เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1354 เทพเอกเก้าญาณ

ท่ามกลางเสียงกรีดร้องของเถาซูเยียน ศึกชิงตำแหน่งราชา

ปีศาจก็เปิดฉากอย่างเป็นทางการแล้ว

หน้าจอใหญ่มีรายชื่อศึกชิงของรอบนี้ปรากฏขึ้นมา

รวมแล้วต้องประลองทั้งหมดห้ายก

แข่งกันหนึ่งวันต่อหนึ่งยก ทุกยกถูกจัดให้ประลองพร้อมกันสาม

คู่

“ดอกบีโกเนีย ดอกบีโกเนีย เธออยู่ในรายชื่อ เธออยู่ในรายชื่อ

ด้วย!”

ซ่งเมี่ยวเมี่ยวกอดดอกบีโกเนียอย่างมีความสุขแล้วชูเธอขึ้นสูง

ไม่รู้สึกเลยว่าดอกบีโกเนียหดกลับเข้าดินไปอย่างสิ้นเชิงแล้ว

“คู่ต่อสู้ของดอกบีโกเนียคือ…”

เฉิงยวนหรี่ตา นึกสงสัยสิ่งที่ตัวเองเห็น ก่อนจะก้มมองหน้าจอ

เล็กตรงหน้าตัวเอง แล้วพบว่าไม่ได้ดูผิด

“เทพอู่ทง?”

“คงไม่ใช่เทพอู่ทงที่ข้าคิดกระมัง!”

บนหน้าจอใหญ่แสดงรูปของดอกบีโกเนียและเทพอู่ทงแล้ว

เห็นชัด ๆ ว่าคือเทพอู่ทงนั่นแหละ

เฉิงยวนปรายตามองดอกบีโกเนียที่ไม่เหลือแม้แต่เงาแวบหนึ่ง

แล้วหันมองฉู่ลั่ว “เช่นนี้ไม่นับว่าโกงหรือ เป็นเทพอู่ทงแล้วต้องออก

โรงทีเดียวห้าตนเชียวนะ”

ซ่งเมี่ยวเมี่ยวกล่าวสำทับ “ใช่แล้ว ใช่แล้ว!”

เฉิงยวนคว้าดอกบีโกเนียมาด้วยหน้าตาเดือดดาล “ไม่ได้ ข้า

ต้องไปคุยกับพวกเขา โกงกันแบบนี้ได้อย่างไร”

ดอกบีโกเนียในกระถางยื่นใบเล็ก ๆ ออกมาใบหนึ่ง หันซ้ายที

ขวาที

ฝูงภูตผีปีศาจพากันไปหาเทพอู่ทงอย่างเป็นขบวนยิ่งใหญ่ ฉู่ลั่ว

กลับทอดสายตาไปยังรายชื่อแข่งขันกลุ่มที่สาม

“เทพเอกเก้าญาณ!”

สิงโตเก้าหัวตัวหนึ่งกระโจนออกจากทางเข้า ขนยาวทั้งตัวเป็นสี

เขียว หัวทั้งเก้าเป็นสีแดงฉานและมีหน้าตาโหดเหี้ยมจัด

ทันทีที่มันออกโรง หัวทั้งแปดฝั่งซ้ายและขวาก็อ้าปากคำราม

อย่างพร้อมเพรียง สายลมแห่งปีศาจโหมกระหน่า เหลือเพียงหัวตรง

กลางที่รักษาความชืดชาของสีหน้า สายตามองตรงไปยังเหยี่ยวปีก

ยักษ์ฝ่ายตรงข้าม

ฉู่ลั่วลุกยืนเดินไปอยู่ข้างรั้ว

ไม่ใช่แค่เธอ ปีศาจที่เหลือลุกยืนกันหมด เสียงตกตะลึงดังเซ็งแซ่

“เทพเอกเก้าญาณนี่!”

“เทพเอกเก้าญาณมาจริงเหรอเนี่ย ก่อนหน้านี้ก็ได้ยินมาว่าเทพ

เอกเก้าญาณจะมา แต่ไม่เห็นตัวเป็น ๆ สักที ฉันก็นึกว่าเป็นเรื่องเท็จ

เสียอีก”

ฮั่วเซียวหมิงเห็นฉู่ลั่วมีสีหน้าคร่าเครียด จึงเอ่ยถามออกไป “เทพ

เอกเก้าญาณตนนี้มีอะไรไม่ชอบมาพากลเหรอ”

ฉู่ลั่วล้วงมือถือติดต่อไปหาซู่เซี่ยงหยางพลางตอบไปเขา “ปีศาจ

ในไซอิ๋วที่ขนานนามตัวเองว่าเทพได้ นอกจากมหาเทพเทียมฟ้าซุน

หงอคงแล้ว ก็มีเขานี่แหละ”

“เขาไม่เห็นแก่เนื้อถังซัมจั๋ง เพิกเฉยต่อชื่อเสียง แต่เห็นคุณค่า

ในมิตรไมตรีทั้งยังมีคุณธรรม”

“ถึงแม้เหตุการณ์จริงจะแตกต่างจากที่บรรยายไว้ในตำนานไซอิ๋

วบ้าง แต่ส่วนใหญ่ก็สอดคล้องกับความจริง”

ซู่เซี่ยงหยางได้รับข้อความจากฉู่ลั่วแล้วจึงรีบเดินทางมา เขา

มองลงไปที่สิงโตเก้าหัวผู้เอาชนะปีศาจเหยี่ยวปีกยักษ์ได้ง่ายดาย

พร้อมกับฉู่ลั่ว

ปีกมหึมาของปีศาจเหยี่ยวปีกยักษ์ถูกกระชากออกไปข้างหนึ่ง

นอนจมกองเลือดอยู่บนเวที ร้องโหยหวนไม่หยุดหย่อน

ส่วนเทพเอกเก้าญาณนั้นไร้ร่องรอยขีดข่วน หัวทั้งเก้าแหงนมอง

ฟ้าคำรามเสียงยาว

ฝูงปีศาจส่งเสียงไชโยดังก้องสะเทือนแก้วหู

เหยียนอันอี้รีบขึ้นไปประกาศชัยชนะของเทพเอกเก้าญาณ

ซู่เซี่ยงหยางมองภาพที่เทพเอกเก้าญาณฉีกปีกของปีศาจเหยี่ยว

ปีกยักษ์แล้วขมวดคิ้ว “ก่อนหน้านี้ถึงมันจะขนานนามตัวเองว่าเทพ

เอกเก้าญาณ แต่ปีศาจส่วนใหญ่ต่างอวดอ้างสมญานาม ตัวมันก็ไม่

เคยปรากฏตัวด้วยร่างจริงของสิงโตเก้าหัว พวกเราเลยบันทึกว่ามัน

เป็นปีศาจสิงโตตาเขียวหัวแดงมาตลอด”

ใครจะคิดว่ามันคือเทพเอกเก้าญาณจริง ๆ!

เขาพลิกดูบันทึกเกี่ยวกับเทพเอกเก้าญาณอย่างรวดเร็ว “มันถือ

กำเนิดมาก็มีระดับสูงแล้ว อยู่ในตำแหน่งเทพ ทำไมถึงยัง…อยู่ในโลก

มนุษย์ล่ะ”

แล้วยังเข้าร่วมศึกชิงตำแหน่งราชาปีศาจอะไรนี่อีก

ฉู่ลั่วเห็นเทพเอกเก้าญาณกลายร่างเป็นสิงโตธรรมดาแล้ว

สายตาก็พลันอึมครึมลง

เวลานั้นเอง สถานที่แข่งขันหมายเลขหนึ่งก็ส่งเสียงติ๊ง รายชื่อผู้

ชนะปรากฏออกมา

[ผู้ชนะ : ปีศาจดอกบีโกเนีย!]

บนเวทีประลอง เทพอู่ทงล้มกองกับพื้นกันหมด แต่ละคนไม่

กระอักเลือดก็มือเท้าหักงอ ต่างพากันคร่าครวญอยู่

ฝูงปีศาจที่ถูกเทพเอกเก้าญาณดึงความสนใจไปหมดในตอน

แรก ถูกปีศาจดอกบีโกเนียที่ยังอยู่ในร่างเดิมดึงดูดไปทั้งหมด

ในตอนนี้