เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1423 ค าสั่งจากประธานฮั่ว
“ลั่วลั่ว…” ฮั่วเซียวหมิงพูด
“หืม”
เธอเอียงคอมองเขา
สายตาคู่นั้นสุกใสกระจ่างมาก
ฮั่วเซียวหมิง “…”
ช่วยอย่าไปที่ที่อันตรายขนาดนั้นได้ไหม…
ประโยคนี้วนเวียนอยู่ในลำคอเขาหลายหน แต่สุดท้ายชายหนุ่ม
ก็ต้องกลืนมันกลับเข้าไป
เขายกมุมปากขึ้นก่อนจะเอ่ยว่า “ดูท่าคงต้องรีบจัดตั้งแผนก
การแพทย์นิกายเต๋าแล้ว”
ฉู่ลั่วชะงัก
ฮั่วเซียวหมิงไม่พูดอะไรอีก ทำเพียงจูงมือเธอเดินไปข้างนอก
“ผมจองภัตตาคารเจ้าอร่อยไว้ ไปกินด้วยกันเถอะ”
“ค่ะ…”
แต่ไม่ทันจะสิ้นเสียงตอบของเธอ โทรศัพท์ของฮั่วเซียวหมิงก็ดัง
ขึ้นมา
เขากดรับด้วยท่าทางเรียบเรื่อย ทว่าเสียงจากปลายสายกลับฟัง
ดูแตกตื่น “ประธานฮั่วครับ! คุณท่านฮั่วมาที่บริษัท บอกว่ามีเรื่อง
สำคัญต้องคุยกับคุณให้ได้ครับ”
ฮั่วเซียวหมิงเหลือบมองฉู่ลั่วแวบหนึ่ง ก่อนจะตอบออกไป “วันนี้
ฉันไม่ว่าง”
“แต่คุณท่านฮั่วบอกว่า…”
ปลายสายยังพูดไม่ทันจบ ก็เหมือนมือถือในมืออีกฝ่ายก็ถูกแย่ง
ไป
“ฮั่วจิ่ว แกกลับมาที่บริษัทโดยด่วนที่สุดจะดีกว่านะ ไม่อย่างนั้นก็
รับผิดชอบกับผลที่ตามมาเองซะ”
ฮั่วเซียวหมิงมีสีหน้าไม่ยี่หระ ปลายนิ้วของเขาไล้ไปตามนิ้วฉู่ลั่ว
อย่างแผ่วเบา “ผลที่ตามมาอะไรเหรอครับ…”
คุณปู่ฮั่วแค่นเสียง เดินไปอยู่ตรงจุดที่ปลอดคนแล้วกล่าวว่า
“ฐานะปีศาจมังกรกลับชาติมาเกิดของแก คงไม่อยากให้คนรู้กันไป
ทั่วใช่ไหม”
ฮั่วเซียวหมิงขำพรืดออกมา “คุณปู่ครับ คราวก่อนคุณปู่ยังก่อ
เรื่องไม่หนำใจอีกเหรอ”
ท่าทีของเขาทำให้คุณปู่ฮั่วยิ่งฉุนเฉียวอย่างเห็นได้ชัด “ดีมาก!
แน่จริงแกอย่ากลับมานะ! บริษัทของตระกูลฮั่วไม่ได้มีไว้ให้ปีศาจ
มังกรอย่างแก”
อีกฝ่ายตัดสายไปด้วยความโมโห
ฮั่วเซียวหมิงก้มหน้าต่อสายหาอีกหมายเลข “เชิญคุณปู่กับพวก
ผู้ติดตามออกจากบริษัทด้วย”
ฝ่ายที่รับคือฝ่ายรักษาความปลอดภัยของบริษัท หลังได้รับคำสั่ง
ก็ส่งเสียงขานรับทันที
…….
ณ บริษัทฮั่ว
คุณปู่ฮั่วเขวี้ยงมือถือลงพื้นอย่างเดือดดาล “ไอ้หลานอกตัญญู
ฉันเป็นปู่ของเขานะ! เขาบังอาจทำกับฉันอย่างนี้ได้ยังไง!”
“สมแล้วที่เป็นปีศาจมังกรกลับชาติมาเกิด”
“เป็นตัวหายนะแท้ ๆ !”
ฮั่วเป่ยที่เปลี่ยนชื่อเป็นเถาเป่ยแล้วรีบเข้ามาประคองเขา “คุณพ่อ
ครับ อาจิ่วอาจจะมีธุระจริง ๆ ก็ได้”
“เขาจะไปมีธุระอะไร! สิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้ไม่ใช่เรื่องตัวตน
ของเขาเหรอ ขืนเรื่องเขาเป็นปีศาจมังกรแพร่งพรายออกไป คงเป็น
โชคร้ายสำหรับตระกูลฮั่วแล้ว!” คุณปู่ฮั่วโมโหจนกระทุ้งไม้เท้ากับพื้น
ดังตึงตัง
ฮั่วเป่ยเอ่ยด้วยสีหน้านุ่มนวลว่า “แต่ความสามารถในการบริหาร
บริษัทของอาจิ่วถือว่าเยี่ยมยอดมาก พี่ใหญ่กับพี่สะใภ้คงไม่อยากให้
อาจิ่วออกจากบริษัทแน่นอนครับ”
พวกเขาสองพ่อลูกพูดคุยกันเสียงดังราวกับรอบด้านไม่มีใครอยู่
คำว่าปีศาจมังกรดังออกมาให้ได้ยิน จนพนักงานทั้งชั้นแทบได้
ยินบทสนทนาระหว่างพวกเขาสองพ่อลูกกันหมดแล้ว
พนักงานทั้งหลายต่างมองหน้ากันไปมาด้วยท่าทางเลิ่กลั่ก
เวลานั้นเอง หัวหน้าทีมรักษาความปลอดภัยก็พายามเข้ามาถึง
ห้าหกคน
เขากล่าวด้วยน้าเสียงสุภาพ ทว่าท่าทีกลับแข็งกร้าวเป็นที่สุด
“คุณฮั่วเชิญครับ!”
คุณปู่ฮั่วถลึงตาใส่หัวหน้าทีมรักษาความปลอดภัย “แกไล่ฉันไป
เหรอ แกรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร”
หัวหน้าทีมรักษาความปลอดภัยตอบด้วยสีหน้าเย็นชา “มันเป็น
คำสั่งจากประธานฮั่วครับ ไม่อนุญาตให้ผู้ที่ไม่เกี่ยวข้องเข้าออก
บริษัทตามอำเภอใจ เชิญครับ”
ฮั่วเป่ยลุกขึ้นยืนขวางอยู่ด้านหน้าคุณปู่ฮั่วทันที “นายดูให้ชัด ๆ
สิว่าเขาเป็นใคร!”
หัวหน้าทีมรักษาความปลอดภัยไม่สนใจ เขาโบกมือสั่งการ
ยามอีกหกคนเดินเข้ามาทันที หมายจะลากตัวพวกเขาออกไป
ฮั่วเป่ยทำท่าจะแผดเสียงร้อง กลับถูกยามคนหนึ่งอุดปากไว้
คนหนึ่งยกตัว คนหนึ่งยกเท้า อีกคนอุดปาก
ยามทั้งหกพาพวกเขาพ่อลูกออกไปได้อย่างรวดเร็วและเป็นมือ
อาชีพมาก
หัวหน้าทีมรักษาความปลอดภัยก้มเก็บไม้เท้าของคุณปู่ฮั่วที่ตก
อยู่บนพื้น แล้วพยักหน้าให้เลขา “ถ้าอย่างนั้นผมไม่รบกวนการ
ทำงานของพวกคุณแล้วครับ”
พูดจบก็หันหลังเดินออกไป