เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1405 วิญญำณของผู้บ ำเพ็ญ

“ท ำไมจะท ำไม่ได้ล่ะ?” ฉู่ลั่วมองจักรพรรดิภูตผีที่ก ำลังตกตะลึง

ด้วยท่ำทำงเรียบเฉย “ฉันเป็นผู้ส่งสำรของยมโลก จะจัดกำรกับ

จักรพรรดิภูตผีตัวปลอมตนหนึ่งไม่ได้เหรอ?”

จักรพรรดิภูตผีอยำกตะโกนดัง ๆ ว่ำคนเองก็ไม่ใช่จักรพรรดิ

ภูตผีปลอม

แต่ว่ำ…

พูดออกไปก็ไม่มีประโยชน์แล้ว

เขำเห็นมำกับตำตัวเองว่ำยมทูตขำวด ำของนรกเคำรพฉู่ลั่วมำก

เหลือเกิน

ฉู่ลั่วพูดแค่ประโยคเดียว พวกเขำก็น ำตัวรำชำภูตผีมำให้ด้วย

ควำมเชื่อฟัง ทั้งยังเปิดประตูให้ฉู่ลั่วอย่ำงง่ำยดำยด้วย

หำกอีกฝ่ำยลงมือฆ่ำเขำไปแค่คนเดียว

ทำงยมโลกก็อำจจะไม่พูดอะไรแม้แต่ค ำเดียวก็ได้!

สีหน้ำของจักรพรรดิภูตผีเปลี่ยนไปแล้ว สุดท้ำยก็ได้แต่ก้มหน้ำ

ลงด้วยควำมอัปยศอดสู

ด้ำนหน้ำบันไดสูงตระหง่ำน ผีรับใช้รูปร่ำงสูงใหญ่สองตนยืนอยู่

จักรพรรดิภูตผีลำกวิญญำณขบวนหนึ่งเดินไปข้ำงหน้ำ

แต่เพิ่งเดินมำถึงหน้ำบันได ผีรับใช้ทั้งสองตนก็ก้มหน้ำลง

ดวงตำขนำดเท่ำตะเกียงส่องแสงสว่ำงออกมำ สำยตำนั้นจับจ้องไป

ทำงจักรพรรดิภูตผี ก่อนจะเงยหน้ำขึ้นมำช้ำ ๆ และมองตรงไป

ข้ำงหน้ำ

จักรพรรดิภูตผีลำกวิญญำณเดินหน้ำไป

หลังจักรพรรดิภูตผีพำพวกเขำเดินไปได้ระยะหนึ่งบนบันไดสูง

ตระหง่ำนที่มองไม่เห็นปลำยทำง เขำก็ค่อย ๆ ย้ำยมำอยู่ข้ำงฉู่ลั่ว “ข้ำ

เป็นจักรพรรดิภูตผี ปกติก็พำวิญญำณเดินมำทำงนี้ ส่งพวกเขำผ่ำน

หินสำมวิญญำณ ไปยังแท่นที่ส่งวิญญำณไปเกิดใหม่”

ขณะเดินอยู่ ก็เห็นยมทูตสองตนลำกวิญญำณซึ่งเปล่งแสงสีทอง

จำง ๆ ตนหนึ่งออกมำ พลำงสั่งว่ำ “ไป ไป ไป!”

ทำงนั้นมีป้ำยเขียนระบุไว้ชัดเจนว่ำภพภูมิเดรัจฉำน

ฉู่ลั่วกวำดตำมมองจักรพรรดิภูตผี ส่วนจักรพรรดิภูตผีก็ได้แต่

หัวเรำะแห้ง ๆ ไม่พูดอะไรต่อ

ซู่เซี่ยงหยำงขยับเข้ำไปกระซิบใกล้ ๆ “วิญญำณนี้เหมือนจะมี

แสงสีทองด้วยนะครับ ต้องเป็นคนมีบุญแน่นอน ท ำไมถึงเข้ำไปในภพ

ภูมิเดรัจฉำนได้ล่ะ?”

จักรพรรดิภูตผีหัวเรำะเสียงแห้ง มุมปำกสั่นกระตุกหลำยครั้ง แต่

กลับไม่ตอบค ำถำมของเขำ

ฉู่ลั่วหันไปมองบันไดทั้งหกที่แยกย่อยออกไปจำกบันไดหลัก

“สังสำรวัฏหกภพภูมิ*[1] เดิมทีต้องมีกำรตัดสินกรรมดีกรรมชั่วก่อน

ถึงจะไปเกิดใหม่ได้”

“ฉันจ ำระบบกำรกลับชำติมำเกิดของเมืองผีเฟิงตูได้ วิญญำณ

เหล่ำนั้นควรได้ท่องนรกก่อน หลังวิญญำณผ่ำนควำมสับสนก็จะเข้ำ

สู่เมืองผีเฟิงตู เมื่อตัดสินกรรมดีกรรมชั่วในโลกนี้แล้ว ถึงจะเข้ำสู่หก

สังสำรวัฏ”

“พวกเขำตัดสินกรรมดีกรรมชั่วแล้วใช่ไหม?”

ทุกคนมองไปยังจักรพรรดิภูตผีเป็นตำเดียว

จักรพรรดิภูตผีเห็นสำยตำของพวกเขำก็รู้สึกจนปัญญำ “พวก

เจ้ำมองข้ำไปก็ไม่มีประโยชน์หรอกนะ ข้ำแค่ท ำตำมที่เบื้องบนร้องขอ

มำเท่ำนั้นเอง!”

ซู่เซี่ยงหยำงท ำเสียงไม่พอใจ

เขำขยิบตำให้ฉู่ลั่วหนึ่งที ฉู่ลั่วก็พยักหน้ำรับ

ซู่เซี่ยงหยำงพำเจ้ำหน้ำที่สิบกว่ำคนแยกตัวออกไป เพื่อไปยังภพ

ภูมิเดรัจฉำน

จักรพรรดิภูตผีเห็นพวกเขำแยกกลุ่ม จึงรีบเอ่ยเตือน “พวกเจ้ำ

อย่ำก่อเรื่องวุ่นวำยนะ!…หรือถ้ำจะก่อเรื่อง ก็อย่ำท ำให้เป็นเรื่องใหญ่

นักล่ะ”

เขำยังอยำกตะโกนอีกสองสำมประโยค แต่ฉู่ลั่วก็ใช้มือกดไหล่

ของเขำเอำไว้ พลำงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “เมืองผีเฟิงตูนอกจำกให้ผี

อย่ำงพวกนำยกลับชำติไปเกิดแล้ว ยังมีหน้ำที่อย่ำงอื่นให้พวกนำย

ท ำอีกสินะ!”

จักรพรรดิภูตผีก ำลังจะส่ำยหน้ำปฏิเสธ กลับได้ยินฉู่ลั่วพูดว่ำ

“พวกนำยต้องกำรคนที่มีบุญมำกใช่ไหม?”

เธอปลดยันต์บนตัวออก แสงสีทองและสีม่วงพลันปรำกฏขึ้น

รอบตัว มันน่ำตกใจจนยมทูตกับเหล่ำดวงวิญญำณต่ำงมองมำทำงนี้

กันหมด แม้กระทั่งผีรับใช้ร่ำงใหญ่สองตน ก็หันมำมองเธอเช่นกัน

ฉู่ลั่ว “ถ้ำอย่ำงนั้นวิญญำณของผู้บ ำเพ็ญล่ะ ต้องกำรหรือเปล่ำ?”

จี้ไจ่แกะยันต์บนตัวของตนเองออก ไจ๋โหรวกับเจ้ำหน้ำที่อีก

หลำยคนก็แกะยันต์ออกจำกตัวเหมือนกัน

พลังวิญญำณซึ่งถูกยันต์สะกดเอำไว้พุ่งกระจำยออกมำทันที

เพียงชั่วพริบตำ พวกเขำได้กลำยเป็นจุดสนใจแล้ว

จักรพรรดิภูตผีมองยมทูตก ำลังอิจฉำรอบตัวเขำ ก่อนจะมอง

ฉู่ลั่วที่มีสำยตำเย็นชำ “ข้ำบอกว่ำไม่ต้องกำรได้ไหม?”

“นำยคิดว่ำยังไงล่ะ?”

จักรพรรดิภูตผี “…”

เขำท ำได้แค่ดึงเชือกพำฉู่ลั่วเดินขึ้นบันไดไปทีละก้ำว

ระหว่ำงทำง เขำได้รับสำยตำอิจฉำจำกยมทูต รำชำผีและ

จักรพรรดิภูตผีตนอื่นอยู่ตลอด

*[1] สังสำรวัฏหกภพภูมิ (六道轮回) หมำยถึงหกวิถีในกำร

เวียนว่ำยตำยเกิด หลังจำกตำยไปแล้ว จะถูกตัดสินกรรมดีกรรมชั่ว

เพื่อส่งไปเกิดในภพภูมิใดภพภูมิหนึ่งในหกภพภูมิ ซึ่งได้แก่ ภพภูมิ

สวรรค์ (เทวภูมิ) ภพภูมิมนุษย์ (มนุษย์ภูมิ) ภพภูมิอสุรกำย (อสุรกำย

ภูมิ) ภพภูมิเดรัจฉำน (ดิรัจฉำนภูมิ) ภพภูมิผีเปรต (เปตติวิสยภูมิ)

และภพภูมินรก (นรกภูมิ)