เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1365 เขากักมังกร
ซุนหย่าจิ้งแสร้งทำเป็นครุ่นคิด แล้วก้มลงมองจิ่งอันฉิงที่ดูเหมือน
กำลังกระอักกระอ่วนอยู่ “เจ้าโลก คนผีปีศาจเทพล้วนไม่ได้ทั้งหมด
เลย ถ้าอย่างนั้นฉันควรจะเรียกใครมาช่วยเจ้าโลกดีล่ะ?”
จิ่งอันฉิงเบิกตาโตจ้องมอง พร้อมกับการหายใจหอบถี่
ซุนหย่าจิ้งยิ้มจาง ๆ แล้วรอต่อไป
กระทั่งรอมาสักพักหนึ่งก็ยังไม่มีคำพูดอะไรกลับมาจึงลุกขึ้น “ฉัน
เข้าใจแล้ว เธอก็แค่พูดมา เป็นฉันเองที่โง่และไร้เดียงสาเกินไปที่ไป
เชื่อคำพูดของเธอ!”
จิ่งอันฉิงกัดฟันกรอด พร้อมส่งเสียงราวกับสัตว์ร้ายอยู่ในลำคอ
หูเสี่ยวหลีกลอกตาแล้วบอกว่า “เธอรู้ไหมว่าตัวเองทำให้คน
เกลียดชังเธอไปมากแค่ไหนแล้ว”
ซุนหย่าจิ้งยักไหล่ก่อนจะเอ่ย “ช่วยไม่ได้ ก็สวรรค์ล้วนอิจฉาคน
เก่งนี่นา ยิ่งไปกว่านั้นการที่พวกคนธรรมดาอย่างพวกเธอจะอิจฉา
คนเก่งกาจอย่างฉัน มันก็สมควรแล้ว”
หูเสี่ยวหลีหายใจเข้าลึก ๆ แล้วกำหมัดแน่นพลางพูดเสียงเบา
“ฉันก็น่าจะคิดได้นานแล้ว ว่าคนนิสัยแบบเธอคงจะออกไปข้างนอก
แค่ตอนกลางวันเท่านั้น”
จิ่งเจียเหยียน “ทำไมล่ะ?”
หูเสี่ยวหลี “เพราะไม่ช้าก็เร็ว จะต้องถูกคนเอากระสอบมาคลุมหัว
ใส่น่ะสิ”
จิ่งเจียเหยียน “ฮ่า ๆ ๆ เสี่ยวหลี ทำไมจู่ ๆ เธอก็มีอารมณ์ขันแบบ
นี้ได้เนี่ย”
หูเสี่ยวหลีเหลือบมองซุนหย่าจิ้งที่กลายเป็นวิญญาณไปแล้วลอบ
ถอนหายใจ
นี่เธอไม่ได้มีอารมณ์ขัน แต่ปลงต่างหาก!
ผ่านไปสักพักหนึ่งพวกผีก็วิ่งกลับมาพร้อม ๆ กัน “ปิ่นปักผม
ทองคำของฉันให้คุณนะ นี่เป็นของที่ฝังมากับฉันตอนที่ตาย อันที่ฉัน
เลือกมาให้เป็นชิ้นที่แพงที่สุดเลย”
“นี่คือทองคำแท่งที่ฝังมากับศพฉัน ได้ยินว่าสามารถเอาไป
แลกเปลี่ยนเป็นเงินในโลกมนุษย์ได้เยอะมากเลยนะ ฉันให้คุณ”
“นี่คือของฉันเอง…”
“สิ่งนี้ฉันให้นะ”
ไม่นานนัก ตรงหน้าของซุนหย่าจิ้งก็มีสมบัติเป็นกองแล้ว
“เอ๊ะ ๆ ๆ รอฉันด้วย!” ผีเด็กวิ่งเข้ามา แล้วยื่นลูกบอลสีดำไปที่มือ
ของซุนหย่าจิ้ง “ฉันให้คุณ! นี่คือสิ่งที่มีค่าที่สุดของฉันเลย”
มันคือลูกบอลสีดำขนาดประมาณเท่าฝ่ามือ ลักษณะแข็ง ๆ มอง
วัสดุไม่ออกเลย
ซุนหย่าจิ้งมองลูกบอลสีดำนั้นอยู่สักพักหนึ่งด้วยสีหน้าลำบากใจ
“คุณบอกความจริงกับฉันนะ นี่คือ…วัสดุปกติหรือเปล่า?”
ผีเด็กเอ่ยถาม “อะไรเหรอ?”
“มันคือก้อนอึที่กลายเป็นหินหรือเปล่า?”
“ไม่ใช่สักหน่อย”
“เป็นศพคุณที่กลายเป็นหินเหรอ?”
“ศพของฉันกลายเป็นขี้เถ้าไปตั้งนานแล้ว” ผีเด็กยกมือขึ้นเท้า
เอวอย่างโกรธ ๆ “มันคือลูกบอลมังกร”
ซุนหย่าจิ้งยกลูกบอลสีดำในมือขึ้นมาด้วยสีหน้าไม่เชื่อ “คุณ
บอกว่าลูกบอลสีดำนี่คือลูกบอลมังกรเหรอ?”
“ใช่ มันคือลูกบอลมังกร” ผีเด็กเงยหน้าขึ้นแล้วพูด “ฉันเป็นคน
ที่ตายเร็วที่สุดในบรรดาคนที่นี่ ตอนที่ฉันตายที่แห่งนี้ยังไม่ได้เรียกว่า
เขาจินหลี่เลย ยังเรียกกันว่าเขากักมังกรกันอยู่”
“รู้ไหมว่าทำไมถึงเรียกที่นี่ว่าเขากักมังกร? ก็เพราะว่าที่แห่งนี้ถูก
สำนักเต๋าปราบปรามมังกรดำชั่วร้ายเอาไว้
“พวกคุณคงไม่รู้ ตอนนั้นมีผู้บำเพ็ญเพียรลงไปปราบมังกรดำทุก
วัน มีครั้งหนึ่งที่ฉันแอบตามลงไป แล้วก็เห็นพวกเขาดึงแก่นวิญญาณ
ออกจากร่างของมังกรดำไป”
สิ่งที่ผีเด็กพูดมันมหัศจรรย์มาก ผีตนอื่น ๆ ไม่มีใครฟังเลย ต่าง
พากันไปล้อมซุนหย่าจิ้งไว้แล้วบอกให้เธอกลับมาหาบ่อย ๆ
ผีเด็กกระทืบเท้าอยู่ตรงนั้นอย่างโมโห จนกระทั่งสังเกตเห็นพลัง
อันแข็งแกร่งมาถึงข้างตัว
พอเงยหน้าไปก็เห็นว่าเป็นฉู่ลั่ว
เขาจึงพูดอย่างกังวล “สิ่งที่ฉันพูดเป็นเรื่องจริงนะ ก่อนหน้านี้ที่นี่
มีชื่อว่าเขากักมังกรแล้วหลังจากนั้นถึงได้…เปลี่ยนชื่อไป”
ฉู่ลั่วพูดขึ้นมา “ฉันเชื่อคุณ ฉันแค่อยากจะถามสักหน่อยว่าคุณ
ได้ลูกบอลมังกรนี้มาได้ยังไง?”
ผีเด็ก “ก็หลังจากที่พวกเขาดึงแก่นวิญญาณมังกรดำไปแล้ว
มังกรดำก็บ้วนลูกบอลนี้ออกมา แล้วให้ฉันเอามันไป”
YOU MAY ALSO LIKE
