เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1360 เทพธิดาน้อยของฉันมาแล้ว
จิ่งอันฉิงส่งเสียงออกมาอย่างเย็นชา แล้วยกมือขึ้นโจมตีวงกลม
แสงสีทองนั้นต่อ
ซุนหย่าจิ้งกำลังมองเธออยู่อย่างมีสมาธิแน่วแน่
หลังจากการโจมตีหยุดลงแล้ว เธอก็เอนกายลงบนพื้นด้วย
ท่าทางที่สง่างามและมีเสน่ห์แล้วบอก “ข้อที่สอง คือต้องรู้จักตัวเองให้
ถ่องแท้ ก่อนอื่นต้องรู้ว่าข้อได้เปรียบของตัวเองอยู่ที่ไหน แล้วเธอถึง
จะรู้ว่าจะสามารถดึงดูดผู้ชายแบบไหนได้”
“อย่างฮั่วเซียวหมิง เขาเป็นคนหน้าตาหล่อเหลา ฐานะทางบ้าน
โดดเด่น ความสามารถของเขาก็แข็งแกร่งมาก แถมยังรู้ความ
แข็งแกร่งของตัวเองเป็นอย่างดีด้วย เขาจะชอบผู้หญิงแบบไหนล่ะ?”
จิ่งอันฉิงโกรธจนโจมตีใส่กับแสงทอง แต่แสงทองนั้นไม่มี
ปฏิกิริยาใด ๆ เลย
“ฉันไม่เชื่อหรอกนะว่าเธอจะไม่ออกจากรัศมีนี้ไปตลอด!”
ซุนหย่าจิ้งทำราวกับว่าไม่ได้ยิน แล้วพูดออกมาอย่างช้า ๆ “เขา
ชอบผู้หญิงแบบไหน ฉันไม่สามารถตัดสินได้หรอก แต่ผู้หญิงแบบ
ไหนที่เขาไม่ชอบเนี่ย ฉันก็พอจะคาดเดาได้อยู่นะ”
“ผู้หญิงที่วนเวียนอยู่รอบ ๆ เขาทั้งวัน เขาจะชอบไหม?”
“ผู้หญิงที่ไม่สนใจอะไรเลยนอกจากความรักล่ะ เขาจะชอบ
ไหม?”
“แล้วผู้หญิงที่อารมณ์แปรปรวนมาก ๆ เขาจะชอบหรือเปล่า?”
“เธอพูดออกมาเอง ว่าพี่สาวของเธอไปเหยียบทุ่นระเบิดของเขา
อย่างจังเลยไม่ใช่เหรอ ไปเหยียบทุ่นระเบิดของเขาแบบนี้ แถมวัน ๆ
ยังเอาแต่คิดว่าเขาชอบพี่สาวของเธออีก พวกเธอสองพี่น้องจะบ้า
หรือเปล่า”
“ด้วยมุมมองของฉัน ในฐานะตัวแทนผู้เฒ่าจันทรา พี่สาวเธอไม่
มีหวังหรอก”
“เธอจะไปเข้าหาฟู่ปู้เสวี่ยนก็ไม่มีหวังเหมือนกัน”
ดวงตาแดงก่าของจิ่งอันฉิงมองจ้องเธออย่างดุร้าย
ซุนหย่าจิ้ง “เธอจ้องฉันไปก็ไม่มีประโยชน์หรอกนะ ไม่มีหวังก็คือ
ไม่มีหวัง! บนโลกในนี้มีผู้ชายตั้งมากมาย ถ้าคนนี้ใช้ไม่ได้ก็เปลี่ยน
คนสิ”
“พวกเธอสองพี่น้องทำอย่างกับไม่เคยพบเจอผู้ชายไปได้ คิดแต่
จะต้องประจบประแจงแย่งเอาผู้ชายของคนอื่นไม่หยุด”
ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความรังเกียจ ไม่ได้มีท่าทีหวาดกลัวสี
หน้าโกรธเคืองของจิ่งอันฉิงเลยแม้แต่น้อย “ฉันจะบอกกับเธอนะ การ
ประจบประแจงมันก็มีการแบ่งระดับ ถ้าอย่างที่พวกเธอสองพี่น้องทำ
แบบนี้ ทั้ง ๆ ที่รู้อยู่ว่าผู้ชายเขามีแฟนแต่ยังจะไปตามประจบเนี่ย”
“แบบนั้นมันเป็นระดับต่าที่สุดในการประจบประแจงเลยนะ”
“ในโลกแห่งการประจบประแจง คงดูถูกพวกเธออยู่แน่”
“เธอ…” จิ่งอันฉิงโกรธแล้วหันหลังเดินจากไป แต่พอเดินไปถึง
ปากถ้าก็หันกลับมาจ้องมองซุนหย่าจิ้งอย่างมาดร้ายอีกครั้ง “ยันต์จะ
หมดฤทธิ์ในหนึ่งวัน พอถึงเวลานั้น…”
แล้วจิ่งอันฉิงก็เดินจากไป
ซุนหย่าจิ้งถอนหายใจออกมาเบา ๆ อย่างโล่งอก
เธอเอายันต์ที่ซ่อนเอาไว้ออกมาอย่างระมัดระวัง อักขระบนยันต์
จางลงไปบ้างแล้ว
อักขระของเทพธิดาน้อยสุดยอดมากเลย
แต่จิ่งอันฉิงก็ไม่ใช่คนที่จะไปล้อเล่นด้วยได้เหมือนกัน!
ทุกการโจมตีของเธอล้วนสร้างผลกระทบต่อยันต์ทั้งสิ้น
“ปรมาจารย์ ถ้าคุณยังไม่มาช่วยฉัน ก็รอให้ฉันกลายร่างเป็นผี
ร้ายแล้วค่อยมารับฉันไปเถอะ!” แล้วเธอก็ซ่อนยันต์ไว้อีกครั้ง
จะให้จิ่งอันฉิงพบสิ่งนี้ไม่ได้เป็นอันขาด
ถ้าผู้หญิงบ้าคนนั้นรู้ว่าการโจมตีของเธอได้ผล ไม่รู้เลยว่าเธอจะ
บ้าไปถึงขนาดไหน
ซุนหย่าจิ้งกำลังจะเก็บซ่อนยันต์เอาไว้เสร็จแล้ว แต่จู่ ๆ ก็มีเสียง
ดังมาจากข้างนอก
เธอจึงผุดลุกขึ้นมา
พวกผีที่จากไปแล้วก่อนหน้านี้ ลอยกลับมาอีกครั้ง
“เร็วเข้า ๆ ๆ เล่าเรื่องต่อสิ”
“เรื่องของเทพธิดาน้อยน่ะ!”
“เรื่องปีศาจงูกับปีศาจจิ้งจอกแย่งนักบวชด้วย”
พวกผีพากันมาล้อมวงรอบซุนหย่าจิ้งไว้
แต่สายตาของซุนหย่าจิ้งกลับจ้องมองไปที่ปากถ้าอย่างตกตะลึง
“คุณมองอะไรน่ะ?”
ซุนหย่าจิ้งกระโดดพรวดขึ้นมาอย่างตื่นเต้นทันที “ปรมาจารย์
ของฉันมาแล้ว เทพธิดาน้อยของฉันมาแล้ว! กรี๊ด！”
พวกผีเห็นซุนหย่าจิ้งมีท่าทีตื่นเต้นแบบนั้น ต่างก็มองหน้ากันไป
มา
YOU MAY ALSO LIKE
