เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1399 เมืองผีเฟิงตู
ในช่วงเวลาที่ยันต์แปะบนหน้าผากของฝางไคจี้ วิญญาณของ
เขาก็ชะงักไปแล้วก็ยืนนิ่งอยู่ที่เดิม
ซู่เซี่ยงหยางซึ่งอยู่ด้านนอกห้องสอบสวนจึงเอ่ยถามจี้ไจ่อย่าง
สงสัยใคร่รู้ “มียันต์แบบนั้นอยู่จริง ๆ เหรอครับ?”
“ก็นับว่ามีอยู่”
แววของซู่เซี่ยงหยางเป็นประกาย
จี้ไจ่พูดต่อ “ยันต์ประเภทนี้จัดอยู่ในประเภทแผนภูมิทำนายดวง
ชะตา เพียงแต่เป็นการคาดการณ์พื้นดวงเอาไว้ล่วงหน้า แต่…ก็ใช่ว่า
พื้นดวงนั้นจะเป็นสิ่งที่เปลี่ยนแปลงกันไม่ได้”
ซู่เซี่ยงหยางพยักหน้า
หลังจากผ่านไปสองชั่วโมง ฝางไคจี้ก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นแล้วยืนนิ่ง
อยู่จุดเดิมสักพักหนึ่ง จากนั้นจึงหันมองฉู่ลั่วอย่างช้า ๆ
“นี่คือชีวิตดั้งเดิมของผมกับหร่านหร่านเหรอครับ?”
ฉู่ลั่ว “ถ้าไม่เกิดเรื่องไม่คาดฝัน ถ้าพวกคุณเลือกที่จะทำตาม
โชคชะตา นี่ก็คือชีวิตดั้งเดิมของพวกคุณค่ะ”
ฝางไคจี้ก้มหน้าลงแล้วบีบมือตัวเองเบา ๆ “แม้ว่าจะไม่ได้เป็น
คุณหนูใหญ่ตระกูลฉู่ เธอก็ยังหยิ่งผยองขนาดนั้นเลย”
ฉู่ลั่วบอก “นิสัยของคนคนหนึ่งมีความเกี่ยวข้องกับ
สภาพแวดล้อมการดำรงชีวิตค่ะ แล้วก็เกี่ยวข้องกับตัวเองด้วย”
ฝางไคจี้ “พวกเราเข้าวงการบันเทิงมาเหมือนกัน แต่ว่าทักษะการ
แสดงธรรมดาทั้งคู่ ก็เลยไม่ได้มีผลงานอะไรที่โดดเด่น”
“แต่เพราะตั้งแต่ที่พวกเราคบกันไปจนถึงขั้นแต่งงานมันเป็น
ความรู้สึกที่ดีมาก ทำให้มีแฟนคลับคู่ไม่น้อยเลย”
ในสายตาของเขาปรากฏความคิดถึง ราวกับว่ายังจมอยู่กับภาพ
โลกในยันต์ใบนั้น
ฉู่ลั่ว “วงการบันเทิงมันมีเปลือกที่ดูหรูหรา แต่ความรู้สึกจริง ๆ
นั้นมีน้อยมากค่ะ ดังนั้นผู้ชมถึงได้ชอบความรู้สึกจริง ๆ กัน”
ในตะกอนของเปลือกนอกอันหรูหรานั้นมีดอกไม้ที่บานสะพรั่งอยู่
แม้ว่าจะเป็นดอกไม้ที่มีข้อบกพร่องอยู่ แต่นั่นก็เป็นสิ่งที่ผู้ชมชอบ
จะเห็นมัน
ฝางไคจี้หัวเราะเบา ๆ
ความโกรธที่มีอยู่ทั่วตัวค่อย ๆ จางหายไปจนอารมณ์ของเขา
เปลี่ยน
“คุณว่า หร่านหร่านชอบผม รักผมไหมครับ?”
ฉู่ลั่วส่ายหน้า “ฉันไม่รู้ค่ะ”
ฝางไคจี้ “ในโลกใบนั้นเธอรักผม พวกเรามีลูกชายด้วยกันหนึ่ง
คนแล้วก็ลูกสาวอีกหนึ่งคน เธอรักลูกสองคนนี้มาก แล้วก็รักผมมาก
ด้วย”
แต่ในโลกใบนี้เขาไม่มีวันได้รับคำตอบ
ไม่มีวันรู้เลยว่าฉู่หร่านที่หลอกใช้เขามาตั้งแต่ต้นจนจบนั้นเคย
รักเขาบ้างหรือเปล่า แม้เพียงชั่วครู่
“ปี้ฮั่นอินอยู่ที่เมืองผีเฟิงตูครับ”
เขาได้ทำตามความปรารถนาสุดท้ายที่อยู่ในใจแล้ว จึงบอก
ออกไปโดยไม่ให้เสียเวลา
“สถานที่แห่งนั้นแปลกประหลาดมาก เดิมทีผมคิดว่ามันคือ
ปรโลก แต่มันไม่เหมือนกับปรโลกในตอนที่คุณไลฟ์สตรีมเลย แล้วก็
ไม่เหมือนกับปรโลกที่พวกเราเคยไปก่อนหน้านี้ด้วยครับ”
หลังจากตายแล้ว ความทรงจำที่หายไปเหล่านั้นก็กลับคืนมา
“ส่วนที่อยู่เจาะจงเลยก็คือเขาเจ็ดลี้เมืองปาครับ”
ฉู่ลั่วพยักหน้า “ฉันจำไว้แล้วค่ะ”
เธอหยุดไปครู่หนึ่งแล้วเอ่ยถามขึ้นมา “คุณยังมีอะไรที่อยากทำ
อีกไหมคะ?”
ฝางไคจี้กำหมัดเล็กน้อยแล้วพูด “เธอ…ตกใจกลัวเหรอครับ?”
ฉู่ลั่วพยักหน้า “ค่ายกลดับวิญญาณมีพลังแข็งแกร่งมาก เธอ
เป็นดวงเนตรของค่ายกล ดังนั้นไม่ว่าค่ายกลจะหยุดหรือไม่ เธอก็
ล้วนตกใจกลัวได้ทั้งนั้น”
ฝางไคจี้ “ถ้าอย่างนั้นเธอยังมีชาติหน้าอีกไหมครับ?”
“ไม่มีค่ะ”
ช่วงหนึ่งห้องสอบสวนตกอยู่ในความเงียบ
แล้วใบหน้าของฝางไคจี้ก็ปรากฏความเจ็บปวดออกมาแต่ก็
หายไป “คุณจะฆ่าปี้ฮั่นอินหรือเปล่าครับ?”
“ค่ะ”
“อย่างนั้นก็ดี ดีแล้ว ถือว่าเป็นการแก้แค้นให้เธอเหมือนกัน”
เพราะเขาไม่สามารถแก้แค้นให้เธอได้
แต่มีคนที่มีความสามารถทำได้
จากนั้นฉู่ลั่วก็พาฝางไคจี้เข้าไปยังห้องตรวจรักษาของกว่าน
หว่าน
กระทั่งปิดประตูลง ซู่เซี่ยงหยางก็รีบเดินเข้ามา “เมืองผีเฟิงตู
นั่น…จะใช่สถานที่ที่จักรพรรดิภูตผีที่คุณจับตัวมาก่อนหน้านี้แล้วไม่
ยอมบอกตำแหน่งหรือเปล่า?”
ฉู่ลั่วตอบ “น่าจะใช่ค่ะ”
จี้ไจ่เองก็ขมวดคิ้วเช่นกัน “ปรโลกแห่งนั้น น่าจะแตกต่างจาก
ปรโลกที่เราเจอมาก่อนหน้านี้”
YOU MAY ALSO LIKE
