เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1397 หมอผีสิบสามเข็ม
ซุนหย่าจิ้งถูกฉู่ลั่วกดลงกับพื้นด้วยมือข้างเดียว
แขนขาของเธอขยับดิ้นไปมาอยู่บนพื้นไม่หยุด
เฉิงยวนกอดอกพิงต้นไม้อยู่ข้าง ๆ ก่อนจะเอ่ยอย่างหมดคำพูด
“ลั่วลั่วเป็นถึงผู้บำเพ็ญ เจ้ามีพลังหยินอยู่ทั่วร่างแบบนี้ เจ้ายังไม่ทัน
ได้เข้าใกล้อีกฝ่าย นางก็สังเกตเห็นแล้ว”
ซุนหย่าจิ้งดิ้นรนลุกขึ้นมาจากพื้น จากนั้นใบหน้ากับร่างกายที่
แปลกประหลาดก็ค่อย ๆ กลับสู่สภาพดังเดิม “ก็เมื่อกี้ฉันเห็น
ปรมาจารย์กำลังจูบกับฮั่วเซียวหมิงอยู่ไม่ใช่เหรอ? บางทีปรมาจารย์
อาจจะกำลังว้าวุ่นอยู่จนไม่ทันสังเกตเห็นฉันก็ได้นี่นา…”
ยังพูดไม่ทันจบก็ถูกเฉิงยวนลอยเข้ามาปิดปากไว้แล้ว
แล้วเฉิงยวนก็หัวเราะแห้ง ๆ ให้ “พวกเราไม่ได้อยากจะแอบดูนะ
ก็แค่…ก็แค่อยากรู้เท่านั้นเอง”
ฉู่ลั่วมีท่าทีกระอักกระอ่วนไปครู่หนึ่ง “มีอะไรให้อยากรู้ ในเมื่อฉัน
กับฮั่วเซียวหมิงเป็นคนรักกัน การจะทำอะไรใกล้ชิดกันมันก็เป็นเรื่อง
ปกติไม่ใช่เหรอ”
ทั้งสองตนนั้นพยักหน้ารัว ๆ
แล้วฉู่ลั่วก็พูดต่อ “ต่อไปห้ามแอบดูอีกนะ”
ทั้งสองตนนั้นก็พยักหน้ารัว ๆ อีก “ไม่แอบดูแล้ว ๆ”
ฉู่ลั่ว “…”
เธอเดินไปทางคฤหาสน์ แต่เพิ่งจะเดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็หันกลับมา
มองซุนหย่าจิ้งอีกหน “พลังอาฆาตทั่วร่างของคุณไม่คลายลงไปเลย
แม้ว่าจะมียันต์ของฉันอยู่ แต่ก็มีอันตรายถึงขั้นที่สามารถสูญเสียการ
ควบคุมได้”
ซุนหย่าจิ้งนิ่งไป “…”
“ทางที่ดีจะต้องรีบไปปรโลกให้เร็วที่สุด”
ซุนหย่าจิ้งเอ่ยตอบ “…เข้าใจแล้วค่ะ ฉันเชื่อปรมาจารย์”
เฉิงยวนเองก็เงียบไปเช่นกัน
ซุนหย่าจิ้งถูกผีร้ายฆ่าตาย ถ้าไม่ใช่เพราะมียันต์ผืนนั้นของฉู่ลั่ว
ตั้งแต่แรก ตอนที่เธอถูกฆ่าอาจจะกลายเป็นผีร้ายและสูญเสียสติไป
แล้ว
“พี่ยวนยวน ทำไมพี่จิ้งจิ้งต้องไปปรโลกด้วยล่ะ? พี่จิ้งจิ้งก็อยู่ที่นี่
กับพี่ลั่วลั่วเหมือนพวกเราได้นี่นา!”
เฉิงยวนยกมือลูบหัวซ่งเมี่ยวเมี่ยว “ไม่ได้หรอก! พี่จิ้งจิ้งไม่
เหมือนกับพวกเรา”
ซ่งเมี่ยวเมี่ยวตายก่อนจะสิ้นอายุขัย ดังนั้นจึงไม่สามารถไปที่
ปรโลกได้
ส่วนเธอก็บำเพ็ญเพียรมาพันปีแล้ว ไม่ได้เป็นวิญญาณทั่วไปอีก
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงหร่วนย่วนย่วนที่เป็นผีผู้บำเพ็ญมาตั้งแต่แรกนั่น
เลย…
แต่กับซุนหย่าจิ้งกลับต่างกัน เธอมีบาปติดตัว ทั้งยังถูกฆ่าตาย
อย่างอนาถอีกด้วย…
หากทำอะไรผิดแปลกไปเพียงเล็กน้อยก็สามารถกลายเป็นผีร้าย
ได้แล้ว
วิธีที่ดีที่สุดก็คือเธอต้องไปยังปรโลกโดยเร็วที่สุด
……
กว่านหว่านกลับมาแล้ว และเธอกลับมาเพียงคนเดียว
ซู่เซี่ยงหยางดูตัวอักษรที่กว่านหว่านพิมพ์ในมือถือ จากนั้นสี
หน้าของเขาก็พลันเปลี่ยนไป
พวกจี้ไจ่กับคนในสำนักเต๋าก็มีท่าทีเปลี่ยนไปเล็กน้อย
คนในสำนักเต๋าย่อมเห็นข้อบกพร่องต่าง ๆ ที่เกิดจากการ
บำเพ็ญเพียรอยู่แล้ว
กว่านหว่านแค่พูดไม่ได้ก็นับว่าเป็นการดีแล้ว
หลังจากกว่านหว่านแนะนำตัวเสร็จ ก็ถูกซู่เซี่ยงหยางลากตัวไป
กรอกเอกสารต่าง ๆ อย่างกระตือรือร้น “หมอกว่านไม่ต้องกังวลนะ
ครับ ถึงแม้ว่าคุณจะไม่ได้มีส่วนร่วมใด ๆ แต่คุณก็จะได้ค่าตอบแทน
เหมือนกับพนักงานอย่างเป็นทางการของเรา”
“ถ้าคุณต้องการอะไรก็บอกมาได้เลยนะครับ”
หมอผีสิบสามเข็ม!
หลังจากที่เขาถูกจี้ไจ่กับไจ๋โหรวศึกษาไปแล้ว ตอนนี้ก็รู้สึก
อยากจะช่วยกว่านหว่านด้วยเหมือนกัน
หมอที่สามารถรักษาคนได้มีอยู่เยอะมาก
แต่หมอที่สามารถรักษาผีรักษาเทพได้ บนโลกในนี้จะมีอยู่สัก
เท่าไรกันล่ะ?
ไม่แน่ว่าตอนนี้อาจจะเหลือแค่กว่านหว่านคนเดียวแล้วก็ได้
เมื่อเห็นว่าสายตาของซู่เซี่ยงหยางส่องประกายราวกับหลอดไฟ
กว่านหว่านก็หัวเราะแห้ง ๆ แล้วมองไปทางฉู่ลั่ว
ฉู่ลั่วจึงเดินเข้ามา “พวกเขาอยู่ทางนั้นหมดแล้วค่ะ”
“ทั้งหมดล้วนเป็นวิญญาณที่ไม่ได้มีความผิดอะไรทั้งนั้น อีก
อย่างคือส่วนใหญ่มีบุญกุศลกันหมด”
วิญญาณที่สามารถสะสมผลบุญได้ก็คงจะทำเรื่องดี ๆ เอาไว้ไม่
น้อยอย่างแน่นอน
กว่านหว่านผลักประตูเข้าไป วิญญาณมากมายอยู่กันจนเต็ม
ห้อง อีกทั้งวิญญาณแต่ละดวงก็สูญเสียสติปัญญาไปแล้ว และทั้งหมด
กำลังถูกยันต์ของฉู่ลั่วที่แปะอยู่กำแพงคอยควบคุมเอาไว้
YOU MAY ALSO LIKE
