เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1412 ผลาญพลัง
จี้ไจ่คว้าคอเสื้อของซู่เซี่ยงหยาง “ซู่เซี่ยงหยาง คุณเข้าใจดียิ่ง
กว่าใคร เธอตายไม่ได้ ถ้าเธอตาย ลัทธิเต๋ากับรัฐบาลจะไร้สะพาน
เชื่อมต่อ”
ราชานรกซึ่งยืนอยู่บนฟ้าไม่มีท่าทีตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย
สองมือกอดอก กำลังรอคอยอย่างใจเย็น “เจ้าคิดว่า เขาจะเลือกให้
เจ้าตาย หรือเลือกให้คนตื่นตาย!”
ฉู่ลั่วก้มลงมองแววตาที่มีความลังเลของซู่เซี่ยงหยาง “ซู่เซี่ยง
หยาง พาจี้ไจ่ออกไป”
“แต่ว่า…”
“ฉันไม่มีทางตาย”
ซู่เซี่ยงหยางกัดฟัน “ผมจะส่งจี้ไจ่ออกไปก่อน แล้วจะรีบพาคนมา
ช่วยคุณ! ฉู่ลั่ว คุณอดทนไว้ก่อนนะ!”
พูดจบ เขาก็บังคับยันต์พุ่งออกไปโดยไม่ลังเล เขาพาจี้ไจ่ออกไป
จากเมืองผีเฟิงตูอย่างรวดเร็ว
จี้ไจ่ยังอยากพูดบางอย่าง แต่ถูกซู่เซี่ยงหยางกดเอาไว้ “ถ้าไม่
อยากทำให้ผมเสียเวลาก็เงียบไป!”
จี้ไจ่ “…”
ราชานรกหัวเราะเบา ๆ พลังหยินทั่วร่างระเบิดออกมา เส้นผมสี
ดำปลิวไปข้างหลัง “ดูเหมือนว่า เจ้าอยากตายอยู่ที่นี่!”
ฉู่ลั่ว “ฉันไม่มีทางตาย”
ระบบซึ่งเงียบไปสักพักหนึ่งแล้ว กลับมาส่งเสียงอีกครั้ง
ระบบ [โฮสต์ คุณบ้าไปแล้วหรือเปล่า! ต่อให้คุณมีซู่เซี่ยงหยางอ
ยู่ด้วย พวกคุณสองคนร่วมมือกัน ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขานะ]
ระบบ [โฮสต์ คุณกำลังรนหาที่ตาย!]
ฉู่ลั่ว “ฉันจะไม่ตาย!”
ระบบ [ใช่ คุณมีดาบชิงเจวี๋ยอยู่ในมือ เขาก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของคุณ
แต่พลังวิญญาณของคุณไม่แข็งแกร่งเท่าเขา ต่อให้คุณมีพลัง
วิญญาณที่ได้มาจากการบำเพ็ญก็ไม่พอหรอก!]
[เขาตั้งใจจะเผาผลาญพลังและเขาก็จะเผาผลาญพลังของคุณ
จนตาย!]
สถานการณ์มันไปต่างจากก่อนหน้านี้ เวลานี้ราชานรกไม่ได้
โจมตีอย่างรุนแรง แต่ทุกการเคลื่อนไหวของเขาบังคับให้ฉู่ลั่วต้องดึง
พลังวิญญาณออกมาใช้ เพื่อให้พลังวิญญาณของเธอค่อย ๆ หมด
ฉู่ลั่วตอบสนองทุกการเคลื่อนไหวของเขา
ราชานรกหัวเราะเบา ๆ “นี่คือที่เจ้าบอกว่าไม่ตายเหรอ?”
ฉู่ลั่ว “ฉันไม่มีทางตาย!”
ระบบยังคงตะโกน [โฮสต์ คุณคิดจะทำอะไรกันแน่! ทำไมคุณยัง
ไม่ไปอีก!]
ราชานรกสายตาเย็นชาขึ้นมา เขารับรู้ได้ว่าไจ๋โหรวพาตัวปี้ฮั่น
อินไปถึงขอบค่ายกลของเมืองผีเฟิงตูแล้ว
“ในเมื่อเจ้าอยากตาย ข้าก็จะสงเคราะห์ให้!”
เขายื่นมือทั้งสองข้างออกมา กลางอากาศเต็มไปด้วยพลังหยิน
ทันที พลังหยินอันแข็งแกร่งทั้งหมดพุ่งตรงลงไปที่ร่างของเขา
ยมทูตซึ่งเดิมทีหลบซ่อนอยู่ตามมุมต่างกรีดร้องก่อนจะกลายเป็น
พลังหยินและถูกราชานรกดูดกลืนเข้าไปในร่างกายของตน
ยมทูตเหล่านี้ ล้วนเกิดมาด้วยแรงกระตุ้นจากพลังหยินของเขา
ตอนนี้เขาต้องการใช้ ย่อมต้องเก็บมันคืนมา
จักรพรรดิภูตผีที่หลบอยู่บนบันไดสูง ก้มหน้ามองพลังหยิน
รอบตัวของตนเองที่หายไปอย่างรวดเร็ว วิญญาณของเขากลับสู่
สภาวะโปร่งใสไม่มีพลังอะไรเลย
เขาเข้าใจในทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น
จักรพรรดิภูตผีขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน ตะโกนด่าราชานรกแบบไม่
ออกเสียง
ตอนที่หลอกเขามาเป็นจักรพรรดิภูตผีก็พูดเอาไว้เสียดิบดี ว่าถ้า
ทำผลงานได้ดีก็จะเสริมพลังหยินเพื่อช่วยเขาบำเพ็ญ
คิดไม่ถึงว่าพลังหยินนี้จะเรียกกลับไปได้ด้วย!
นี่…
ก็แค่เป็นการเอาพลังหยินมาเก็บไว้ในตัวเขาชั่วคราวก่อนไม่ใช่
เหรอ?
เขาชกหมัดออกไปกลางอากาศหลายครั้ง ก่อนจะหลบอยู่หลัง
เสาเหมือนเดิม
ดูเหมือนว่าครั้งนี้ ฉู่ลั่วอะไรนั่นคงได้จบชีวิตที่นี่แล้ว!
กลางอากาศ พลังหยินค่อย ๆ รวมตัวกัน ยมทูตกรีดร้องโหยหวน
อยู่ล่างบันได หรือแม้แต่ผีรับใช้เฝ้าทางเข้าสองตน ก็ต่างกลายเป็น
พลังหยินกันหมด
ขั้นตอนทั้งหมดใช้เวลาสั้น ๆ เพียงสิบวินาทีก็สามารถรวบรวม
พลังหยินทั้งปวงของราชานรกในเมืองผีเฟิงตูได้ พริบตาเดียวร่างกาย
ของอีกฝ่ายก็ขยายใหญ่ขึ้นสิบเท่า ด้านหลังยังมีเงาเลือนรางของใคร
บางคนอยู่
เขาห้มหน้ามองฉู่ลั่วด้วยสายตาเรียบนิ่ง
มือข้างหนึ่งยกขึ้น กระบี่ยักษ์เล่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนมือของเขา
เขาออกแรงกวัดแกว่งเล็กน้อย
พลังมหาศาลบีบอัดเข้าใส่ฉู่ลั่ว อากาศ แม่น้าเลือด บันไดที่อยู่
รอบตัว ทั้งหมดต่างสั่นสะท้านเพราะกระบี่เล่มนี้
“ฉู่ลั่ว!”
มีเสียงดังครืน กระบี่ยักษ์ก็ฟาดฟันลงมา!
ซู่เซี่ยงหยางวิ่งเข้ามา เห็นกระบี่ยักษ์พุ่งเข้าใส่ฉู่ลั่ว ฉู่ลั่วยกดาบ
ขึ้นมาป้องกัน แต่ก็เหมือนเด็กน้อยที่ขวางทางรถ เธอไม่มีเรี่ยวแรงจะ
ต้านทานมันได้แล้ว
YOU MAY ALSO LIKE
