เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1418 อาวุธ
ในตอนที่ราชานรกกำลังพูดจาโอ้อวดอยู่นั้นเอง ก็พลันมีเสียงดัง
ขึ้นมาจากนอกค่ายกล “เมืองผีเฟิงตูกลายเป็นยมโลกแห่งหนึ่งไป
แล้ว พวกเราเคลื่อนย้ายเข้าไปไม่ได้แน่นอนอยู่แล้ว!”
ต้าเอ้อร์พูด “พวกเราเคลื่อนย้ายได้แม่นยำขนาดนี้จนมาถึง
ขอบเขตค่ายกลได้ ผู้กองซู่ คุณยังไม่พอใจอีกเหรอครับ!”
ต้าซาน “มันไม่ใช่ของชิ้นเล็ก ๆ ด้วยนะ! แต่เป็นของชิ้นใหญ่
มาก แถมยังอันตรายมากด้วย ใครจะไปรู้ว่าในกระบวนการขนส่ง มัน
จะระเบิดขึ้นมาหรือเปล่า!”
ซู่เซี่ยงหยางรีบสั่งการคนอื่น “ยืนนิ่งอยู่ทำไมเล่า รีบเข้ามาช่วย
สิ!”
สิ้นเสียงตะโกนนี้ พาให้เจ้าหน้าที่ทุกคนวิ่งเข้าไปช่วยซู่เซี่ยง
หยางทันที
ปี้ฮั่นอินมองไป เห็นพวกซู่เซี่ยงหยางผลักของอย่างหนึ่งเข้ามา
จากนั้นเขาก็แทบจะเป็นลมไป
ที่แท้…
มันก็เป็นของสิ่งนี้นี่เอง!
ของที่ทั้งหนักทั้งมีความลึกมาก บวกกับต้องดันผ่านค่ายกลเข้า
มา ทุกคนจึงระมัดระวังกันอย่างเต็มที่
เทพเอกเก้าญาณเห็นสถานการณ์อย่างนี้แล้ว ก็เงยหน้าขึ้นส่ง
เสียงคำรามสองสามครั้ง ให้ค่ายกลเปิดกว้างขึ้นอีก “ของสิ่งนี้เอาไว้
ข้างนอกไม่ได้เหรอ?”
ซู่เซี่ยงหยางบอก “ถ้าใช้ข้างนอก มันจะส่งเสียงดังเกินไป อาจทำ
ให้เกิดความตื่นตระหนกได้ครับ”
กว่าจะดันมันเข้ามาถึงที่นี่ได้ไม่ง่ายเลย ซู่เซี่ยงหยางเดินเข้าไป
หาฉู่ลั่ว “ผมรายงานเบื้องบนแล้วครับ ตอนแรกทางสถาบันวิจัยไม่
ยอม พวกเขาบอกว่ามันอันตรายเกินไป และสภาพยังไม่เสถียร
เท่าไหร่ กลัวว่าจะเกิดอุบัติเหตุขึ้นมาได้”
ฉู่ลั่วมองอาวุธหนักที่ถูกดันเข้ามา
ซู่เซี่ยงหยางเล่าต่อ “หลังจากเจ้าหน้าที่ที่อยู่เฝ้าองค์กรรู้เข้า ก็
โกรธจนไปทะเลาะกับสถาบันวิจัย สุดท้ายก็ต้องส่งเซียนพู่กันไป
เจรจา”
สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย “พอพูดเกลี้ยกล่อมกลุ่ม
นักวิจัยได้ พวกเขายังให้อาวุธคุณภาพสูงมาด้วย”
“แต่อักขระไม่ได้ทรงพลังมากนัก คุณอาจจะต้องวาดอักขระเพิ่ม
อีกนะครับ ทางที่ดีก็เขียนอักขระลงบนกระสุนด้วย”
“ค่ะ” ฉู่ลั่วพยักหน้า
เธอเดินเข้าไปหามัน ซู่เซี่ยงหยางปรับเปลี่ยนทิศทาง เผยให้เห็น
กระสุนหลายนัดที่อยู่ข้างใจ “อาวุธนี่…นอกจากใช้ตอนฝึกรบทาง
การทหารแล้วมันยัง…”
มือของเขาลูบไล้ตัวอาวุธเย็นเฉียบอย่างแผ่วเบา ราวกับสัมผัส
คนรักของตนเอง
“อีกเดี๋ยวให้ผมจัดการเถอะครับ เรื่องครั้งนี้ไม่สามารถควบคุม
ด้วยรีโมตได้ ต้องลงมือจัดการเองเท่านั้น! พวกคุณไม่เข้าใจหรอก!”
ฉู่ลั่ว “…”
เขามีท่าทางกระตือรือร้นอยากจะลองขนาดนี้เชียว!
ต่อให้พวกเขาเข้าใจ ก็ไม่มีใครแย่งเขาทำหรอก!
ราชานรกเห็นฉู่ลั่วลงอักขระบนสิ่งของขนาดใหญ่นั้นก็อด
หัวเราะเยาะไม่ได้ “ทำไม? นี่คือกลอุบายที่เจ้าคิดจะใช้กับข้าอย่างนั้น
เหรอ?”
“แค่อาศัยเจ้าสิ่งนี้น่ะเหรอ?”
เขาพูดจบก็เห็นทุกคนที่อยู่ที่นี่รวมทั้งปี้ฮั่นอินมองเขาด้วย
สายตายากจะอธิบาย ในสายตานั้นยังมีความสงสารปะปนมาด้วย
ราชานรกขมวดคิ้ว มองของเล่นชิ้นนั้นอย่างละเอียดอีกครั้ง
เห็นสายตาสำรวจของราชานรก ซู่เซี่ยงหยางก็ดวงตาเป็น
ประกายขึ้นมา เขายื่นมือออกไปสัมผัสลำตัวของอาวุธที่เป็นทรงกลม
“คุณสงสัยมากเลยใช่ไหม?”
ราชานรก “…”
“ผมจะอธิบายให้ฟัง”
ซู่เซี่ยงหยางกระตือรือร้นมาก “นี่คือขีปนายุทธสำหรับยุทธวิธี
ภาคพื้นดิน ครั้งนี้ผมทำเรื่องขอมาใช้เพื่อโจมตีเป้าหมายที่เป็นเป้า
นิ่ง”
“มันมีระยะการยิงสั้น แต่ถึงระยะการยิงจะสั้น คุณก็อย่าได้คิดจะดู
ถูกมันเชียวนะ มันทรงพลังไม่น้อยเลยล่ะ”
“ของสิ่งนี้…พูดตามตรง ผมเป็นทหารมาตั้งหลายปีกลับยังไม่เคย
ได้ใช้ด้วยตัวเองเลย แต่ผมศึกษามาแล้ว คุณวางใจได้! ไม่มีทางยิง
พลาดแน่นอน”
เจ้าหน้าที่คนอื่นเห็นซู่เซี่ยงหยางตื่นเต้นตาเป็นมันขนาดนั้นก็
พูดจาไม่ออกไปเล็กน้อย
ไจ๋โหรวกลับยู่ปาก “วางใจ? วางใจอะไรคะ? วางใจว่าโดนระเบิด
ตายแน่ ๆ น่ะเหรอ?”
ทางฝั่งของฉู่ลั่ววาดอักขระลงบนลูกกระสุนเรียบร้อยแล้ว
ซู่เซี่ยงหยางวิ่งเข้ามาด้วยความตื่นเต้น “เสร็จแล้วใช่ไหมครับ?
วาดเสร็จแล้วใช่ไหม?”
“อืม”
“ถ้าอย่างนั้นก็เตรียมตัวเดี๋ยวนี้เลยครับ จะวางเขาไว้บนฟ้า หรือ
จะวางเขาไว้บนดิน?”
ซู่เซี่ยงหยางทนรอไม่ไหวแล้ว!
ฉู่ลั่วเอ่ย “ฉันจะไปถามสถานการณ์ทางฝั่งยมโลกสักหน่อย ส่วน
จะเอาไว้บนฟ้าหรือวางไว้บนดิน คุณตัดสินใจเองเถอะค่ะ”
พูดจบ ฉู่ลั่วก็เดินทิ้งพวกเขาไปแล้ว