เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1341 คุณรู้ได้ยังไงว่าผมมาที่นี่
ทันทีที่หัวหว่านกลับมาบ้าน เธอก็เข้ามารับช่วงดูแลทุกอย่าง
ภายในบ้าน
เฉิงยวนวิ่งเข้ามาในห้องของฉู่ลั่ว “ข้าทำงานแย่ขนาดนั้นเลย
เหรอ? ข้าคิดว่าข้าทำได้ดีมากเลยนะ!”
“หว่านหว่านเอาแต่บ่นข้ามาสองวันแล้ว”
“รู้สึกว่าในปากของนาง ข้าทำอะไรก็ไม่ดีเลยสักอย่าง”
“ฉู่ลั่ว เจ้าบอกมา ข้าทำงานแย่ใช่หรือเปล่า”
หัวหว่านก็ตามเข้ามา มือข้างหนึ่งถือโทรศัพท์มือถือ มืออีกข้าว
เท้าเอว พลางจ้องมองเฉิงยวนด้วยความโกรธ “เธอไม่สนใจข้อความ
ส่วนตัวในแอ็กเคานต์ของคุณหนูเลย”
เฉิงยวน “ข้อความส่วนตัวพวกนั้นถ้าไม่มาขอบคุณ ก็
ประจบประแจง เอาอกเอาใจ มีอะไรต้องสนใจด้วย?”
“นี่เป็นงาน ไม่สนไม่ได้” หัวหว่านโมโห
ทั้งสองคนจ้องมองกัน ก่อนจะหันไปมองฉู่ลั่วที่ยืนอยู่ด้านข้าง
พร้อมกัน
“ฉู่ลั่ว เจ้าบอกมา ข้อความส่วนตัวพวกนี้ต้องสนใจไหม?”
“คุณหนู คุณตัดสินเลยค่ะ!”
ฉู่ลั่ว “…”
เธอกะพริบตา “ฮั่วเซียวหมิงมาแล้ว ฉันจะลงไปดูหน่อย”
ไม่รอให้ทั้งคู่รู้สึกตัว ฉู่ลั่วก็รีบเดินอ้อมพวกเขา และลงไปข้างล่าง
แล้ว
เธอเพิ่งลงมาข้างล่าง ฮั่วเซียวหมิงก็พาดีไซเนอร์คนหนึ่งมาด้วย
ด้านหลังยังมีบอดี้การ์ดสองคนกำลังเข็นเสื้อผ้ากองใหญ่เข้ามา
“คุณรู้ได้ยังไงว่าผมมาที่นี่?” ฮั่วเซียวหมิงมองฉู่ลั่วที่อยู่ใน
ห้องรับแขกด้วยความสงสัย
ฉู่ลั่ว “คำนวณดูน่ะ”
ฮั่วเซียวหมิง “…คุณคำนวณว่าผมจะมาเมื่อไหร่เหรอ?”
ดวงตาสีดำขลับของเขาเป็นประกาย ตอนที่มองฉู่ลั่วยังมีรอยยิ้ม
จาง ๆ กับความประหลาดใจเล็กน้อย
ที่แท้เธอก็กำลังรอให้เขามาหาเธอ
“ไม่ใช่ หัวหว่านกับเฉิงยวนมาหาฉัน ให้ฉันตัดสินบางอย่าง ฉัน
แสดงความคิดเห็นอะไรไม่ออก เลยแอบคำนวณในใจว่ามีทางหนี
ออกมาได้ไหม ก็บังเอิญคำนวณออกมาเป็นคุณพอดี”
ฮั่วเซียวหมิงสีหน้าชะงักค้างไปชั่วขณะ ก่อนจะยิ้มออกมาอย่าง
กลั้นไม่อยู่
นี่สิ ถึงจะสมกับเป็นฉู่ลั่ว
เขาชี้ไปยังดีไซเนอร์ที่อยู่ข้างหลังกับกองเสื้อผ้า “นี่คือชุดที่ตัด
ออกมาตามภาพวาดที่ซ่งเมี่ยวเมี่ยวให้ดีไซเนอร์เอาไว้”
ดีไซเนอร์กำลังพูดคุยกับซ่งเมี่ยวเมี่ยว
“หนูน้อย หนูมีพรสวรรค์มากจริง ๆ นะ! โตไป หนูอยากเป็นดีไซ
เนอร์หรือเปล่า! พี่สามารถแนะนำอาจารย์ให้หนูตอนนี้ได้เลยนะ!”
ซ่งเมี่ยวเมี่ยวมองดูเสื้อผ้าหลากสีสันที่เรียงรายอยู่ด้วยตาเป็น
ประกาย เธอไม่ได้ตอบคำถามของดีไซเนอร์ แต่วิ่งไปหยุดตรงหน้า
เสื้อผ้าที่ออกแบบ “สวยมากค่ะ!”
ดีไซเนอร์ เดินตามไป “ใช่เลย ใช่เลย! เสื้อผ้าที่หนูออกแบบ มี
เอกลักษณ์เฉพาะตัวมาก พี่แค่ปรับขนาดกับความสั้นความยาว
เล็กน้อย อย่างอื่นไม่มีอะไรเปลี่ยนเลยจ้ะ และมันก็ดูดีมากจริง ๆ ”
“เสื้อผ้าสไตล์จีนแบบใหม่ ก็…มีสีสันสวยงามมาก!”
เธอมองซ่งเมี่ยวเมี่ยวด้วยสายตาร้อนแรง
น่ารัก!
รู้ความ!
แถมยังฉลาด!
อยากขโมยกลับไปจังเลย!
กรี๊ดดด!
ดีไซเนอร์กรีดร้องในใจ แววตาของเธอยิ่งตื่นเต้นขึ้นไปอีก
“ไม่ได้หรอกนะ! เมี่ยวเมี่ยวของพวกเราขโมยไปไม่ได้!” ทันใด
นั้นก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา
ดีไซเนอร์หันไปมอง ก็เห็นเฉิงยวนมาอยู่ข้างตัวเองตั้งแต่ตอน
ไหนไม่รู้ “คุณหนูเฉิง! ฉัน…”
“เจ้าพูดความในใจออกมาแล้ว
“…” ดีไซเนอร์ยิ้มเขิน
เฉิงยวนเดินเข้าไป แล้วอุ้มซ่งเมี่ยวเมี่ยวขึ้นมา ก่อนจะมองไปทาง
ดีไซเนอร์ด้วยท่าทางภูมิใจ “เมี่ยวเมี่ยวของพวกเราน่ารักที่สุดในโลก
สวยที่สุดในโลก ฉลาดที่สุดในโลก!”
“ใครก็สู้เมี่ยวเมี่ยวของพวกเราไม่ได้!”
“ใครก็อย่าคิดจะขโมยเมี่ยวเมี่ยวของพวกเราไป”
ดีไซเนอร์สีหน้าเขินอายกว่าเดิม
เฉิงยวนที่อุ้มซ่งเมี่ยวเมี่ยว ตื่นเต้นมาก “เมี่ยวเมี่ยว เจ้าเก่งเกินไป
แล้ว! เสื้อผ้าที่เจ้าออกแบบสวยมากจริง ๆ !”
“ถึงเจ้าจะยังเด็ก ไม่เคยเรียนออกแบบมาก่อน แต่ก็เก่งสุดยอดไป
เลย!”
มือน้อยของซ่งเมี่ยวเมี่ยวโอบรอบคอเฉิงยวน เธอถูไถกับแก้ม
ของเฉิงยวน “พี่ยวนยวน หนูไม่เสียใจ ไม่เศร้าอะไรเลยค่ะ”
เฉิงยวนลูบผมของเธออย่างแผ่วเบา “พวกเราไปดูเสื้อผ้ากัน
เถอะ! เสื้อผ้าสวยขนาดนี้ ต้องให้คนที่สวยไม่แพ้กันอย่างพวกเราใส่
แน่นอนอยู่แล้ว!”
“เร็วเข้า ๆ ๆ โทรเรียกทุกคนมารับเสื้อผ้าปีใหม่กันเถอะ”
หล่อนพูดเร่งหัวหว่าน
YOU MAY ALSO LIKE
