เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1392 มังกรชั่วร้ายยุคบรรพกาล
ณ สำนักงาน
ฉู่ลั่วปรากฏตัวฉับพลัน สมาชิกในสำนักงานตะลึงกันหมด
“เจ้านิกาย…”
“จิ่งอันฉิงล่ะ”
“อยู่ข้างในครับ! คนของเราจับตาดูเธออยู่ตลอดเวลา เธอยังอยู่
ครับ”
สมาชิกองค์กรอธิบายด้วยความลนลานเล็กน้อย
ฉู่ลั่วเดินดุ่ม ๆ ไปยังสถานที่คุมขังแล้วผลักประตูเข้าไป และได้
เห็นจิ่งอันฉิงที่นั่งขัดสมาธิอยู่
จิ่งอันฉิงที่ตอนแรกยังหลับตาบำเพ็ญเบิกตาในทันใด สบเข้ากับ
ตาของฉู่ลั่ว
ดวงตาคู่นั้นสุขุมนุ่มลึก ทั้งยังเจือรอยยิ้มจาง ๆ
ฉู่ลั่วพูดขึ้น “คุณกำลังผสานวิญญาณเธออยู่เหรอ”
‘จิ่งอันฉิง’ กระดิกหัวเล็กน้อย “มองปราดเดียวก็รู้เลยเหรอ สม
แล้วที่เป็นปรมาจารย์ฉู่สินะ”
แววตาฉู่ลั่วอึมครึม “คุณโน้มน้าวเธอยังไง”
วิชาผกผัน ถ้าฝืนผสานจะถูกพลังสะท้อนรุนแรง
“ปุถุชนโง่เขลาคนหนึ่ง แค่พูดไม่กี่คำก็ยอมเชื่อแล้ว”
เธอส่ายหน้าไปมา น้าเสียงเจือแววรังเกียจ “น่าเสียดายที่เป็นแค่
วิญญาณธรรมดาดวงหนึ่ง ถ้าไม่ใช่ว่าเธอบำเพ็ญนอกรีต ผสาน
วิญญาณที่สั่งสมบุญไว้ไม่น้อย วิญญาณอย่างเธอฉันคงไม่แม้แต่จะ
ปรายตามอง”
สีหน้าฉู่ลั่วเคร่งเครียดขึ้นเรื่อย ๆ “นี่น่ะเหรอวิธีที่คุณปิดบังตัวเอง
จากสวรรค์”
‘จิ่งอันฉิง’ หัวเราะเหอะ ๆ “ถือว่าใช่ละมั้ง วิญญาณอย่างพวกเขา
จะมีประโยชน์ต่อโลกนี้สักแค่ไหนเชียว สู้ยกให้ผู้บำเพ็ญอย่างเธอกับ
ฉันดีกว่า”
เธอยื่นสองมือไปข้างหน้า ท่าทางมั่นอกมั่นใจ “พวกเราถูกลิขิต
ให้เปลี่ยนแปลงโลกนี้”
“ฉู่ลั่ว เธอน่ะไร้เดียงสาเกินไป นี่ยังอยู่ฝั่งเดียวกับปุถุชนอย่าง
พวกเขาอีกเหรอ”
สมาชิกองค์กรนอกห้องคุมขังสีหน้าย่าแย่กันหมด
“พวกเขาจะไปรู้อะไร พวกเขาเห็นแต่ผลประโยชน์เล็ก ๆ น้อย ๆ
เบื้องหน้า ส่วนคนอย่างเธอกับฉันต้องเปลี่ยนฟ้าเปลี่ยนดิน ต้องสร้าง
โลกใบใหม่”
“ช่วยให้มนุษย์กลับมาอยู่ในจุดสูงสุดอีกครั้ง”
ฉู่ลั่วมองเธอแล้วเอ่ยขึ้น “เพราะอย่างนั้น พวกคุณถึงทำลาย
หลอกล่อ และใช้ประโยชน์จากพวกเขาตามอำเภอใจใช่ไหม”
ฉู่หร่าน จิ่งอันฉิง รวมถึงจิ่งอันเสวี่ยที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวล้วนเป็น
หมากของพวกเขา
ส่วนเธอ…และฮั่วเซียวหมิง เป็นหมากตัวไหนในกระดานหมาก
ของพวกเขานะ
จู่ ๆ ‘จิ่งอันฉิง’ ก็หยุดยิ้ม จ้องมองฉู่ลั่วด้วยสายตาอึมครึม “เธอ
แน่ใจเหรอว่าจะไม่เข้าร่วมกับเรา”
ฉู่ลั่วเอาแต่จ้องมองเธอ
“ถ้าอย่างนั้นก็ช่วยไม่ได้ ดูเหมือนเธอกลายเป็นศัตรูของเราไป
แล้ว”
‘จิ่งอันฉิง’ หัวเราะเบา ๆ “เธอเดาตัวตนของฮั่วเซียวหมิงออกแล้ว
ใช่ไหม”
“ลองเดาสิว่า หลังตัวตนของเขาถูกเปิดเผย นิกายเต๋าจะรับมือ
ยังไง”
“และกลุ่มคนข้างนอกนั่น จะยังอยู่ฝั่งเดียวกับเธออย่างตอนนี้
ไหม”
คนนอกห้องคุมขังมองหน้ากันและกัน
พวกเขามองไปที่หน้าประตูพร้อมเพรียง
ตรงหน้าประตู ซู่เซี่ยงหยางพาฮั่วเซียวหมิงเข้ามา
ดูเหมือน ‘จิ่งอันฉิง’ ในห้องคุมขังก็รับรู้ถึงการมาของฮั่วเซียวห
มิงได้เช่นกัน เสียงเธอพลันดังขึ้นไม่น้อย
“ฮั่วเซียวหมิงก็คือมังกรชั่วร้ายยุคบรรพกาลที่ทำลายโลกมนุษย์
ในอดีต”
พูดจบ เธอหันมองฉู่ลั่วแล้วเอ่ยเสียงท้าทาย “เขาถูกฆ่าโดยหนี่
วา เป็นมังกรที่สวรรค์กำราบ”
เมื่อประโยคนี้ดังออกมา ทุกคนต่างหันมองฮั่วเซียวหมิง
“ผนึกที่สะกดมังกรปีศาจในอดีตเริ่มอ่อนกำลัง พวกเราดึงแก่น
วิญญาณเสี้ยวหนึ่งของมังกรปีศาจออกมา แล้วส่งไปเข้าสู่สังสารวัฏที่
ปรโลก”
“ไม่อย่างนั้น มังกรปีศาจปรากฏ ทำลายโลกมนุษย์ จะไปหาหนี่
วาจากไหนมากำราบสังหารมังกรปีศาจอีก”
ซู่เซี่ยงหยางหันไปถามจี้ไจ่ซึ่งยืนอยู่ข้าง ๆ “มังกรปีศาจถูกฆ่าไป
แล้ว ทำไมถึงต้องสะกดอีกล่ะ”
จี้ไจ่เหล่มองฮั่วเซียวหมิงด้วยหางตาอย่างพินิจพิเคราะห์แล้วถึง
ปริปาก “มังกรปีศาจเป็นมังกรชั่วร้ายจากโบราณกาล เป็นมังกรที่
แข็งแกร่งที่สุดในเผ่า ทั้งยังมีนิสัยดุร้าย โมโหง่าย และชอบต่อสู้ชอบ
เอาชนะที่สุด”
“ตำนานเล่าขานเกี่ยวกับมังกรปีศาจมีอยู่ถมเถ”
“แต่บันทึกในนิกายเต่ากล่าวไว้ว่า มังกรปีศาจติดตามก้งกงชน
เขาปู้โจวจนหัก ส่งผลให้ฟ้าดินพินาศ เกิดอุทกภัย หนี่วาจึงสังหาร
มังกรปีศาจไป”
“แต่เพราะมังกรปีศาจมีวิญญาณอันทรงพลัง แก่นวิญญาณไม่มี
วันดับสูญ จึงไม่สามารถปลิดชีพได้โดยสมบูรณ์”
“ต่อมา เพื่ออุดรอยรั่วบนฟ้า หนี่วาต้องสังหารมังกรปีศาจอีก
ครั้ง…”
“มังกรปีศาจบาดเจ็บไปถึงแก่นวิญญาณ และถูกสวรรค์
ปราบปรามลงได้ในเวลาต่อมา”
YOU MAY ALSO LIKE
