เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1376 สัญญาสองฉบับ
“เงินเดือนของผู้อาวุโส ถ้าไม่ซื้อบ้าน ไม่ซื้อรถ แค่ค่ากินอย่าง
เดียว น่าจะกินของที่ท่านอยากกินได้ทุกวันค่ะ!” ฉู่ลั่วยื่นสัญญาฉบับ
หนึ่งไปตรงหน้าเทพเอกเก้าญาณ
เทพเอกเก้าญาณลุกขึ้นนั่ง รับสัญญามา อ่านไปสักพักหนึ่ง “ไม่
เข้าใจ! แต่ข้าสามารถถามได้”
พูดจบ เขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาจากไหนไม่ทราบ พร้อม
กับติดต่อไปที่หมายเลขมือถือหมายเลขหนึ่ง
อีกฝ่ายเพิ่งจะรับสาย เขาก็เอ่ยถามไปตรง ๆ ทันทีว่า “เงินเดือน
เดือนละห้าหมื่นหยวน วันหยุดสองวันต่อสัปดาห์ เข้างานเก้าโมงเช้า
ถึงห้าโมงเย็น มีการประเมินผลงานเพื่อขึ้นเงินเดือน และมี…ตำแหน่ง
ในราชการ? มีตำแหน่งราชการคืออะไร!”
เขาสงสัยอยู่ครู่หนึ่ง ปลายสายก็ส่งเสียงหวีดแหลมออกมา “คุณ
เจอคนหลอกมาหรือเปล่า? นี่มันงานของเทพเซียนเหรอครับ? แน่ใจ
นะว่ามีตำแหน่งทางราชการด้วย?”
เสียงดังแหลมทะลุออกมาขนาดนี้ แม้ไม่ได้เปิดลำโพง แต่ฉู่ลั่วก็
ยังได้ยิน
เธอได้ยินเสียงจากปลายสาย จึงเดินเข้าไปพูดว่า “ไม่ได้
หลอกลวงค่ะ เป็นงานที่ฉันจัดหาให้เอง”
หางเจียซิ่นชะงักไป ก่อนจะตกใจขึ้นมาแทบจะทันใด “งานที่พี่ลั่ว
หาให้เหรอครับ ถ้าอย่างนั้นก็จริงแน่นอน! พี่ลั่ว งานนี้ใครทำก็ได้หรือ
เปล่าครับ? ผมทำได้ไหม?”
เทพเอกเก้าญาณได้ยินว่าหางเจียซิ่นจะแย่งงานไปก็ร้อนใจมาก
“นี่เป็นงานที่นางหาให้ข้า ใครก็แย่งไปไม่ได้ทั้งนั้น เจ้าแค่บอกมาว่า
เงินเดือนพอให้ข้าซื้อของกินอร่อย ๆ ทุกวันหรือเปล่า”
พูดจบก็เน้นย้าอีกรอบ “ข้าไม่ซื้อบ้าน ไม่ซื้อรถ”
บ้านอะไร รถอะไร มันจะไปสำคัญกว่าของอร่อยได้ยังไง!
หางเจียซิ่นพูด “พอครับ พอแน่นอน คุณช่วยผมถามพี่ลั่วให้
หน่อยว่ายังมีงานแบบนี้อีกไหม ผมยินดีตามไปทำงานกับพี่ลั่ว วงการ
บันเทิงที่พังเละเทะแบบนี้ ผมไม่อยากอยู่แม้แต่วันเดียว”
ยังไม่ทันพูดจบ เทพเอกเก้าญาณก็กดตัดสายไปแล้ว
“ข้าทำ ข้าเทพเอกเก้าญาณ ไม่ว่าอะไรก็ทำได้ทั้งนั้น”
ฉู่ลั่วเห็นเทพเอกเก้าญาณตอบรับแล้วจึงหันหลังเดินจากไป
หมิงคุนเห็นฉู่ลั่วถือสัญญาไว้เตรียมจะเดินออกไป ก็รีบลุกขึ้นนั่ง
ตัวตรง “ข้า…ข้า…ข้ายังอยู่ตรงนี้นะ? เจ้าไม่คิดจะพูดโน้มน้าวข้าบ้าง
เหรอ? ข้ายังไม่ได้ตกลงเลยนะ!”
ฉู่ลั่วที่เดินไปถึงประตูห้องพักผู้ป่วย หันมามองหมิงคุนครู่หนึ่ง
ก่อนจะผลักประตูออกไป
เจ้าหน้าที่สองคนซึ่งอยู่นอกห้องพักผู้ป่วย ขยิบตาให้ฉู่ลั่ว
เล็กน้อย ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องพักผู้ป่วยพร้อมรอยยิ้มเต็มใบหน้า
“หมิงคุน คุณบาดเจ็บหนัก! มังกรดำแสนสง่างามอย่างคุณ
บาดเจ็บได้ยังไงกัน?”
เจ้าหน้าที่อีกคนเค้นน้าเสียงเกินจริงยิ่งกว่า “การแข่งขันวันนั้น
ผมไม่ได้ไปดูเพราะต้องทำงาน ข้างนอกลือกันว่า คุณถูกทำให้
บาดเจ็บเพราะภูติดอกไห่ถังที่ยังแปลงร่างไม่ได้ ทั้งหมดเป็นเรื่อง
โกหกใช่ไหมครับ!”
“มันต้องเป็นเรื่องโกหกแน่นอน! หมิงคุนเป็นมังกรเชียวนะ! ต้อง
เป็นเรื่องโกหกแน่”
หมิงคุนพูดแทรกไม่ได้แม้แต่ประโยคเดียว ฉู่ลั่วค่อย ๆ ปิดประตู
ห้องพักผู้ป่วยลง แล้วถือสัญญาเดินไปยืนอยู่ข้างซู่เซี่ยงหยาง
ซู่เซี่ยงหยางหัวเราะอย่างมีความสุข “เทพเอกเก้าญาณก็
กลายเป็นเจ้าหน้าที่ในองค์กรของพวกเราแล้ว! ในที่สุดองค์กรของ
เราก็มีเจ้าหน้าที่ที่สามารถติดต่อไปยังยมโลกได้ด้วยตัวเองแล้ว”
ฉู่ลั่วพูดขึ้น “ก่อนหน้านี้เทพเอกเก้าญาณอยากเป็นราชาปีศาจ
มาตลอด แต่หลังจากการแข่งขันชิงตำแหน่งราชาปีศาจจบลง เขา
กลับไม่เก็บมาใส่ใจเลยสักนิด”
ซู่เซี่ยงหยางก็มีสีหน้าสงสัย “นี่แสดงว่าเทพเอกเก้าญาณไม่ได้
อยากเป็นราชาปีศาจด้วยตัวเอง แต่คนที่อยู่เบื้องหลังบังคับให้เขาทำ
สินะครับ!”
“วันหน้าถ้าคุ้นเคยกันดีแล้ว พวกเราจะลองสอบถามดูครับ!”
ขณะที่กำลังพูดคุยกันอยู่ ประตูห้องพักผู้ป่วยก็ถูกเปิดออก
เจ้าหน้าที่คนหนึ่งโผล่ศีรษะออกมา พร้อมกับยื่นสัญญาในมือไป
ให้ เขาทำมือเป็นท่าโอเคกับฉู่ลั่ว พลางหัวเราะคิกคักแล้วปิดประตู
ห้องพักผู้ป่วยลง
ซู่เซี่ยงหยางเอาสัญญาอีกฉบับมาถือไว้ เขาอดจะจูบมันแรง ๆ
ไม่ได้ “มังกรดำก็เป็นเจ้าหน้าที่ขององค์กรเราแล้ว!”
“บวกกับการแสดงสุนทรพจน์ของไห่ถัง ไม่รู้จะมีปีศาจมาสมัคร
เข้าองค์กรของเรามากขนาดไหน”
“ยังมีกลุ่มผีที่คุณพามาอีก แต่ละตนมีความสามารถทั้งนั้น!”
“เจ้านิกาย ในที่สุดองค์กรของพวกเราก็ไม่ขาดพนักงานแล้ว
ครับ!”