เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1409 ฉู่ลั่ว ออกไปเดี๋ยวนี้
ระบบยังคิดจะพูดบางอย่าง แต่ราชานรกที่อยู่ฝั่งตรงข้ามลงมือ
โจมตีแล้ว
เขาเคลื่อนไหวรวดเร็ว เพียงแค่ยกมือขึ้นพลังวิญญาณแข็งแกร่ง
ก็มารวมอยู่กลางฝ่ามือ มันพุ่งตรงเข้าโจมตีฉู่ลั่ว
ฉู่ลั่วยกดาบขึ้นมาบังไว้ ดาบชิงเจวี๋ยสั่นจนเกิดเสียงหวีดแหลม
ดังออกมา
ระบบ [ฉู่ลั่ว ออกไปเดี๋ยวนี้!]
มันไม่เรียกโฮสต์แล้ว แต่เรียกชื่อฉู่ลั่วออกมาตรง ๆ
ฉู่ลั่วพูด “ถ้านายไม่อยากทำให้ฉันเสียสมาธิ ก็หยุดโวยวายได้
แล้ว!”
ระบบเงียบลงทันที
แต่ราชานรกซึ่งอยู่ตรงข้ามกลับโจมตีเข้ามาไม่หยุด
ฉู่ลั่วทำได้แค่ป้องกันเอาไว้
ปี้ฮั่นอินที่อยู่ใต้วงล้อมของจี้ไจ่กับไจ๋โหรวและเจ้าหน้าที่คนอื่น ๆ
แทบไม่ต้องใช้ความพยายามอะไรเลย ก็ต่อสู้ราวกับว่ากำลังแกล้ง
หยอกพวกเขาเล่น
จักรพรรดิภูตผีซ่อนอยู่หลังเสาสูงตระหง่าน โผล่ออกมาให้เห็น
แค่ดวงตาทั้งสองข้าง กำลังเฝ้ามองอยู่เงียบ ๆ
เขาบอกตั้งแต่แรกแล้วว่าอย่ามา อย่ามาเด็ดขาด!
แต่คนพวกนี้กลับไม่ยอมฟังกันบ้างเลย!
ตอนนี้เป็นยังไงล่ะ จะตายกันยกกลุ่มอยู่ที่นี่แล้ว!
จี้ไจ่โจมตีปี้ฮั่นอิน หางตาก็ยังเหลือมองฉู่ลั่วไปพลาง เขาเห็น
ฉู่ลั่วถูกราชานรกโจมตีจนบีบให้ถอยหลังไปทีละก้าว
เธอถูกบีบจนเกือบจะเข้าใกล้ประตูทองแดงแล้ว
เขากัดฟัน ตะโกนเสียงดัง “ซู่เซี่ยงหยาง คุณพร้อมหรือยัง!”
เสียงนี้ของเขาดังมากที่สุดและตื่นตระหนกมากที่สุด
ตั้งแต่เด็กเขาถูกเลี้ยงดูมาในฐานะคนที่ต้องรับช่วงต่อตระกูลจี้
ไม่ว่าจะในด้านการบำเพ็ญหรือการอบรม เขาล้วนปฏิบัติตามอย่าง
เคร่งครัด
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาล้าเส้นตัวเอง
ส่วนด้านล่างของบันได ก็มีเสียงของซู่เซี่ยงหยางตอบกลับขึ้นมา
อย่างรวดเร็ว “เตรียมพร้อมแล้ว! พวกคุณระวังด้วยล่ะ!”
จี้ไจ่เขย่งเท้าเล็กน้อย พลางบอกกับไจ๋โหรวว่า “ฉันจะไปช่วย
ท่านเจ้านิกาย พวกเธอระวังด้วย!”
เขาพุ่งเข้าไปหาราชานรก แล้วประทับตราอย่างรวดเร็ว ทันใด
นั้นค่ายกลอันแข็งแกร่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าฉู่ลั่ว ขัดขวางการโจมตี
ของราชานรกไว้
จี้ไจ่เคลื่อนตัวไปอยู่ข้างฉู่ลั่วด้วยความเร็วสูง พร้อมดึงเธอให้
หลบ
ค่ายกลนี้สกัดการโจมตีราชานรกได้เพียงแค่ครั้งเดียว ตรงหน้า
ก็กลายเป็นความว่างเปล่าไปแล้ว
“เหอะ ไม่ประมาณกำลังตน อาศัยเพียง…”
ยังพูดไม่จบ เมื่อเขาก้มหน้าลงมอง ก็เห็นตรงอกของตนเองมี
เลือดไหลออกมาจำนวนมาก
ปัง!
ตอนที่กระสุนทะลุผ่านร่างของเขา แล้วชนกับประตูทองแดง เกิด
เป็นเสียงดังสนั่นอย่างชัดเจน ก่อนกระสุนจะร่วงลงบนพื้น
จี้ไจ่มองดูกระสุนลูกนั้น แล้วมองบาดแผลของราชานรกที่กำลัง
ฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว จากนั้นจึงตะโกนว่า “ไม่พอ!”
ซู่เซี่ยงหยางซึ่งอยู่ไกลออกไปร้องบอก “ผมเห็นแล้ว! พวกคุณ
หลบให้ดี!”
เพียงครู่เดียว ก็มีแสงสีแดงหลายสิบสายพุ่งเข้าใส่ร่างของราชา
นรก ทั้งหมดพุ่งเป้าไปยังจุดตาย
ซู่เซี่ยงหยาแค่นเสียงเย็นชา กระสุนสิบกว่านักถูกยิงออกไป
พร้อมกัน
ถ้าเป็นคนธรรมดาคงถูกยิงจนพรุนเป็นตะแกรงไปแล้ว
แต่ราชานรกกลับรวดเร็วกว่านั้น เขาสามารถหลบกระสุนสิบกว่า
นัดได้ในเวลาเดียวกัน
เขามองกระสุนที่ยิงโดนประตูทองแดงทั้งหมด ก่อนจะมองไปยัง
ทางกระสุนถูกยิงมา “น่าสนใจ! มนุษย์ธรรมดาก็พยายามยั่วยุเทพ
เจ้า! ดูเหมือนจะรู้สึกว่ามีชีวิตกันมาพอแล้วสินะ!”
ซู่เซี่ยงหยางวางกล้องส่องทางไกล “เกิดอะไรขึ้น? ยิงไม่โดนเลย
สักนัดเลยเหรอ!”
เขานอนคว่าหน้าอยู่บนยันต์ขนาดใหญ่ เจ้าหน้าที่อีกหลายสิบ
คนก็นอนคว่าอยู่บนยันต์ที่ลอยอยู่กลางอากาศ กำลังเล็งปืนไปหาอีก
ฝ่าย
“ผู้กองซู่ อีกฝ่ายมาแล้ว…”
ยังไม่ทันพูดจบ ก็มีเสียงกรีดร้องดังขึ้นมา
ซู่เซี่ยงหยางหันกลับไปมอง เห็นเจ้าหน้าที่คนหนึ่งตกลงมากลาง
อากาศ
ตามมาด้วยเสียงหวีดร้องอย่างต่อเนื่อง
“เจ้ากำลังมองหาข้าหรือ?”
ทันใดนั้นเสียงหนึ่งก็ดังมาจากข้างหลัง ซู่เซี่ยงหยางรีบหันไป ใน
ครรลองสายตาเห็นเพียงมือข้างหนึ่งแล้วเท่านั้น
พลังวิญญาณบนฝ่ามือนั้น จู่ ๆ ก็มีแสงไฟปรากฏขึ้นมา
ไม่รอให้เขาตอบสนอง พลังอีกสายหนึ่งพลันเข้ามาคว้าเสื้อของ
เขาเอาไว้ แล้วพาซู่เซี่ยงหยางล่าถอยออกไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะ
ร่อนลงบนพื้นอย่างมั่นคง