เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1395 ไม่มีทางที่ฉันจะไม่ต้องการคุณ
คำพูดทั้งหมดนั้นฉู่ลั่วพูดไม่ออกแล้ว ท่าทางของเธอก็ชะงักไป
เล็กน้อยด้วย
“ฮั่วเซียวหมิง ฉัน…ฉันชอบคุณค่ะ”
ฮั่วเซียวหมิงเอ่ย “…ผมรู้”
ถ้าไม่ชอบ เธอก็คงไม่ตอบตกลงคบกับเขาหรอก
ฉู่ลั่วชะงักไปอีกครั้ง
ในเมื่อเขารู้ แล้วทำไมถึงแสดงออกแบบนี้ล่ะ?
ท่าทีที่เหมือนกำลังจะถูกทอดทิ้งแบบนี้
นิ้วมือของเธอสั่นเล็กน้อย
นาทีต่อมา ดวงตาของฮั่วเซียวหมิงก็พลันเบิกโต แล้วจ้องมอง
ฉู่ลั่วที่พุ่งเข้ามาแนบชิดอยู่ตรงหน้า
เขาเห็นกระทั่งขนตางอนยาวของเธอได้อย่างชัดเจน และเห็น
ภาพของตนเองสะท้อนอยู่ในแววตาของเธอด้วย
อีกทั้งสัมผัสอันแสนนุ่มนวลบนริมฝีปากนี้อีก
ฉู่ลั่วขยับตัวออก เอื้อนเอ่ยเสียงเบา “ฮั่วเซียวหมิง ไม่มีทางที่ฉัน
จะไม่ต้องการคุณ”
……
ณ บ้านตระกูลฮั่ว
หยางไต้คลุมผ้าคลุมไหล่แล้วเดินไปเดินมาอยู่ในโถงรับแขกด้วย
สีหน้ากังวล
ฮั่วจิ้นเองก็วางสายโทรศัพท์พร้อมกับขมวดคิ้วแน่นเช่นกัน
“เป็นยังไงบ้างคะ?”
ฮั่วจิ้นพยักหน้าด้วยสีหน้าจริงจังภายใต้สีหน้าตั้งตารอของ
ภรรยาแล้วบอกว่า “อีกฝ่ายบอกว่าข่าวถูกต้อง”
หยางไต้ได้ยินแบบนั้นก็หน้าซีดไปทันที “แล้วมันยังไงล่ะค่ะ! นั่น
คือลูกชายของฉัน เรื่องชาติก่อนหรือเรื่องแก่นวิญญาณอะไรนั่น…
มันก็เปลี่ยนความจริงที่เขาเป็นลูกชายของฉันไม่ได้หรอกค่ะ!”
“พวกเขาคิดจะทำอะไรกันแน่คะ?”
ฮั่วจิ้นรีบลุกขึ้นไปประคองหยางไต้อย่างรวดเร็ว “ตอนนี้พวกเขา
แค่แจ้งให้เรารู้ ส่วนเรื่องรายละเอียด…อาจจะต้องรออีกสักหน่อย”
พูดจบเขาก็หันไปทางด้านนอกแล้วเอ่ย “ทำไมอาจิ่วยังไม่
กลับมาอีกนะ?”
เรื่องใหญ่ขนาดนี้เขากลับไม่บอกให้คนในบ้านรู้บ้างเลย
ขณะกำลังพูดอยู่นั้น แสงไฟจากรถยนต์ก็เคลื่อนเข้ามา เป็นฮั่ว
เซียวหมิงกลับมาแล้ว
หยางไต้จับแขนฮั่วจิ้นไว้แล้วบอก “เดี๋ยวพออาจิ่วเข้ามา เราก็พูด
กัน…อ้อม ๆ หน่อยแล้วกันนะคะ ไม่ว่าเขาจะเป็นใคร ยังไงเขาก็เป็น
ลูกชายของเรา”
ฮั่วจิ้นตอบ “ผมรู้”
มังกรปีศาจ!
มังกรปีศาจบรรพกาล!
ทั้งยังเป็นมังกรปีศาจที่ถูกหนี่วาสังหารแล้วใช้ซ่อมแซมท้องฟ้าไว้
อีก
เมื่อคิดแบบนี้แล้วฮั่วจิ้นก็รู้สึกเวียนหัวขึ้นมาเลย
ถึงแม้ว่าจะอยู่ในห้างสรรพสินค้ามายาวนาน แต่ก็ไม่เคยพบเจอ
เรื่องที่น่าตื่นเต้นขนาดนี้
สองสามีภรรยารู้สึกร้อนรน จ้องมองฮั่วเซียวหมิงที่ลงจากรถ
อย่างเป็นกังวล
จากนั้นก็เห็นว่าสายตาของเขาค่อนข้างเหม่อลอย ท่าทียังดู
แปลก ๆ ไปด้วย
หยางไต้คิดใจเสียทันที
เรื่องตัวตนมังกรปีศาจมีผลต่อลูกชายเธอมากขนาดนี้เลยเหรอ?
ลูกชายของเธอคนนี้ นับตั้งแต่จำความได้ก็มีนิสัยเย็นชามาโดย
ตลอด แม้แต่จะร้องไห้ก็ยังน้อยมาก ๆ
แต่ตอนนี้…
เธอรู้สึกปวดใจเล็กน้อยนัก
“อาจิ่ว!”
ฮั่วเซียวหมิงตั้งสติได้ แววตาของเขาดูตกใจอย่างชัดเจน ราวกับ
ว่ากำลังสงสัยว่าทำไมหยางไต้กับฮั่วจิ้นถึงมาอยู่ตรงนี้
แต่แววตานี้ทำให้สองสามีภรรยายิ่งปวดใจ
พวกเขาสองคนยืนกันอยู่ตรงนี้ชัด ๆ แต่อาจิ่วไม่มีสติจนถึงกับไม่
เห็นเลยเหรอ
การโจมตีของตัวตนมังกรปีศาจต้องส่งผลต่อเขาอย่างมาก
แน่นอน
“อาจิ่ว!” หยางไต้พุ่งเข้าไปกอดฮั่วเซียวหมิงไว้แล้วบอก “ไม่ว่า
คนข้างนอกจะว่ายังไง ลูกก็เป็นลูกชายของแม่กับพ่อนะ”
ฮั่วจิ้นเดินเข้าไปตบไหล่เขาเช่นกัน “จะมังกรปีศาจหรืออะไร ลูก
ก็เป็นลูกชายของฮั่วจิ้น เป็นผู้กุมอำนาจของตระกูลฮั่ว แล้วก็เป็น
ประธานของกลุ่มบริษัทฮั่วในอนาคตอยู่ดี”
“ไม่ว่าใครก็อย่าได้คิดจะเอาเรื่องตัวตนของลูกมาทำอะไรได้”
สายตาของเขาดูเฉียบคมและมีกลิ่นอายจิตสังหารอยู่จาง ๆ
ฮั่วเซียวหมิงมีท่าทีมึนงงไปครู่หนึ่ง “มังกรปีศาจ?”
“พ่อแม่รู้แล้วเหรอครับ?”
“อืม” หยางไต้พยักหน้า “ก็เขาจงใจโทรมาหาเราเลย อาจิ่ว
ลูก…”
สายตาฮั่วเซียวหมิงดูเย็นชาเล็กน้อย “ใครโทรมาครับ?”
ฮั่วจิ้นตอบ “คุณปู่”
ฮั่วเซียวหมิงยิ้มเยาะ “เขารู้ข่าวรวดเร็วดีนะครับ”
แต่พอเห็นหยางไต้กับฮั่วจิ้นที่มีสีหน้าเป็นห่วง เขาก็ยกริมฝีปาก
“ผมไม่เป็นไรครับ เรื่องนี้จัดการไม่ยากหรอก”