เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1366 ยามังกร
ฉู่ลั่วเอาลูกบอลสีดำนั้นมาสังเกตอย่างละเอียดในมือ
แล้วผีเด็กก็พูด “ใช่ลูกบอลมังกรไหม มันต้องเป็นลูกบอลมังกร
แน่นอน”
“เป็นยามังกรค่ะ เป็นยาภายในของมังกร”
ทันทีที่คำว่ายาภายในหลุดออกมา จิ่งเจียเหยียนกับหูเสี่ยวหลี
ต่างพากันพุ่งเข้ามาล้อมลูกบอลสีดำนั้นไว้เลย “ยาภายในของมังกร
รูปร่างเป็นแบบนี้เหรอ? มองไม่ออกเลยสักนิดว่าเป็นยาภายใน”
“ตำนานไม่ได้เรียกว่าลูกบอลมังกรหรอกเหรอ?”
“ลูกบอลมังกรเป็นเพียงอัญมณีที่บรรจุอยู่ใต้คางของมังกรเท่า
นั้นเอง แต่เพราะว่ามันปนเปื้อนพลังมังกรจึงสามารถปัดเป่าสิ่งชั่วร้าย
ได้ แต่ยามังกรมันแตกต่างกัน”
จิ่งเจียเหยียนยื่นมือไปสัมผัสลูกบอลสีดำนั้นแล้วพูด “มันคล้าย ๆ
กับยาปีศาจเลย ให้ตายสิ ที่นี่มีมังกรอยู่จริง ๆ แถมยังเป็นมังกรดำ
ด้วย ไม่รู้ว่าเกี่ยวข้องอะไรกับหมิงคุนหรือเปล่า”
ฉู่ลั่วมองไปทางผีเด็กแล้วเอ่ยถามออกไป “คุณยังรู้อยู่ไหมว่าจะ
ไปที่ที่มังกรดำอยู่ได้ยังไง?”
ผีเด็กส่ายหน้า “หลังจากผู้บำเพ็ญพวกนั้นเอาแก่นวิญญาณ
ของมังกรดำไปแล้ว พวกเขาก็กลับมาอีกครั้งแล้วก็พบว่ามังกรดำ
หลับลึกไปแล้ว”
“พวกเขาตามหาจนทั่วทั้งภูเขาอยู่เป็นเวลานานแต่ก็ไม่พบลูก
บอลมังกร…เอ่อ ยามังกร พวกเขาไม่ได้เก่งกาจเหมือนคุณ มองไม่
ออกว่านี่คือยามังกร”
หูเสี่ยวหลีพูดขึ้นมา “ใครจะไปมองออกกันเล่า บนโลกนี้มีกี่คน
กันที่เคยเห็นยามังกร ใครจะไปนึกว่ายามังกรจะรูปร่างเป็นแบบนี้”
ผีเด็กตื่นเต้นมาก ๆ “แต่เธอมองออกนี่ไง!”
ฉู่ลั่วก้มหน้ามองยามังกรในมือ “ฉันก็แค่รู้สึกถึงกลิ่นอายที่
คุ้นเคยเท่านั้นเอง”
คุ้นเคย!
แต่ไม่กล้าจะเชื่อ!
ฉู่ลั่วออกแรงเขย่ายามังกรในมือเบา ๆ แล้วจ้องมองผีเด็กพลาง
เอ่ยถาม “คุณยังจำได้หรือเปล่าว่าไปสถานที่ที่มังกรดำอยู่ยังไง?”
“ตอนนี้ไปไม่ได้แล้วล่ะ” ผีเด็กส่ายหน้าแล้วพูดต่อ “ผู้บำเพ็ญ
พวกนั้นปิดผนึกที่นี่เอาไว้แล้ว ไม่เพียงแค่ปิดผนึกมังกรดำไว้ที่นี่นะ
แม้แต่ผีอย่างพวกเราก็ถูกผนึกไว้ที่นี่ด้วย”
เขากางมือทั้งสองออก “ผีที่นี่ถ้าเข้ามาแล้วก็อย่าได้คิดว่าจะ
ออกไปได้เลย เว้นเสียแต่ว่ามีโอกาสพิเศษ”
ผีผู้หญิง “ใช่เลย! หลายปีมานี้แค่ใช้สองมือนับจำนวนคนที่
ออกไปได้ก็นับพอแล้ว”
พวกผีต่างมองซุนหย่าจิ้งอย่างอิจฉา
ซุนหย่าจิ้งเท้าเอวอย่างภาคภูมิใจ
ฉู่ลั่วหลุบตาลง ลองใช้พลังกับค่ายกลที่นี่ดู แล้วหัวใจของเธอก็
จมดิ่งลง
ค่ายกลนี้ลึกและหนามาก
มันคือค่ายกลที่พวกหุบเหวเทพมรณะสร้างขึ้นอย่างที่คาดไว้จริง
ๆ
“ฉันจะไปปรโลกสักหน่อยนะ”
เมื่อสิ้นเสียง ฉู่ลั่วก็หายตัวไปจากตรงนั้น
พวกผีตะลึงอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็ฮือฮากันขึ้นมา
“เมื่อกี้ปรมาจารย์พูดว่ายังไงนะ?”
“ปรโลกเหรอ?”
“ปรมาจารย์ไปปรโลกทำไมกัน? ปรมาจารย์ไปปรโลกได้ด้วย
เหรอ?”
ซุนหย่าจิ้งภูมิใจยิ่งขึ้นไปอีกจนจมูกแทบจะเชิดขึ้นไปบนฟ้าแล้ว
“ฉันลืมบอกพวกคุณไป ปรมาจารย์ของเราเนี่ยไม่เพียงแต่เป็นเจ้า
นิกาย แต่ยังไลฟ์จากปรโลกได้ด้วย!”
“ปรมาจารย์ต้องไปปรโลกเพื่อหาเส้นสายมาช่วยพวกคุณแน่ ๆ
เลย รอก่อนนะ!”
แม้ว่าใบหน้าของผีเด็กยังคงมีความตื่นเต้นอยู่ แต่ก็ยังซ่อนความ
ไม่กล้าจะเชื่อเอาไว้ด้วย “ไปได้จริง ๆ เหรอ? เราอยู่กับค่ายกลนี้มา
หลายปีแล้วนะ ไม่เคยมีคนจากปรโลกมาเลย”
ผีผู้หญิงก็พูดขึ้นมาอย่างทอดถอนใจเช่นกัน “ไม่ว่าปรมาจารย์
จะเชิญคนจากปรโลกมาได้หรือไม่ พวกเราก็ขอบคุณปรมาจารย์
มาก ๆ ต่อไปแค่คุณไม่ลืมมาหาพวกเราบ่อย ๆ แล้วมาเล่าเรื่องให้
พวกเราฟังก็พอแล้ว”
พวกผีมีความรู้สึกไม่มากนัก
พวกเขาบางส่วนถูกขังอยู่ที่นี่มาเกินพันปีแล้ว แล้วก็เห็น
วิญญาณมากมายที่ขวัญหนีดีฝ่ออยู่ที่นี่มากับตาตัวเอง
แล้วจู่ ๆ พลังหยินอันแข็งแกร่งก็พุ่งสูงขึ้นมา
ฉู่ลั่วปรากฏตัวขึ้นมาก่อน จากนั้นยมทูตขาวดำพร้อมกับยมทูต
รับวิญญาณสิบกว่าตนก็เปิดเผยตัวขึ้นด้านหลังของเธอ
ทันทียมทูตขาวดำเห็นวิญญาณนับร้อยดวงตรงหน้า ก็รู้สึกว่า
ภาพตรงหน้ามืดลงไป สีหน้าก็ดูมืดมนยิ่งขึ้นไปอีก
สีหน้าของยมทูตรับวิญญาณเองก็เปลี่ยนไปตาม ๆ กัน
YOU MAY ALSO LIKE
