เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1434 ยั่วยวนผู้ชายรวย

ฉู่ลั่วหันไปพูดกับไจ๋โหรว “คุณกลับบ้านไปก่อนเถอะค่ะ ฉัน…”

แต่พอหันกลับไปหาไจ๋โหรวก็เห็นว่าแก้มทั้งสองข้างของเธอแดง

ก่าทั้งยังยิ้มค้างอยู่

ฉู่ลั่วจึงมองตามสายตาของเธอไปแล้วเห็นว่าตัวเองจับข้อมือของ

ไจ๋โหรวอยู่

ฉู่ลั่ว “…”

เธอปล่อยมือออก

จากนั้นไจ๋โหรวก็ชักมือของตัวเองกลับไปแล้วเอามืออีกข้างมา

จับ

ฉู่ลั่วพูดขึ้น “ฉันจะบอกซู่เซี่ยงหยางว่าให้คุณลาพักได้อีกหนึ่ง

วัน”

“คุณรีบกลับไปเถอะค่ะ”

พูดจบแล้วเธอก็ท่องคาถาขึ้นมาอีกครั้งแล้วหายตัวไป

ไจ๋โหรวหัวเราะร่า หยิบมือถือออกมาถ่ายรูปมือของตัวเองส่งเข้า

ไปในกลุ่มทำงาน

‘รู้ไหมว่านี่คืออะไรเอ่ย? นี่ก็คือข้อมือที่ถูกเจ้านิกายจับน่ะสิ!’

ชั่วพริบตาข้อความในกลุ่มนั้นก็ฮือฮากันขึ้นมาทันที

……

ณ บ้านฉู่อวิ๋น

ฉู่ลั่วเพิ่งจะเข้ามาก็เห็นว่าหัวหว่านเดินเข้ามาพร้อมสีหน้ากังวล

“คุณหนู ความนิยมบนอินเทอร์เน็ตฮือฮากันใหญ่เลยค่ะ”

เธอรับมือถืออีกฝ่ายมาดู

เป็นดังอย่างที่คิด ในนั้นทั้งหมดล้วนเป็นคลิปของเธอกับไจ๋โหรว

ตั้งแต่ที่ออกมาจากตรงนั้นจนถึงตอนนี้เวลาผ่านไปไม่ถึงครึ่ง

ชั่วโมง

แต่ทั่วทั้งอินเทอร์เน็ตล้วนเป็นคลิปของเธอไปแล้ว

มีกระทั่งนักธุรกิจเผยแพร่ภาพกล้องวงจรปิดออกมาด้วย

หัวหว่านมองฉู่ลั่วด้วยความกังวลอย่างชัดเจน ใครจะรู้ว่าฉู่ลั่ว

กลับไม่ขยับไปไหนแต่เลื่อนสายตาลงไปที่ท้องของเธอแทน

หัวหว่านก้มหน้ามอง “คุณหนู?”

“ฟู่ปู้เสวี่ยนล่ะ?”

“เขากลับประเทศอีไปจัดการเรื่องตระกูลฟู่กับจิ่งอันฉิงค่ะ”

จิ่งอินฉิงตายอย่างน่าเวทนา ในฐานะที่ฟู่ปู้เสวี่ยนเป็นคู่หมั้นของ

จิ่งอันฉิงจึงถูกตระกูลฟู่บังคับให้กลับไป

เฉิงยวนยกสองมือขึ้นกอดอกแล้วบอก “เหอะ! ก็เพราะพ่อของ

ฟู่ปู้เสวี่ยนนั่นไม่ใช่เหรอที่จู่ ๆ ก็ตรวจพบโรค ใกล้จะตายอยู่แล้วถึงได้

บังคับให้เขากลับไป ไม่ใช่ว่าเห็นเขาร่างกายฟื้นฟูกลับมาเป็นปกติ

แล้วก็เลยอยากจะให้เขากลับไปสืบทอดกิจการเหรอ”

“เหอะ!”

ขณะที่พูด เฉิงยวนก็ใช้มือดันหัวของหัวหว่าน “เจ้าก็เหมือนกัน

หมกมุ่นอยู่กับเงิน! ไล่ฟู่ปู้เสวี่ยนกลับประเทศอีเพื่อทรัพย์สินของ

ตระกูลฟู่”

หัวหว่านมองไปทางเฉินยวนแล้วพูด “แล้วเธอรู้ไหมว่าถ้าฟู่ปู้

เสวี่ยนไม่กลับไปมรดกจะลดลงเท่าไหร่?”

เฉิงยวนเบะปากด้วยท่าทางไม่สนใจ

หัวหว่านจึงบอก “สังหาริมทรัพย์ อสังหาริมทรัพย์ รวมไปถึง

เครื่องประดับ ถ้าแปลงออกมาเป็นเงินหยวนก็น่าจะเจ็ดหมื่นกว่าล้าน”

“เท่าไหร่นะ!”

“เจ็ดหมื่นกว่าล้าน! แน่นอนว่านี่คือทรัพย์สินที่ฟู่ปู้เสวี่ยนได้

รับมาจากแม่แท้ ๆ ของเขา ถ้ารวมทรัพย์สินจากพ่อของเขาในเวลา

เดียวกันอีกก็จะได้เพิ่มมากกว่านี้”

เฉิงยวนอ้าปากค้าง ลูกตาของเธอแทบจะถลนออกมาอยู่แล้ว

“ถ้าอย่างนั้นยังจะรออะไรล่ะ! รีบไปดูแลตาเฒ่าคนนั้นสิ!”

เฉิงยวนก้มหน้าลงนับนิ้วเบา ๆ “เจ็ดหมื่นล้าน เจ็ดหมื่น! ไม่สิ

เจ็ดหมื่นกว่าล้าน! เจ็ดหมื่น…กว่าล้าน!!!”

จิ่งเจียเหยียนก้าวเข้ามาอย่างช้า ๆ พร้อมกับสมุดบัญชีและสี

หน้าหมดอาลัยตายอยาก “ฉันลำบากมากเลยนะ ทุ่มทั้งแรงกาย

แรงใจ ทุ่มเททั้งสติปัญญาและความสามารถ เหนื่อยหนักจนแทบขาด

ใจ แต่สุดท้ายในมือก็มีอยู่แค่สองล้านสามแสนสองหมื่น”

เธอถือสมุดบัญชีที่ล้าค่ายาวนานไว้ในมือ อยากจะโยนมันลงพื้น

ก็ทำใจไม่ได้อีก

สุดท้ายก็เอามือทั้งสองเท้าเอว เงยหน้าขึ้นเล็กน้อยแล้วตะโกน

ออกมาเสียงดัง “ฉันเองก็เกือบจะยั่วยวนผู้ชายร่ารวยคนหนึ่งได้แล้ว

ฉันเองก็อยากได้เงินหลายหมื่นล้านเหมือนกันนะ”

“มีสิทธิ์อะไรล่ะ! บนโลกใบนี้มีคนรวยตั้งมากมายขนาดนั้นแล้ว

ทำไมถึงมีปีศาจที่รวยเพิ่มอีกสักตนไม่ได้เล่า”

“ฉันคือปีศาจงู ปีศาจงูเชียวนะ”

เธอบิดร่างของตัวเอง แล้วหันสัดส่วนที่มีเสน่ห์ออกมา “ทำไม

เสน่ห์ของฉันถึงจับผู้ชายสักคนไม่ได้เลย”

“หน้าอกฉันใหญ่ไม่พอเหรอ?”

เธอดันหน้าอกขึ้น!

“ขาฉันยาวไม่พอหรือไง?”

เธอถกกระโปรงขึ้น!

“หรือว่าหน้าฉันสวยไม่พอ!”

จิ่งเจียเหยียนบ่นเสียงดังลั่น

จนสุดท้ายก็ตัดสินใจ “ฉันก็อยากจะหลอกล่อผู้ชายรวยมาก ๆ

สักคนได้เหมือนกัน ฉันเองก็อยากจะมีเงินหลายหมื่นล้านบ้าง ฉัน

อยากจะกลายเป็นคนมีเงินนะ”

ยิ่งพูดไปเรื่อย ๆ เธอก็ยิ่งตาแดงอย่างคับข้องใจ