เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1458 ปล่อยใจให้เลยตามเลย
ฉู่ลั่วจดจ้องซ่งจือหนานไปมา ก่อนจะเอ่ยขึ้น “ขอแสดงความ
ยินดีด้วย นายกำลังจะเป็นพ่อคนแล้วจริง ๆ”
ซ่งจือหนานที่ก้มหน้าอยู่เงยหน้าขึ้นมาอย่างฉับพลัน “อะไรนะ
ครับ!”
คุณพ่อคุณแม่ตระกูลซ่งก็ร้องออกมาด้วย “อะไรนะ!”
ซ่งอวิ๋นชิงลุกยืนขึ้นทันที “ลั่วลั่ว นี่เธอหมายความว่า…”
ฉู่ลั่วพยักหน้า
ซ่งอวิ๋นชิงรู้สึกหน้ามืด เดินโซเซไปมา ก่อนจะยกมือตบหน้าลูก
ชายเสียหลายฉาด “แกดูวีรกรรมที่แกก่อเอาสิ!”
ฉิงจื่อฉิงเริ่มร้อนใจ จึงพูดกับฉู่ลั่วว่า “ลั่วลั่ว เธอช่วยเราตามหา
เด็กสาวคนนั้นหน่อยได้ไหม ไม่ว่ายังไง เรื่องนี้ก็เป็นความผิดของเจ้า
เด็กบ้าจือหนานคนนี้”
ซ่งจือหนานพึมพำเสียงเบา “มะ ไม่แน่นะ ผู้หญิงคนนั้นก็อาจจะ
มองแค่สถานะของครอบครัวผม ถึงได้จงใจมายั่วยวนผม”
ซ่งอวิ๋นชิงทุบตีเขาอีกครั้ง “แกโง่หรือเปล่า ถ้าอีกฝ่ายเขาอยาก
เป็นลูกสะใภ้ตระกูลซ่งจริง คงเดินท้องโตเข้ามาบ้านตระกูลซ่งได้แล้ว
หรือไม่ก็หาสารพัดวิธีที่ทำให้ตัวเองได้เข้ามาเป็นสะใภ้อย่างผู้หญิง
คนเมื่อวานนี้”
ซ่งจือหนานเถียงแข็งคอสู้กลับ “เรื่องนั้นมันไม่แน่หรอกครับ เธอ
อาจจะยังไม่ลงมือก็ได้”
“ลงมือกับผีแกน่ะสิ! ไลฟ์ของลั่วลั่วเมื่อวานเป็นที่ซุบซิบกันไปทั่ว
แต่ยังไม่มีโทรศัพท์โทรมาสักสาย แถมยังไม่มีข่าวอะไรเล็ดลอด
ออกมาอีก!” ฉิงจื่อฉิงถลึงตาใส่ลูกชาย
ถ้าอีกฝ่ายเจ้าเล่ห์มากจริง ๆ คงรีบฉวยโอกาสซึ่งกำลังเป็นที่
สนใจแบบนี้ เปิดเผยข้อมูลของตัวลงในโลกออนไลน์ไปแล้ว
“ลั่วลั่ว เธอต้องช่วยเราตามหาเด็กสาวคนนั้นนะ”
ฉู่ลั่วมองซ่งจือหนานที่ยังดื้อด้านไม่ยอมรับ แล้วหันไปมองสามี
ภรรยาฉิงจื่อฉิงซึ่งกำลังร้อนใจ “บุพเพดี ๆ ของซ่งจือหนานมีไม่เยอะ
นี่เป็นบุพเพที่ดีที่สุดของเขาแล้วค่ะ ถ้าพลาดเธอคนนี้ไป บุพเพ
หลังจากนี้ถือว่าย่าแย่กันทั้งนั้น”
ฉิงจื่อฉิงเอ่ยขึ้น “ถ้าอย่างนั้นพวกเรายิ่งต้องรีบหาเด็กสาวคนนั้น
ให้เจอ”
ฉู่ลั่วเหลือบมองซ่งอวิ๋นชิง
ซ่งอวิ๋นชิงถึงกับผงะ “ลั่วลั่ว เธอมองฉันทำไม”
สายตาแบบนี้ เขาเคยเห็นมาก่อน
เมื่อครั้งตอนที่อยู่โรงพยาบาล ฉู่ลั่วก็มองเขาด้วยสายตาแบบนี้
จากนั้นเธอก็บอกเรื่องราวที่สะเทือนเลือนลั่น
“เลขาของคุณค่ะ”
“หา!”
“เธอคือเลขาของคุณค่ะ”
ซ่งอวิ๋นชิงอ้าปากค้างไปเล็กน้อย
หลังซ่งจือหนานนิ่งอึ้งหลายวินาทีก็ส่งเสียงขึ้นมา “ครอบครัวเรา
จ้องแต่เลขาหรือยังไง อีกอย่างนะ…”
เขาโบกมือปฏิเสธทันที “ไม่มีทาง ยังไงก็ไม่มีทาง ผมไม่มีทางไป
นอนกับผู้หญิงคนนั้น”
“แกหุบปากนะ!” ซ่งอวิ๋นชิงตบหัวลูกชาย ในดวงตาปกปิดความ
ยินเอาไว้ไม่มิด “เธอหมายถึงเสี่ยวลู่เหรอ”
ฉิงจื่อฉิงเอ่ย “เสี่ยวลู่! เป็นเสี่ยวลู่เองเหรอเนี่ย!”
“เสี่ยวลู่ดี เสี่ยวลู่ฉลาด สุขุม ถึงยังอายุน้อย แต่มีความเป็น
ผู้ใหญ่กว่าคนวัยเดียวกันมากด้วย!”
ฉิงจื่อฉิงก็เอาแต่พยักหน้า “เสี่ยวลู่เองเหรอ! โอ๊ย เสี่ยวลู่นี่นะ
เรื่องใหญ่ขนาดนี้ทำไมไม่บอกกันสักคำ”
ซ่งอวิ๋นชิงปรบมือรัว ๆ “ไม่น่าล่ะ ก่อนหน้านี้เธอถึงท้องโย้มา
ทำงาน เห็นบอกว่าไปซื้ออสุจิจากต่างประเทศมา แล้วฉันยังให้เธอ
หยุดงานไปด้วย”
เขาพูดพลางหยิบมือถือออกมาโทรไปหาเลขาตัวเองด้วย
ความรู้สึกเต็มตื้น
ไม่นานนัก เลขาลู่ก็มาถึงบ้านตระกูลซ่ง
ทันทีที่เห็นฉู่ลั่วซึ่งนั่งอยู่ในห้องรับแขก เธอก็ถอนหายใจเบา ๆ
“ประธานซ่งคะ ฉันไม่อยากแต่งงานค่ะ”
ซ่งอวิ๋นชิงหัวเราะ “โธ่เอ๊ย เสี่ยวลู่ เรื่องนี้เป็นความผิดจือหนาน
ของเรา ยังไงก็ปล่อยให้เธอเลี้ยงลูกตามลำพังไม่ได้หรอก”
ฉิงจื่อฉิงกล่าวสำทับ “ใช่แล้ว เสี่ยวลู่ เธอเป็นเด็กผู้หญิงนะ ไม่
สะดวกจะดูแลลูกหรอก”
สองสามีภรรยาห้อมล้อมอยู่รอบตัวเลขาลู่ ผลัดกันโน้มน้าวคน
ละประโยค เอาแต่พูดกล่อมไม่หยุดหย่อน
เลขาเสี่ยวลู่กุมขมับด้วยความเหนื่อยอ่อน “เรื่องตอนนั้นเกิดขึ้น
เพราะความไม่ตั้งใจ ฉันไปส่งเอกสารให้ผู้จัดการซ่ง เห็นเขาโดน
วางยาเลยคิดจะพาเขากลับค่ะ แต่ไม่คิดเลยว่า…”
ถึงแม้สมองซ่งจือหนานไม่ค่อยดี แต่อีกฝ่ายกลับหน้าตาหล่อ
เหลาสุดยอด!
เธอเองก็นึกมีอารมณ์และปล่อยใจให้เลยตามเลย