เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1381 เป็นหนึ่งเดียวกับฉัน
เฉิงยวนเก็บสีหน้าตกใจของตนเองไว้
“เจียเหยียนอ่านหนังสือได้ หูเสี่ยวหลีก็อ่านหนังสือได้ แม้แต่เทพ
อู่ทงที่เป็นจิตวิญญาณแห่งขุนเขาและป่าไม้ก็ยังอ่านหนังสือได้ พวก
เขายังสร้างฟอรั่มสนทนาของตัวเองขึ้นมาอีก แต่อัตราการไม่รู้
หนังสือนี่มันจะสูงเกินไปหรือเปล่า!”
ซู่เซี่ยงหยางหัวเราะแห้ง ๆ สองครั้ง “ผมเองก็คิดไม่ถึงเหมือนกัน”
แม้กระทั่งคนของฉู่กรุ๊ปก็คาดไม่ถึง
ในตอนนั้นเอง ก็มีเสียงปรบมือดังสนั่นมาจากทางเวที ปีศาจทุก
ตนต่างพากันโห่ร้อง
“ราชาปีศาจ!”
“ราชาปีศาจ!”
“ราชาปีศาจจงเจริญ!”
ซู่เซี่ยงหยางถอนหายใจด้วยความโล่งอก “ดูเหมือนมันจะจบลง
อย่างสมบูรณ์แล้ว อีกเดี๋ยวผมจะรายงานต่อเบื้องบน และหารือเรื่อง
ออกบัตรประจำตัวให้ปีศาจ”
เขาลูบผมสั้นของตัวเอง “ไม่รู้ต้องใช้เวลาพูดคุยนานขนาดไหน”
“แล้วจิ่งอันฉิงคนนั้น…”
“หนึ่งร่างสองวิญญาณน่ะ สองวิญญาณรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน
ต้องคอยดูว่าวิญญาณของใครจะกลืนกินวิญญาณของใครแล้วล่ะ”
เฉิงยวนกางมือออก “วิชาผกผันของสำนักผกผันในเจ็ดสิบสอง
สำนักเซียนแห่งลัทธิเต๋า ใช่ว่าจะไม่มีจุดอ่อนเลย”
“หากในใจของจิ่งอันฉิงแข็งแกร่งมากพอ นางก็สามารถกลืนกิน
วิญญาณของอีกฝ่ายได้”
ฉู่ลั่วเอ่ย “ถ้าวิญญาณของจิ่งอันฉิงแข็งแกร่งจริง ๆ คงไม่ถูก
หลอกใช้มาจนถึงขั้นนี้”
เฉิงยวน “จะว่าไปมันก็ใช่”
ณ ห้องสอบสวน
จิ่งอันฉิงนั่งคุดคู้อยู่ตรงมุมห้อง สองมือกอดเข่า มองซ้ายมองขวา
ด้วยแววตาหวาดกลัว
“มองอะไร? ฉันอยู่ในร่างกายของเธอ เธอยังจะมองเห็นฉันได้อีก
เหรอ?” ปากเธออ้าออกเอง แล้วเสียงก็เปล่งออกมาจากลำคอของเธอ
โดยไม่รู้ตัว
จิ่งอันฉิงกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจ สองมือโบกไปมากลาง
อากาศ “ไสหัวออกไป ไสหัวออกไปนะ ไสหัวออกไปจากร่างกายของ
ฉันเดี๋ยวนี้”
“จะให้ฉันออกไปจริงเหรอ? ถ้าฉันออกไปแล้ว เธอจะกลายเป็น
คุณหนูใหญ่ของตระกูลจิ่งที่ไม่มีใครรัก เป็นแค่กากรำที่ถูกทอดทิ้ง
เป็นขยะที่ต่อให้ตายไปโดยไม่รู้อะไรเลย”
ตามมาด้วยน้าเสียงเย็นชาและดูถูก สีหน้าหวาดกลัวของจิ่งอันฉิ
งค่อย ๆ หายไป
เธอพิงตัวอยู่มุมห้อง พลางยกมือขึ้นมาปิดตาของตัวเองเอาไว้
“แกไม่ใช่ระบบ? ฉันไม่ได้เกิดใหม่? แกไม่ได้มาช่วยฉัน?”
“ไม่ ฉันมาช่วยเธอแน่นอนอยู่แล้ว ฉันช่วยให้เธอตั้งหลักใน
ตระกูลจิ่งได้อย่างมั่นคงไม่ใช่เหรอ? ฉันช่วยกำจัดผู้ชายสารเลวให้
พ้นไปจากตัวเธอไม่ใช่หรือไง? ฉันไม่ได้ช่วยให้เธอได้รับฐานะ
คุณนายตระกูลฟู่เหรอ? ฉันช่วยเธอ ช่วยชีวิตพี่สาวเธอ หรือไม่ใช่?”
เมื่อพูดถึงจิ่งอันเสวี่ย สีหน้าจิ่งอันฉิงก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย “ฉัน
ไม่ได้เกิดใหม่ ถ้าอย่างนั้นพี่สาวของฉันก็ไม่ได้…”
“ไม่! เพื่อเธอ พี่สาวของเธอยังคงต้องแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รัก
เพื่อเธอ พี่สาวของเธอต้องถูกใช้ความรุนแรงในครอบครัว และต้อง
ตายอย่างน่าอนาถเพราะเธอ!”
“นี่คือชะตาชีวิตของพวกเธอสองคนพี่น้อง”
จิ่งอันฉิงเบิกดวงตาแปลกประหลาดของเธอ “ชะตาชีวิต?”
“ใช่ นี่คือชะตาชีวิตของพวกเธอสองคน นี่คือชะตาชีวิตที่สวรรค์
ลิขิตเอาไว้ตั้งแต่ตอนที่พวกเธอเกิดมา”
จิ่งอันฉิงนิ่งค้างไปแล้ว
“มีสิทธิ์อะไร! มีสิทธิ์อะไร!”
เสียงร้องตะโกนด้วยโกรธแค้นของจิ่งอันฉิงดังออกมาจากห้อง
สืบสวน เจ้าหน้าที่สองคนซึ่งอยู่หน้าประตูต่างได้ยินเสียงความ
เคลื่อนไหวภายในห้อง พวกเขาได้แต่ส่ายหน้าไปมา
จนกระทั่งจิ่งอันฉิงระบายอารมณ์เสร็จ เธอก็ล้มลงกับพื้นอย่างไร้
เรี่ยวแรง “ทำไมพวกเราสองพี่น้องถึงมีชะตาชีวิตแบบนี้? มีสิทธิ์
อะไร?”
เสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นของเธอหยุดลงชั่วขณะ และมีอีกเสียง
หนึ่งดังออกมาจากลำคอของเธอ “เพราะสวรรค์ไม่ยุติธรรมยังไงล่ะ”
น้าเสียงนั้นแฝงไปด้วยการปลุกปั่น “สวรรค์รังแกเธอ แต่ฉันไม่
ฉันช่วยเธอได้นะ”
จิ่งอันฉิง “ช่วยฉัน?”
“ใช่แล้ว! ฉันช่วยเธอได้! ฉันยังสามารถช่วยพี่สาวเธอได้ด้วย”
เสียงนั้นมีความอาลัยในน้าเสียงขึ้นเรื่อย ๆ แต่ก็มีการปลุกปั่นเจืออยู่
ด้วยเช่นกัน “ฉันแค่ต้องการให้เธอ…มาเป็นหนึ่งเดียวกับฉัน ขอแค่
พวกเรามีร่างกายเป็นหนึ่งเดียวกัน ความสามารถของฉันก็จะเป็น
ของเธอ เธออยากทำอะไรก็ทำได้ทั้งนั้น!”
ในตอนนั้นเอง ดวงตาของจิ่งอันฉิงพลันสว่างวาบขึ้น
YOU MAY ALSO LIKE
