เดิม แต่ก็มีหนี้เลือด ไม่ได้ตายดี

หรอก”

“แผนการแบบนี้จะไม่ปรบมือให้ได้ยังไงกัน!”

ฉู่ลั่วมองไปยังจุดที่ฟู่ปู้เสวี่ยนยืนอยู่บนชั้นสอง แล้วดึงสายตา

กลับมา “ฉันจะไปยมโลกสักหน่อยนะ”

พูดจบ เธอก็หายตัวไปทันที

จิ่งเจียเหยียนเกาะไหล่เฉิงยวนพลางเอ่ย “อีกฝ่ายคาดการณ์ไว้

เป็นพันเป็นหมื่น แต่คาดไม่ถึงว่าฟู่ปู้เสวี่ยนจะมาอยู่กับลั่วลั่วของพวก

เรา ลั่วลั่วของพวกเราเก่งกาจมากจริง ๆ”

“เธอมีความสัมพันธ์ที่ดีมากกับทางยมโลก แค่เรื่องเล็กน้อยแบบ

นี้ ต้องจัดการได้อยู่แล้ว”

เฉิงยวนยกยิ้ม “สมกับเป็นผู้ขายเชื่อ”

ถ้าไม่ใช่พ่อบุญธรรมของฟู่ปู้เสวี่ยนเลือกทางออกให้ฟู่ปู้เสวี่ยน

ด้วยการให้มาอยู่กับฉู่ลั่ว

เกรงว่าถ้าฟู่ปู้เสวี่ยนคงถูกคนตระกูลฟู่ตามกลับไป หลังจากนั้น

ต่อให้วิญญาณของเขากลับมาอยู่ที่เดิม แต่ชีวิตคงจบสิ้นไปแล้ว

หนี้เลือดหนักหนาขนาดนี้ มีชีวิตอยู่ก็กระทบกับศีลธรรม เมื่อ

ตายไปก็ยังต้องรับโทษทัณฑ์ในนรก

อีกฝ่ายคาดเดาเรื่องของฟู่ปู้เสวี่ยนได้อย่างทะลุปรุโปร่ง

แต่น่าเสียดายที่เขามาเจอผู้ขายเชื่อเสียก่อน

สองชั่วโมงต่อมา ฉู่ลั่วก็กลับมาแล้ว ในมือของเธอยังถือสร้อย

ข้อมือเส้นหนึ่งมาด้วย

เธอส่งให้ฟู่ปู้เสวี่ยน

“รับไป สิ่งนี้สามารถระงับไอสังหารบนตัวนายได้ มันคือกระดิ่ง

ชำระวิญญาณได้มาจากยมโลกโดยตรง”

หัวหว่านพลันตกใจ “กระดิ่งชำระวิญญาณ! ทำไมเขาต้องพก

กระดิ่งชำระวิญญาณด้วยล่ะคะ!”

เฉิงยวนเล่าสถานการณ์แปลก ๆ ซึ่งเกิดขึ้นกับวิญญาณที่หลุด

ลอยออกไปของฟู่ปู้เสวี่ยนให้ฟังตามตรง

หัวหว่านได้ยินดังนั้น สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปอย่างมาก

“วิญญาณที่หลุดออกไปมีปัญหา แล้วถ้ากลับมาอยู่ที่เดิมแล้ว…”

ถ้ารู้แบบนี้ตั้งแต่แรก เธอคงไม่บังคับให้ฟู่ปู้เสวี่ยนเอาวิญญาณ

กลับคืนร่างไปหรอก

เฉิงยวนบอกต่อ “เขาขาดวิญญาณไปหนึ่งดวง ย่อมมีอาการ

ย่าแย่กว่าคนปกติ อีกอย่าง…หากสามจิตเจ็ดวิญญาณไม่ครบถ้วน ก็

จะถูกวิญญาณร้ายเข้าสิงร่างได้ง่าย”

ก่อนหน้านี้ฟู่ปู้เสวี่ยนได้พ่อบุญธรรมของเขาคอยปกป้อง ตอนนี้

ฉู่ลั่วก็กำลังปกป้องเขาอยู่

แต่ไม่อาจรับประกันได้ว่าจะมีสถานการณ์พิเศษอะไรหรือไม่

หัวหว่านยังคงหวาดกลัวอยู่ เธอหยิบกระดิ่งชำระวิญญาณด้วย

ความระมัดระวัง แล้วใส่ให้ฟู่ปู้เสวี่ยนพลางกำชับ “นายต้องใส่เอาไว้

ให้ดีนะ ต้องใส่ไว้ตลอดเวลา เข้าใจไหม?”

ทันทีที่สวมกระดิ่งชำระวิญญาณให้ ฟู่ปู้เสวี่ยนก็รู้สึกได้ว่า

ความรู้สึกอึดอัดบนตัวเขาจางหายไปไม่น้อย

“ฉันจะใส่เอาไว้อย่างดีเลย”